ΑΝΤικαπιταλιστική ΑΡιστερή ΣΥνεργασία για την Ανατροπή

Όχι στους καουμπόϊδες των ΗΠΑ. Καμιά στήριξη στην εκστρατεία τους ενάντια στο Ιρανικό πλοίο.

Η πειρατεία που επιδιώκει να ασκήσουν οι ΗΠΑ στην Μεσόγειο με αφορμή το ιρανικό πλοίο ADRIAN DARYA-1 αποτελούν μια ακόμα μαχαιριά στην υπόθεση της ειρήνης στην περιοχή, των δημοκρατικών δικαιωμάτων των λαών, του δικαιώματος στην ελεύθερη ναυσιπλοία.   Η απαίτηση των ΗΠΑ   απ όλες τις κυβερνήσεις του Μεσογείου, συμπεριλαμβανομένης της κυβέρνησης της ΝΔ,  να μην διευκολύνουν το τάνκερ με την απειλή του χαρακτηρισμού όποιου το κάνει σαν "τρομοκρατική οργάνωση" δείχνει  το μέγεθος της βάναυσης, βίαιης, ιμπεριαλιστικής συμπεριφοράς των ΗΠΑ και της κυβέρνησης Τραμπ. Η κυβέρνηση της ΝΔ έσπευσε να ευθυγραμμιστεί μέσα απο τις δηλώσεις του υπουργού ναυτιλίας δείχοντας πειθήνια υποταγή στις απαράδεκτες, ψυχροπολεμικές απαιτήσεις των ΗΠΑ.   Οι απαράδεκτες αυτές απειλές έρχονται σε μια περίοδο που διεξάγονται εντατικές διαπραγματεύσεις για την παραπέρα αναβάθμιση της στρατηγικής σχέσης Ελλάδας- ΗΠΑ. Διαπραγματεύσεις που ξεκίνησαν επί κυβέρνησης  ΣΥΡΙΖΑ και συνεχίζονται πάνω στο ίδιο μοτίβο σήμερα με την ΝΔ. Η ευθυγράμμιση της άρχουσας τάξης και  των κυβερνήσεών της με τις ΗΠΑ και τις πιο επιθετικές ιμπεριαλιστικέ δυνάμεις, ο άξονας με την Αίγυπτο και το Ισραήλ  εμπλέκει αντικειμενικά  την χώρα μας στην δίνη των πιο επικίνδυνων τυχοδιοκτισμών για να εξασφαλίσει προνομιακή θέση το κεφάλαιο στην εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων της περιοχής.     Καμιά υποχώρηση στις απαιτήσεις των ΗΠΑ για εμπάργκο στο Ιράν!!

 Όχι στην νέα επιθετική συμφωνία. Έξω οι βάσεις του θανάτου, έξω η Ελλάδα από το ΝΑΤΟ.   Όχι στους εξοπλισμούς όχι στην αύξηση των πολεμικών δαπανών. Λεφτά για τις λαικές ανάγκες όχι  τις τράπεζες και τις φρεγάτες.

Categories: ΑνακοινώσειςΑνακοινωσεις-Δελτια Τυπου: Ανακοινωσεις-Δελτια ΤυπουΗμερομηνία: 21/08/2019 - 23:00

Ο πόλεμος του ασύλου, μάχη για την εκπαίδευση [των Χ.Κρανάκη, Σ.Χαϊκάλη]

Με κινητοποίηση την Τρίτη 23/7 στις 6 μ.μ. στα Προπύλαια και πορεία προς τη βουλή απαντούν το μαχόμενο φοιτητικό κίνημα, η ανυπότακτη νεολαία και το λαϊκό κίνημα στο πρώτο νομοσχέδιο της κυβέρνησης  Μητσοτάκη, το οποίο –όπως έχει εξαγγείλει– θα περιλαμβάνει την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου

Ανάλυση:

Χρίστος Κρανάκης

Σπύρος Χαϊκάλης

Σχεδόν δύο αιώνες κρατάει η δημόσια συζήτηση και σύγκρουση γύρω από το θέμα του ασύλου. Είναι πάρα πολλά τα χρόνια για να τα διαγράψουμε εν μια νυκτί, όπως προσπαθεί το αστικό στρατόπεδο. Και είναι πολύ σημαντικό το θέμα για τη νεολαία και τον λαό για να αφήσουμε την πρωτοβουλία της «ενημέρωσης» σε αυτούς που ετοιμάζονται να το καταργήσουν.

Από τα «Σκιαδικά» ως τον νόμο Διαμαντοπούλου

Στόχος πρώτος: Να καθαρίσει το ναρκοπέδιο

Επιθετικά (και) στο χώρο της παιδείας μπήκε η νεοσύστατη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Ορμώμενη από τη κοινωνική δυναμική του 40 % του εκλογικού σώματος που στήριξε το προεκλογικό πρόγραμμά της, επιχειρεί την  επανακατοχύρωση  του νεοφιλελευθερισμού σε απόλυτο δόγμα κάθε πτυχής της οικονομικής, πολιτικής και κοινωνικής ζωής στη χώρα. Μία από τις πρώτες μάχες που επιλέγει να δώσει για να φτάσει στον παραπάνω σκοπό, είναι αυτή της συνέχισης των αναδιαρθρώσεων σε ένα χώρο που αποτέλεσε διαχρονικά κόκκινο πανί για τις πιο δεξιές εκφράσεις του πολιτικού συστήματος – την τριτοβάθμια εκπαίδευση.

Σαν «όχημα» για την επίτευξη των αντιδραστικών οικονομικών και διοικητικών αλλαγών στα πανεπιστήμια που ετοιμάζει, η κυβέρνηση χρησιμοποιεί την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου ντυμένη με τον επικοινωνιακό μανδύα της «πάταξης της εγκληματικότητας στο πανεπιστημιακό άβατο». Εκατοντάδες άρθρα γράφτηκαν από αστικά μέσα για το πόσο επικίνδυνο για την ασφάλεια των φοιτητών και τα τουριστικά συμφέροντα των γύρω από πανεπιστήμια περιοχών είναι το άσυλο και η αδυναμία της αστυνομίας να επέμβει εντός του. Καλλιεργήθηκε, έτσι, ένα αυτόματο ένστικτο οργής για την «ανιστόρητη και παγκοσμίως πρωτότυπη Ελληνική νομοθεσία που εγκλωβισμένη σε ιδεοληψίες συνεχίζει να κρατά τα πανεπιστήμια έρμαια της ανομίας».

Απέναντι σε αυτά, δεν πρέπει να θεωρήσουμε δεδομένο ότι η κυβερνητική προσπάθεια θα αποτύχει και θα συντριβεί. Οφείλουμε, να φωτίσουμε κάθε πλευρά της ιστορικής αυτής διαμάχης, που αφορά ολόκληρη την κοινωνία. Να συνδέσουμε όσα συμβαίνουν σήμερα με την ιστορική διαδρομή του πανεπιστημιακού ασύλου, να αντικρούσουμε με τα βασικά επιχειρήματα της αστικής πλευράς που εμμονικά επιδιώκει την κατάργησή του και να αναδείξουμε το ποιους και πώς θα ευνοήσει αυτή.

Σε άρθρο του Τάσου Κωστόπουλου (ΕφΣυν 15/07/2019), πληροφορούμαστε ότι πρώτη φορά το ζήτημα του ασύλου αναδείχθηκε πριν από 180 χρόνια, κατά τη δράση του νεολαιίστικου κινήματος στα γεγονότα που έμεινα γνωστά ως «Σκιαδικά». Τότε, περίπου 100 μαθητές κλείστηκαν – μετά από κυνηγητό της αστυνομίας – στο πανεπιστήμιο Αθηνών. Η «εξωπανεπιστημιακή»  κατάληψη, όμως, εκκενώθηκε και για τις επόμενες μέρες στήθηκε στρατιωτικό φρούριο στα πέριξ του πανεπιστημίου, γεγονός που διέκοψε για μερικές μέρες ακόμα και τη διεξαγωγή μαθημάτων.

Το συμβάν αυτό έφερε στην επιφάνεια (κυρίαρχα με αστικούς όρους) την ανάγκη προστασίας των ιερών χώρων της παιδείας και της επιστήμης από εισβολές αστυνομικών ή στρατιωτικών δυνάμεων. Για τα επόμενα χρόνια και μέχρι τα γεγονότα του Πολυτεχνείου, όπως διαβάζουμε στο ίδιο άρθρο, παρ’ ότι ποτέ δεν νομοθετήθηκε η ύπαρξη πανεπιστημιακού ασύλου, ουδέποτε αμφισβητήθηκε δημόσια. Ακόμα και τη μαύρη επέτειο της εισβολής των τανκς στη κατάληψη του Πολυτεχνείου, η χούντα αναγκάστηκε να έρθει αντιμέτωπη με την παραίτηση της συγκλήτου και να δικαιολογήσει την επέμβαση με τα κάτωθεν: «Η μεγάλη πλειονότης των συγκεντρωθέντων εντός του Ιδρύματος αποτελείτο από πρόσωπα διαφόρων κατηγοριών ξένων προς το Πολυτεχνείον», στα οποία αποδόθηκε «η κατίσχυσις των πολιτικών συνθημάτων έναντι των σπουδαστικών».

Από τα παραπάνω φαίνεται πως η ύπαρξη του ασύλου δεν υπήρξε αναγκαία συνθήκη μόνο για το οργανωμένο λαϊκό κίνημα, αλλά εξέφρασε τη βούληση κάθε δημοκρατικού ανθρώπου και του προοδευτικού τμήματος της επιστημονικής – εκπαιδευτικής κοινότητας. Παρά δε τις επιμέρους αντιδράσεις ακραία συντηρητικών στοιχείων στη περίοδο της μεταπολίτευσης, το φοιτητικό κίνημα και το δημοκρατικό αίσθημα πέτυχε την θεσμική κατοχύρωση του ασύλου το 1982 (επί κυβερνήσεως ΠΑΣΟΚ). Ο νόμος 1268 του 1982 αφορά την ακαδημαϊκή ελευθερία, την διδασκαλία, την έρευνα και την ελεύθερη διακίνηση ιδεών. Τονίζει κατηγορηματικά ( παράγραφος 2) πως το πανεπιστημιακό άσυλο «καλύπτει όλους τους χώρους των ΑΕΙ και συνίσταται στην απαγόρευση επέμβασης από δημόσια δύναμη στους χώρους αυτούς χωρίς την την πρόσκληση ή άδεια του αρμόδιου οργάνου του ΑΕΙ». Η μόνη αξιόλογη χρήση της δυνατότητας αστυνομικής επέμβασης σε χώρο ασύλου λαμβάνει χώρα τα ξημερώματα της 19ης Νοεμβρίου με την εκκένωση του Πολυτεχνείου στη Πατησίων, μετά από κατάληψη 700 ατόμων, κυρίως αναρχικών.

Το άσυλο επανέρχεται στη δημόσια συζήτηση όταν το καλοκαίρι του 2011. Η τότε υπουργός Παιδείας του ΠΑΣΟΚ, Άννα Διαμαντοπούλου, εισηγείται ένα νόμο πλαίσιο για τη παιδεία χωρίς να κάνει αναφοορά στην ύπαρξη ακαδημαϊκού ασύλου, κάτι που συνέβαινε για πρώτη φορά μετά το 1982. Ο νόμος – πλαίσιο  συνάντησε σθεναρές αντιστάσεις από φοιτητές και εργαζόμενους, ενώ σημαντικό είναι ότι βασικός του στόχος δεν ήταν η κατάργηση του ασύλου, αλλά η προώθηση μιας σειράς αντιεργατικών και αντιεκπαιδευτικών ρυθμίσεων, όπως ακριβώς γίνεται και σήμερα.

X.K

Η υποκρισία των αστικών κομμάτων

ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, παρά τις διαφορές τους, έχουν υπηρετήσει τον στόχο της κατάργησης του ασύλου

 

 

 

Ο λόγος που η κυβέρνηση βιάζεται είναι για να χτυπήσει έγκαιρα την πραγματική αντιπολίτευση που θα βρει απέναντί της

Ο ΣΥΡΙΖΑ νομίζει ότι, όντας αξιωματική αντιπολίτευση, μπορεί να αναδειχθεί σε εγγυητής του πανεπιστημιακού ασύλου. Η αλήθεια είναι όμως πως εγγύηση για την πραγματική διάσταση του ασύλου δεν αποτελεί η επαναφορά μιας τυπικής νομοθετικής ρύθμισης, στην οποία όντως προχώρησε ο ΣΥΡΙΖΑ. Το φοιτητικό κίνημα δεν ξεχνάει πως η κυβέρνησή του προχώρησε σθεναρά στην σύνδεση πανεπιστημίων με το τοπικό κεφάλαιο, στην εναρμόνιση των προγραμμάτων σπουδών με τις επιταγές των επιχειρήσεων, σε συγχωνεύσεις σχολών για να καλύψει τις ανάγκες της εργοδοσίας σε φτηνό εργατικό δυναμικό και μάλιστα την ίδια ώρα είχε κλειστά τα αυτιά της στις αντιδράσεις του κινήματος. Η παραπάνω στάση ήταν και αυτή που έδωσε την αναγκαία ώθηση στη Νέα Δημοκρατία να προχωράει κατακαλόκαιρο στην περαιτέρω συνέχιση της αντιεκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης.

Στη προσπάθεια της αυτή, η κυβέρνηση της ΝΔ επιστρατεύει μια σειρά επιχειρημάτων που δεν είναι μόνο επικίνδυνα για την συντηρητική τους φύση, αλλά συνιστούν πρόκληση για την κοινή λογική. Ας τα δούμε αναλυτικά:

Επιχείρημα πρώτο: «Τα πανεπιστημιακά Ιδρύματα έχουν μετατραπεί σε άσυλο ναρκεμπόρων».

Το αβάσιμο του συγκεκριμένου επιχειρήματος αποδεικνύεται εύκολα. Αν κάποιος κάνει μια βόλτα στο κέντρο της Αθήνας θα δει πως γεμάτο ναρκεμπόρους είναι εκείνο το κομμάτι του που δεν πλαισιώνεται από πανεπιστημιακά ιδρύματα (π.χ Ομόνοια). Αλλά επειδή όντως αναγνωρίζουμε πως ορισμένες πιάτσες ναρκωτικών έχουν «σπρωχτεί» (και με ιστορική ευθύνη της αστυνομίας) γύρω από πανεπιστημιακούς χώρους, οφείλουμε να θέσουμε το ερώτημα γιατί η κυβέρνηση δεν στοχεύει στην ρίζα του προβλήματος, που όλοι γνωρίζουμε πως δεν είναι οι χρήστες, αλλά οι μεγαλέμποροι; Μήπως έχει να κάνει με το γεγονός πως επιφανείς επιχειρηματίες που έχουν κατηγορηθεί για διακίνηση μεγάλων ποσοτήτων ναρκωτικών φιγουράρουν ανάμεσα στα ονόματα που έκαναν δωρεές υπέρ του κυβερνώντος κόμματος; Αν λοιπόν κόπτεται τόσο πολύ η ΝΔ για την πάταξη του ναρκεμπορίου, ας το πατάξει από τη μήτρα του. Ας προστατεύσει τα χιλιάδες νέων παιδιών που ως επί το πλείστον προέρχονται από λαϊκές γειτονιές, και δεν συχνάζουν μόνο στη Σόλωνος ή την Πατησίων, και αντιμετωπίζουν τον δηλητηριώδη εθισμό στα ναρκωτικά.

Επιχείρημα δεύτερο: «Το πανεπιστημιακό άσυλο είναι άσυλο ιδεών και όχι άσυλο για παράνομες δραστηριότητες».

Αλήθεια, η βουλευτική ασυλία και ο νόμος περί ευθύνης υπουργών τι ακριβώς είναι; Πόσα είναι τα σκάνδαλα στα οποία οι ύποπτοι δεν κάθισαν πότε στο σκαμνί κρυμμένοι πίσω από τις ευεργετικές γι’ αυτούς διατάξεις περί ευθύνης υπουργών, τα οποία παρέγραψαν αδικήματα μιζών και ανταλλαγής μαύρου χρήματος μεταξύ υπουργών, βουλευτών και μεγάλων καπιταλιστικών κολοσσών; Λίστα Λαγκάρντ, Νοβάρτις, Siemens και η λίστα δεν έχει τέλος. Ας ασχοληθεί η ΝΔ (και τα άλλα αστικά κόμματα) με τα στελέχη της, που πλούτισαν παράνομα και με την ανομία την οποία προστατεύουν η βουλευτική ασυλία και ο νόμος περί ευθύνης υπουργών και μετά ας έρθει να κουνήσει το δάκτυλο στους ακαδημαϊκούς, δασκάλους και φοιτητές. Διότι δύο μέτρα και δύο σταθμά δεν μπορεί να υπάρχουν.

Επιχείρημα τρίτο: Οι γνωστοί – άγνωστοι πρέπει να παταχθούν, επειδή αξιοποιούν το πανεπιστημιακό άσυλο ως εφαλτήριο.

Εδώ, πριν φτάσουμε στην υποκρισία του κυβερνώντος κόμματος, απαιτείται μια ξεκάθαρη διαπίστωση και εκτίμηση. Το «παιχνίδι» που παίζεται κάθε Παρασκευή και Σάββατο στη Πατησίων δεν έχει καμία σχέση με τις μορφές πάλης του κινήματος και καμία υπηρεσία δεν προσφέρει στην υπεράσπιση των αναγκών του λαού και της νεολαίας. Πριν λοιπόν βιαστεί η ΝΔ να μιλήσει για γνωστούς – αγνώστους, μήπως να μας μιλήσει για τους γνωστούς – γνωστούς της, που έβγαιναν φορώντας κουκούλα μέσα από τις κλούβες των ΜΑΤ; Γι’ αυτούς που έπαιρναν οδηγίες από κάποιο βαθμοφόρο αστυνομικό και έπειτα παρεισφρέανε  μέσα στο πλήθος μιας πορείας και υποδύονταν τους «μπαχαλάκηδες» για να προκαλέσουν την καταστολή της. Αυτοί οι γνωστοί – άγνωστοι, που τους «συνέλαβε» μέχρι και ο τηλεοπτικός φακός τόσο το 2008 όσο και το 2011, θα μας γνωστοποιήσει η πολιτική τους ηγεσία ποιοι ήταν και τι ρόλο είχαν; Και ακόμη, για τους έτερους παρίγνωστους διμοιρίτες που στη Χαριλάου Τρικούπη ξυλοκόπησαν βάναυσα άστεγο και ποτέ δεν μάθαμε ποιοι ήταν, η κυβέρνηση έχει να δώσει κάποια εξήγηση;

Το κυβερνόν κόμμα, λοιπόν, φαίνεται πως είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο στη νομιμότητα, μόνο όταν ο κατηγορούμενος δεν είναι κάποιος που έχει οικονομικές ή πολιτικές διασυνδέσεις μαζί του. Η πραγματική αιτία που θέλει να καταργήσει το άσυλο και με διαδικασίες τόσο fast – track μέσα στο καλοκαίρι είναι ώστε από πιο ευνοϊκή θέση να χτυπήσει την πραγματική αντιπολίτευση. Ξέρει πως ο μόνος που μπορεί να βρεθεί απέναντί της και να την αντιπολιτευτεί είναι οι λαϊκοί αγώνες. Αυτό που θέλει η κυβέρνηση της ΝΔ είναι να προλάβει τις κοινωνικές αντιστάσεις με το να νομιμοποιήσει στη κοινή γνώμη εικόνες Σορβόννης στα ελληνικά πανεπιστήμια. Με ΜΑΤ να εισβάλουν εντός των αμφιθεάτρων και να διαλύουν γενικές συνελεύσεις φοιτητικών συλλόγων, για να προλάβει με το μαστίγιο –  ή ορθότερα με το γκλομπ και το δακρυγόνο – να καταστείλει όποια κυοφορούμενη μαχητική αναζήτηση βρίσκεται στους κόλπους του νεολαιίστικου και φοιτητικού κινήματος.

Σ.Χ

Σύγκρουση με φόντο την αντιδραστική ανασυγκρότηση

Πέρα από την ιστορική βαρύτητα του ζητήματος, πέρα από τα σαθρά επικοινωνιακά ζητήματα της Νέας Δημοκρατίας και την προσπάθεια παραπλάνησης αππό τον ΣΥΡΙΖΑ, πέρα από την ιδεολογική εμμονή του συστήματος να πάρει ιστορική ρεβανς από το φοιτητικό κίνημα, η ουσία για ακόμα μία φορά βρίσκεται στις κρυμμένες λέξεις. Η Νίκη Κεραμέως, η νέα υπουργός Παιδείας , αποκαλύφθηκε σε συνέντευξή της. Αφού απάντησε μία ερώτηση για το άσυλο, στη συνέχεια παρουσίασε το πραγματικό στόχο των κυβερνητικών πολιτικών στη τριτοβάθμια παιδεία. «Μικρά ευέλικτα πανεπιστήμια – χρηματοδοτούμενα από πάσης φύσεως επιχειρηματικές δραστηριότητες, συμβούλια ιδρύματος (με εκπροσώπους επιχειρήσεων να καταλαμβάνουν τις 5 από τις 11 έδρες), θερινά / χειμερινά σχολεία για παραγωγή εξειδικευμένων εργαζομένων μιας χρήσης, εξωτερική αξιολόγηση».

Η κατάργηση του ασύλου δεν αποτελεί παρά μέσο για τη δημιουργία του νέου πανεπιστημίου. Αυτού που θα είναι παραδομένο από την αρχή ως το τέλος του στα ιδιωτικοοικονομικά συμφέροντα και τις επιταγές της αγοράς. Το κράτος – στις διαφορετικού είδους συνέχειες του – δεν είναι απλά και μόνο εκδικητικό με το φοιτητικό κίνημα. Ούτε σκοπεύει αποκλειστικά στην πάταξη της αναζωπύρωσης λαϊκών αντιστάσεων. Αντίθετα έχει ως οδηγό του πρώτα την οικονομία και την εξυπηρέτηση συγκεκριμένων συμφερόντων και δευτερευόντως το ιδεολογικό συναίσθημα.

Υπό αυτό το πρίσμα, ένας πολιτικός λόγος που θα επικεντρώσει μονομερώς σε μια ιστορική και ιδεολογική αντιπαράθεση για το άσυλο είναι προσαρμοσμένος σε παλιότερες εποχές. Δεν θα χαρίσει κάτι παραπάνω από μια στιγμιαία καμπή. Την ίδια ώρα, μάλιστα, που κυβέρνηση και πρυτάνεις έχουν αποφασίσει την εμπέδωση τεκτονικών αλλαγών στη παιδεία στα πρότυπα που (σε μεγαλύτερο βαθμό) έχουν εμπεδωθεί με τα μνημόνια στην εργασία.

  Εφημερίδα ΠΡΙΝ, 28.7.2018 http://prin.gr/?p=26855 Ημερομηνία: 07/08/2019 - 22:00

ΝΑΡ: Ενισχύεται το αντιδημοκρατικό πλαίσιο λειτουργίας Δήμων και Περιφερειών

ΕΝΙΣΧΥΕΤΑΙ ΤΟ ΑΝΤΙΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ

ΔΗΜΩΝ ΚΑΙ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ

Κατατέθηκε από την κυβέρνηση της Ν.Δ. το νομοσχέδιο που φέρνει τροποποιήσεις στη λειτουργία περιφερειών και δήμων, στο όνομα της εύρυθμης λειτουργίας τους και της κυβερνησιμότητάς τους. Αποτελεί το πρώτο νομοσχέδιο της νέας κυβέρνησης για περιφέρειες και δήμους. Έχει στόχο να εξασφαλίσει πριν την έναρξη της θητείας των νέων συμβουλίων στις 1/9/2019 τον απόλυτο έλεγχο των περιφερειών και δήμων από το περιφερειάρχη και το δήμαρχο αντίστοιχα. Ενώ, ο αρμόδιος ΥΠΕΣ Τ. Θεοδωρικάκος έχει ήδη εξαγγείλει ότι σε επόμενο χρόνο θα φέρουν άλλο νομοσχέδιο για την κατάργηση της εκδοχής της απλής αναλογικής που ίσχυσε το 2019 για την εκλογή των συμβουλίων περιφερειών και δήμων.

Με αυτό το πρώτο νομοσχέδιο αλλάζουν ορισμένα άρθρα του «Κλεισθένη Ι» της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ που είχαν αντικαταστήσει άρθρα του «Καλλικράτη», σε παραπέρα συντηρητική κατεύθυνση για ενίσχυση του συγκεντρωτικού και αντιδημοκρατικού χαρακτήρα της τοπικής διοίκησης. Όπως, χαρακτηριστικά αναφέρει η εισηγητική έκθεση για το νομοσχέδιο: «Θα αποτρέπει την αδυναμία διοίκησης και την ακυβερνησία και, κατ’ ακολουθία, θα εξασφαλίζει την απρόσκοπτη άσκηση των αρμοδιοτήτων» και «Μεταφέρονται μία σειρά από αρμοδιότητες στην οικονομική επιτροπή προς την άμεση λήψη αποφάσεων, αλλά και την αποσυμφόρηση των συνεδριάσεων των δημοτικών και περιφερειακών συμβουλίων …». Γενικό μότο που θέλουν να επιβάλλουν είναι ότι αποτυγχάνει, πριν καν λειτουργήσει, η απλή αναλογική και ότι δημιουργεί παραλυσία, άρα χρειάζονται πλειοψηφικά συστήματα και συγκεντρωτικό κράτος. Δηλαδή αυτό που λέμε περιστολή δημοκρατίας.

Συγκεκριμένα οι ρυθμίσεις:

  • Μεταφέρουν περισσότερες κρίσιμες εξουσίες και αρμοδιότητες από τα περιφερειακά και δημοτικά συμβούλια σε επιτροπές διοίκησης περιφερειών και δήμων (Οικονομική Επιτροπή Περιφερειών και Δήμων και Επιτροπή Ποιότητας Ζωής Δήμων), σύμφωνα με το αυταρχικό μοντέλο του Κλεισθένη Ι, το οποίο ενισχύεται. Η Οικονομική Επιτροπή Περιφερειών και Δήμων θα μπορεί, εκτός από τον εισηγητικό ρόλο της, να αποφασίζει με μεγαλύτερη ευχέρεια για περισσότερα θέματα που αφορούν αύξηση κόστους συμβάσεων, διαγραφή χρεών, διευκόλυνση οφειλετών, απευθείας αναθέσεις έργων, μελετών, υπηρεσιών, έγκριση προϋπολογισμών Ν.Π. ή επιχειρήσεων δήμων, άσκηση ή παραίτηση από ένδικα μέσα, έγκριση εξόδων μετακίνησης μελών συμβουλίων και ιδιωτών, προσλήψεις δικηγόρου, ειδικών συμβούλων, ειδικών συνεργατών, επιστημονικών συμβούλων κλπ.
  • Παράλληλα, θεσμοθετούν η παράταξη του περιφερειάρχη ή του δημάρχου να έχει απόλυτη πλειοψηφία σε όλες αυτές τις κρίσιμες επιτροπές, ακόμα και όταν δεν έχει την απόλυτη ή τη σχετική πλειοψηφία μέσα στο συμβούλιο. Άρα, επιτροπές με υπερεξουσίες και πλήρως ελεγχόμενες από τον περιφερειάρχη και το δήμαρχο για τη διευκόλυνση της χάραξης και εφαρμογής της δικής του πολιτικής.
    • Εξασφαλίζεται πλειοψηφία του δημάρχου και του περιφερειάρχη σε όλα τα νομικά πρόσωπα δικαιοδοσίας του δήμου ή της Περιφέρειας (ΝΠΔΔ, Δημοτικά Ιδρύματα, ΝΠΙΔ, Κοινωφελείς Επιχειρήσεις, ΔΕΥΑ), ώστε να υπάρχει πλήρης ευθυγράμμιση της δραστηριότητας των Νομικών Προσώπων περιφερειών και δήμων με την πολιτική του περιφερειάρχη και του δημάρχου.
    • Η ψήφιση του Προϋπολογισμού, του Τεχνικού Προγράμματος και του Επιχειρησιακού Προγράμματος, καθώς και τελών, θα απαιτεί σχετική πλειοψηφία επί των παρόντων μελών των συμβουλίων, βάσει των εισηγήσεων της Οικονομικής Επιτροπής.

Οι υπόλοιπες παρατάξεις δεν μπορούν να διατυπώνουν άλλη πρόταση, παρά μόνο αν υπάρχει προηγούμενη τεκμηρίωση και σχετική εισήγηση από τις αρμόδιες υπηρεσίες. Για να γίνει αποδεκτή αυτή η πρόταση των μελών της αντιπολίτευσης χρειάζεται απόλυτη πλειοψηφία των μελών του Συμβουλίου.

  • Θεσπίζουν τη δυνατότητα σύμπραξης δύο ή περισσότερων παρατάξεων, εφόσον όμως μια από αυτές είναι η παράταξη του περιφερειάρχη ή του δημάρχου, καταργώντας τη διάταξη που πρόβλεπε αυτό να ισχύει και για παρατάξεις της αντιπολίτευσης. Η σύμπραξη αυτή κατοχυρώνεται με πρακτικό, δεν ανακαλείται και στη συνέχεια οι παρατάξεις θεωρούνται ενιαία παράταξη. Στόχος τους κυρίως η επανασυσπείρωση δυνάμεων του ίδιου πολιτικού φάσματος, που σε πολλές περιοχές κατέβηκαν με διαφορετικά ψηφοδέλτια για ευνοϊκότερους όρους διαπραγμάτευσης θέσεων και συμφερόντων, εκμεταλλευόμενες το νέο τρόπο εκλογής, ώστε να εξασφαλίσουν προσωποκεντρική «κυβερνησιμότητα» περιφερειών και δήμων, διατηρώντας το πνεύμα συναινέσεων, που επεδίωκε ο Κλεισθένης αλλά με άλλη μεθοδολογία για εμπλοκή και συνευθύνη ευρύτερου φάσματος πολιτικών δυνάμεων στην εφαρμογή των αντιλαϊκών πολιτικών από περιφέρειες και δήμους.
    • Επίσης, στα πλαίσια της πιο ευέλικτης προσαρμογής του τοπικού κράτους στα συμφέροντα των επιχειρήσεων καταργείται ο θεσμός του διαμεσολαβητή και επαναφέρεται η θέση του Συμπαραστάτη του Δημότη και της Επιχείρησης στους Δήμους και του Περιφερειακού Συμπαραστάτη του Πολίτη και της Επιχείρησης στις Περιφέρειες, ώστε και με συγκεκριμένη αρμοδιότητα και συμβολικά να υπηρετείται η επιχειρηματικότητα και τα συμφέροντα των εταιρειών.
    • Ενώ, σε συνεργασία με τη Γ.Γ. Πολιτικής Προστασίας, κάθε περιφέρεια προσλαμβάνει έναν εξειδικευμένο ειδικό σύμβουλο για θέματα πολιτικής προστασίας, ο οποίος συνεργάζεται όλο το έτος με την κεντρική κρατική δομή. Μια πολιτική προστασία που δρα κατασταλτικά και όχι προληπτικά και στρατικοποιείται όλο και περισσότερο.

Αυτές οι ρυθμίσεις επιβεβαιώνουν ότι περιστέλλεται ακόμη περισσότερο και αυτή η δημοκρατική επίφαση στη λειτουργία των δήμων, με την ακόμα μεγαλύτερη συρρίκνωση του ρόλου των συμβουλίων, το συγκεντρωτισμό και τις υπερεξουσίες σε περιφερειάρχη και δήμαρχο. Καταρρέει κάθε ισχυρισμός ότι πρόκειται για λειτουργία αυτοδιοίκησης. Στην ουσία περιφέρειες και δήμοι αποτελούν ιμάντες του κρατικού μηχανισμού για την επιβολή των αντιλαϊκών μνημονιακών πολιτικών της Ε.Ε., του αστικού πολιτικού συστήματος προς όφελος των συμφερόντων του κεφαλαίου.

Το επιτελικό κράτος που προβάλλει η Ν.Δ. και ο σχετικός νόμος που ήδη ψήφισε για την κεντρική διοίκηση συμπληρώνεται και από τις νομοθετικές πρωτοβουλίες της για το τοπικό κράτος και επιβεβαιώνει ότι στην εποχή του ολοκληρωτικού καπιταλισμού το κράτος σε όλες τις πλευρές του αυταρχικοποιείται ακόμα περισσότερο, συνεχίζοντας το δρόμο με τις αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις που προώθησε και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

Το ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση και η νΚΑ θα συνεχίσουμε να αποκαλύπτουμε το αντιδημοκρατικό πλαίσιο λειτουργίας περιφερειών και δήμων με τον Καλλικράτη και τον Κλεισθένη και με τις νέες αντιδραστικές αλλαγές που δρομολογεί η Ν.Δ..

Θα συνεχίσουμε να συμβάλλουμε, ώστε να δυναμώσει περισσότερο το διακριτό και δυναμικό ρεύμα των αριστερών αντικαπιταλιστικών κινήσεων που αποτελεί μέσα και έξω από τα συμβούλια σφήνα στα σχέδια του πολιτικού και οικονομικού κατεστημένου, δύναμη για τις ανάγκες και τα δικαιώματα της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων και για τη λαϊκή αυτοδιεύθυνση.

 

1/8/2019

 

Categories: Παρεμβάσεις ΟργανωσεωνΗμερομηνία: 07/08/2019 - 21:45

Κέντρο… επιχειρήσεων το Μέγαρο Μαξίμου [του Γιώργου Παυλόπουλου]

Κοινωνικός πόλεμος

Γιώργος Παυλόπουλος

Επιτελική κυβέρνηση και κράτος, για την διασφάλιση της κερδοφορίας του κεφαλαίου και την καταστολή των αντιδράσεων

Η πραγματοποίηση κάποιας ασήμαντης συγκέντρωσης από μερικές δεκάδες κατοίκους ή «κατοίκους» των Εξαρχείων, με αίτημα να καταργηθεί εδώ και τώρα το άσυλο για να σταματήσουν τα «αίσχη» γύρω από το Πολυτεχνείο, θα βρισκόταν, αναμφίβολα, στα πρώτα θέματα των δελτίων ειδήσεων καναλιών και ραδιοφωνικών σταθμών. Την περασμένη Τρίτη, ωστόσο, ούτε τα ιδιωτικά Μέσα ούτε και η (υπαγόμενη πλέον απευθείας στον πρωθυπουργό) ΕΡΤ βρήκαν έστω και ένα λεπτό για να αφιερώσουν στην μαζική και μαχητική πορεία που πραγματοποιήθηκε στο κέντρο της Αθήνας, με συμμετοχή χιλιάδων νέων, φοιτητών και εργαζομένων, για την υπεράσπιση του πανεπιστημιακού ασύλου.

Η εικόνα αυτή, φυσικά, δεν είναι τυχαία. Όπως το ίδιο ισχύει για τη σχεδιασμένη και προκλητική διαστρέβλωση των γεγονότων – από κυβέρνηση, αστυνομία και ΜΜΕ – σε δύο τουλάχιστον περιπτώσεις το τελευταίο διάστημα, όταν οι θύτες βαφτίστηκαν θύματα και εκείνοι που έφαγαν άγριο ξύλο και χημικά φωτογραφήθηκαν ως τρομοκράτες: Την πρώτη φορά στην πορεία διαμαρτυρίας για τη βραχυχρόνια μίσθωση και το δικαίωμα στην αξιοπρεπή κατοικία και στέγαση και την δεύτερη στη συγκέντρωση έξω από τη γερμανική πρεσβεία, από Τούρκους, Κούρδους και Έλληνες αγωνιστές.

Τα ίδια και χειρότερα θα συμβαίνουν από εδώ και στο εξής σε κάθε ανάλογη περίπτωση. Πιθανότατα δε και στη διάρκεια της ΔΕΘ, στις αρχές του Σεπτέμβρη, όπου θα υπάρξει (πλην εκπλήξεως, φυσικά…) η πρώτη μεγάλη και δημόσια πολιτική αναμέτρηση με τη νέα κυβέρνηση και τα σιδερόφραχτα τάγματα ασφαλείας της.

Ετοιμάζεται η τελική επίθεση, πάνω στο έδαφος που προετοίμασε η προηγούμενη κυβέρνηση

Όλα αυτά διότι έχουμε πόλεμο και ο απλός λαός δεν πρέπει με κανένα τρόπο να μαθαίνει την αλήθεια, να σκέφτεται και να αντιστέκεται. Ένα πόλεμο πιο βαθιά ταξικό παρά ποτέ, με ολοκληρωτικά χαρακτηριστικά, που εξαπολύεται πάνω στο καμμένο έδαφος που άφησε η πολεμική μηχανή της απελθούσας κυβέρνησης. Αυτής που πρώτα εξαπάτησε ξεδιάντροπα την κοινωνία, μετά την πλήγωσε και τη φόβισε με τις αλλεπάλληλες ομοβροντίες εναντίον της και στο τέλος την «ζάλισε» με τα… παραισθησιογόνα της αριστερής ευαισθησίας, της δήθεν δίκαιης κατανομής της φτώχειας, καθώς και των σκανδάλων και του μπαμπούλα της Δεξιάς.

Της Δεξιάς που η ίδια έφερε, χαρίζοντάς της ένα γεμάτο οπλοστάσιο. Αυτό με το οποίο τώρα η ΝΔ ετοιμάζεται να εξαπολύσει την τελική επίθεση, την οποία χαιρετίζει εκ των προτέρων και θερμά ο πιο άμεσα ενδιαφερόμενος – ο ΣΕΒ: «Τα πρώτα δείγματα γραφής της νέας κυβέρνησης είναι ιδιαίτερα θετικά όσον αφορά στην ετοιμότητα διακυβέρνησης, στο κυβερνητικό σχήμα που συνθέτει τολμηρά την πολιτική εμπειρία με την τεχνοκρατική γνώση, στη σαφήνεια των προγραμματικών δηλώσεων και στην εστίαση στο αποτέλεσμα», δήλωσε χαρακτηριστικά ο πρόεδρός του, Θ. Φέσσας. Τι παραπάνω, δηλαδή, να πει για να εκδηλώσει τη χαρά του; Προφανώς τίποτα – εκτός από το να φροντίσει να μην αφήσει παραπονεμένους τους προηγούμενους, δημιουργώντας την λαθεμένη εντύπωση πως δεν έκαναν τίποτα σωστό. «Κατά τους τελευταίους 12 μήνες – πρόσθεσε – σε σύνολο 280 νομοθετικών διατάξεων συναφούς περιεχομένου με θέματα που ασχολείται ο ΣΕΒ, το 60% ήταν, μερικώς ή ολικώς, σύμφωνες με τις θέσεις μας». Μπράβο Αλέξη και αβάντι Κυριάκο!

Σε αυτόν τον καμβά, τα πρώτα τρία νομοσχέδια-καρμανιόλες έχουν πάρει τον δρόμο τους: Το ένα για την οργάνωση του κράτους – δηλαδή, για την αναδιοργάνωση του κεντρικού επιτελείου που θα συντονίσει την επίθεση, περιορίζοντας την θεσμική παρέμβαση του λαϊκού παράγοντα όπου ακόμη επιτρεπόταν, όπως στα δημοτικά συμβούλια. Το δεύτερο για την κατάργηση του ασύλου και το συνολικό πλαίσιο της καταστολής – με άλλα λόγια, για να λυθούν τα χέρια των κρατικών μηχανισμών και να διασφαλιστεί το ακαταδίωκτό τους. Και το τρίτο για τη φορολογία – ούτως ειπείν, το «τυράκι» προς τους νοικοκυραίους, ώστε να καθίσουν στα αυγά τους και να απολαύσουν το θέαμα και μαζί ένα ακόμη δώρο προς τα υψηλά εισοδήματα.

Ταυτόχρονα με τα παραπάνω, οι μεγαλοεπιχειρηματίες μπαινοβγαίνουν με πυρετώδη ρυθμό στα υπουργικά γραφεία και το Μαξίμου, που έχει μετατραπεί σε κέντρο επιχειρήσεων, για να διασφαλίσουν όσο το δυνατόν μεγαλύτερο μερίδιο από την πίτα από τις ιδιωτικοποιήσεις και τα μεγάλα έργα, αλλά και να δουν τα συμφέροντά τους να προωθούνται πιο γρήγορα – στο Ελληνικό, τη ΔΕΗ και την ενέργεια, τις Σκουριές. Αυτή τη φορά, βεβαίως, η σειρά είναι διαφορετική, καθώς πλέον προηγούνται άλλοι, έχοντας αφήσει στην απέξω τους εκλεκτούς συνομιλητές και συνδαιτημόνες του συριζαίικου γκουβέρνου. Η ουσία, όμως, μένει ίδια και απαράλλαχτη, όπως και το ζητούμενο: Πιο πολλές επενδύσεις, πιο μικρό κόστος εργασίας, πιο πολλά κέρδη, πιο ευρεία και ανεμπόδιστη εκμετάλλευση της δημόσιας περιουσίας και του φυσικού πλούτου.

Όσο για τη γαρνιτούρα στο πάρτι που στήνεται, είναι η… σάλτσα του άφθονου φθηνού χρήματος που θα εισρεύσει και στην Ελλάδα, μιας και η ΕΚΤ φέρεται έτοιμη να ξανατυπώσει χρήμα (μιας και τα 2,6 τρις. του προηγούμενου γύρου αποδείχθηκαν ανεπαρκή). Χαρές και πανηγύρια για το κεφάλαιο – και νέα βάρη για τον λαό, μιας και αυτός τελικά θα κληθεί να πληρώσει, όταν έρθει η στιγμή, τον νέο γύρο δανεισμού και εύκολης κερδοφορίας, όπως συμβαίνει ήδη στη Γαλλία, την Ιταλία και άλλες χώρες που επωφελήθηκαν από την «ποσοτική χαλάρωση» του Ντράγκι.

Απέναντι σε αυτή την άμεση απειλή σύνθλιψης του κόσμου της εργασίας στις μυλόπετρες των σχεδίων του ελληνικού κεφαλαίου, της κυβέρνησής του και των εφεδρειών του, δεν υπάρχει κάποιο προφανές αντίπαλο δέος, μιας και το κίνημα βρίσκεται σε ύφεση και η μαχόμενη Αριστερά σε κρίση. Υπό αυτή την έννοια, το κεφάλαιο μπορεί να φωνάξει «ως εδώ, όλα καλά». Μέχρι να ακούσει, για μια στιγμή, τον κρότο της πρόσκρουσης…

Εφημερίδα ΠΡΙΝ, 28.8.2019

http://prin.gr/?p=26900

Categories: ΔιαλογοςΑποψειςΗμερομηνία: 07/08/2019 - 21:45

Περί του αμαρτωλού ΚΕΕΛΠΝΟ και των σχετικών δαιμονίων [του Πάνου Παπανικολάου]

Πάνος Παπανικολάου *

Καμιά αντίρρηση δεν υπάρχει φυσικά για τα περισσότερα από όσα κατήγγειλε πρόσφατα από το βήμα της βουλής ο πρώην αναπληρωτής υπουργός Υγείας κ. Πολάκης. Άλλωστε το εντυπωσιακό «θάψιμο» της είδησης για τις καταγγελίες αυτές από τα περισσότερα ΜΜΕ δεν αποτελεί παρά απτή επιβεβαίωσή τους. Επίσης υπενθυμίζουμε πως για τις αθλιότητες του αμαρτωλού ΚΕΕΛΠΝΟ, οι υγειονομικοί της αντισυστημικής – αντικαπιταλιστικής αριστεράς φωνάζουμε δημόσια από το 2008 όπως ο καθένας μπορεί να διαπιστώσει ρίχνοντας μια ματιά στην ιστοσελίδα της ΑΡΣΙ (arsigr.blogspot.com).

Έχουμε όμως αντίρρηση για όσα ΔΕΝ ΕΙΠΕ ο κ. Πολάκης ούτε τώρα που δεν είναι πια υπουργός. Συγκεκριμένα :

Πέρα από την ανεξέλεγκτη διασπάθιση δημοσίου χρήματος, το άλλο μεγάλο αμάρτημα του αμαρτωλού ΚΕΕΛΠΝΟ είναι το διαχρονικό δουλεμπόριο μαύρης εργασίας των υγειονομικών. Το οποίο – όπως όλες οι παρόμοιες άνομες καταστάσεις σε αυτήν την χώρα – έχει δύο όψεις. Η μία αφορά τους σκλάβους – τους πολλούς – η άλλη αφορά τους ευνοούμενους – τους λίγους. Για τους πολλούς – τους σκλάβους –  μαύρη εργασία με μπλοκάκι σε ΜΕΘ, σε ΚΥ και σε άλλες δημόσιες υγειονομικές δομές. Χωρίς μόνιμη δουλειά, χωρίς δικαιώματα. Για τους λίγους – τους ευνοούμενους – εφευρέθηκαν απίστευτα παραθυράκια «ευκαιριών απασχόλησης και καριέρας» σε συγκεκριμένες πανεπιστημιακές κλινικές μεγάλων νοσοκομείων. Ο κ. Ξανθός και ο κ. Πολάκης (σωστά) μιλούν για την μια πλευρά – αυτή της διασπάθισης δημοσίου χρήματος. Όμως κραυγαλέα αποσιωπούν την άλλη που παραμένει έτσι μονίμως σκοτεινή. Γιατί ; μα απλούστατα γιατί κι αυτοί συνέχισαν ακριβώς τα ίδια που έκαναν οι προκάτοχοί τους όσον αφορά το δουλεμπόριο της μαύρης υγειονομικής εργασίας. Δείτε χαρακτηριστικά :

ΣΚΛΑΒΟΙ. Σε ορισμένα ΚΥ αστικού τύπου (από τα ελάχιστα που υπήρχαν ως το 2018) κάποιοι γιατροί αγόγγυστα επί σειρά ετών πρόσφεραν υπηρεσίες με μπλοκάκι μέσω σύμβασης ΚΕΕΛΠΝΟ. Έ λοιπόν κάποια στιγμή η πολιτεία (επί κ.κ. Ξανθού και Πολάκη) τους πέταξε στα σκουπίδια σαν μεταχειρισμένα χαρτομάντηλα. Παρά το γεγονός πως έγιναν σχετικές παρεμβάσεις από την ΟΕΝΓΕ και προς τον διοικητή του ΚΕΕΛΠΝΟ κ. Ρόζενμπεργκ αλλά και προς τους υπουργούς. Μάλιστα από τους υπουργούς είχε ζητηθεί το αυτονόητο : για αυτούς (τους λίγους αριθμητικά) γιατρούς να ισχύσει ό,τι ακριβώς είχε νομοθετηθεί για τους (πολύ περισσότερους) γιατρούς του πρώην ΙΚΑ – όποιοι το επιθυμούν να ενταχθούν στο ΕΣΥ σε προσωποπαγείς θέσεις πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης ώστε να συνεχίσουν να προσφέρουν στην δημόσια πρωτοβάθμια περίθαλψη. Οι υπουργοί το αρνήθηκαν.

ΕΥΝΟΟΥΜΕΝΟΙ. Το αμαρτωλό ΚΕΕΛΠΝΟ λειτούργησε 2016 – 2018 ως «off – shore» του υπουργείου Υγείας ειδικά στο προσφυγικό. Διαχειρίστηκε δηλαδή κονδύλια που έπρεπε να δοθούν στα νοσοκομεία και στα ΚΥ των ακριτικών νησιών. Και τι έκανε με αυτά τα κονδύλια ; πάρτε μια γεύση : με πρόσχημα το προσφυγικό τοποθετήθηκαν «από το παράθυρο» ευνοούμενοι γιατροί χειρουργικών ειδικοτήτων μέσω ΚΕΕΛΠΝΟ σε πανεπιστημιακές χειρουργικές κλινικές ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ ( ! ) . Οι υπουργοί αγνόησαν τις σχετικές συγκεκριμένες καταγγελίες.

Επίσης υπάρχει και μια τρίτη τεράστια αμαρτία του αμαρτωλού ΚΕΕΛΠΝΟ για την  οποία επίσης δεν γίνεται λόγος στην «δημόσια» συζήτηση επί της κοινοβουλευτικής σκηνής. Αφορά την σκόπιμη κρατική προπαγάνδα προς την κοινή γνώμη για υγειονομικά θέματα. Παράδειγμα : το αμαρτωλό ΚΕΕΛΠΝΟ διαρκώς επί 364 μέρες τον χρόνο αδιαφορεί παγερά για τους τεράστιους κινδύνους που απειλούν την δημόσια υγεία λόγω της σκανδαλώδους και ανθυγιεινής πάγιας τακτικής της διαχείρισης των απορριμμάτων από το κράτος (υπουργεία, περιφέρειες και δήμους). Καθόλου … περιέργως λοιπόν το ΚΕΕΛΠΝΟ θυμάται τους «κινδύνους για την δημόσια υγεία» μόνο 1 μέρα από τις 365 εκάστου έτους – ναι σωστά μαντέψατε – όταν έχουν απεργία οι εργαζόμενοι στους τομείς καθαριότητας των δήμων. Κατά το αμαρτωλό ΚΕΕΛΠΝΟ κίνδυνο για την δημόσια υγεία δεν αποτελούν ούτε η μόνιμη αθλιότητα της Φυλής ούτε η αθλιότητα της Λευκίμμης. Μόνο οι απεργιακές κινητοποιήσεις των εργαζόμενων. Επίσης καθόλου δεν απασχολεί το αμαρτωλό ΚΕΕΛΠΝΟ η αθλιότητα των ράντζων και των κενών κλινών ΜΕΘ στο ΕΣΥ που επίσης τορπιλίζουν τη δημόσια υγεία. Ούτε βέβαια οι κίνδυνοι για την υγεία του πληθυσμού από την αλόγιστη δράση των «επενδυτών» στο περιβάλλον (βλ. Σκουριές, γιγάντωση εξορύξεων κλπ). Τόσο επί Λοβέρδου, όσο επί Γεωργιάδη, όσο και επί Ξανθού – Πολάκη …

Τέλος να αναφέρουμε πως το αίτημα ΚΑΤΑΡΓΗΣΗΣ του αμαρτωλού ΚΕΕΛΠΝΟ με ταυτόχρονη μεταβίβαση ΟΛΩΝ των αρμοδιοτήτων του (διαχείριση δημοσίου χρήματος και ανθρώπινου δυναμικού) σε υπηρεσίες του ΙΔΙΟΥ του υπουργείου Υγείας είχε τεθεί στον κ. Ξανθό και λίγο αργότερα και στον κ. Πολάκη ήδη από το 2015. Το αίτημα αυτό είχε απορριφθεί με διάφορες αστήριχτες δικαιολογίες.

Άρα όλες οι αμαρτίες του αμαρτωλού ΚΕΕΛΠΝΟ (που εξακολουθεί να υπάρχει ως ΕΟΔΥ πλέον) πήγασαν από την ίδια αμαρτωλή πολιτική. Από την πολιτική της άνομης διαχείρισης δημοσίου χρήματος («off – shore» και «outsourcing») προς διάφορους ημέτερους, αυτή της άνομης διαχείρισης μαύρης, προσωρινής και ελαστικής υγειονομικής εργασίας και αυτή της κατευθυνόμενης καθεστωτικής προπαγάνδας. Δηλαδή από την πολιτική της ΕΕ, του μεγάλου κεφαλαίου, των μνημονίων, του σύγχρονου καπιταλισμού. Μια πολιτική που ασπάζονται και η ΝΔ, και ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ και όλα τα αστικά κόμματα.

Όλα τα υπόλοιπα είναι για να έχουμε να λέμε.

*Ο Πάνος Παπανικολάου είναι νοσοκομειακός γιατρός, ΓΓ της ΟΕΝΓΕ, μέλος του ΔΣ της ΕΙΝΑΠ, εκλεγμένος με το Ενωτικό Κίνημα για την Ανατροπή

Πηγή: ΠΡΙΝ

http://prin.gr/?p=27010

Categories: ΔιαλογοςΑποψειςΗμερομηνία: 05/08/2019 - 10:00

Δώστε τώρα τα δεδουλευμένα ! Νίκη στον αγώνα των εργαζόμενων του Mado στη Θεσσαλονίκη

ΔΩΣΤΕ ΤΩΡΑ ΤΑ ΔΕΔΟΥΛΕΥΜΕΝΑ!

ΝΙΚΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΟΥ MADO ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Εδώ και αρκετούς μήνες η εργοδοσία του καταστήματος εστίασης MADO στην παραλία της Θεσσαλονίκης διεξάγει έναν συνεχιζόμενο εμπαιγμό σε βάρος των εργαζόμενων που απασχολεί. Τους κρατάει όμηρους να δουλεύουν σε άθλιες εργασιακές συνθήκες, με απλήρωτα δοκιμαστικά, μαύρη ή μισοασφαλισμένη εργασία, στερώντας τους τα φιλοδωρήματα και αρνούμενη να τους πληρώσει δεδουλευμένα μηνών. Πρόκειται για έναν κολοσσό στον κλάδο της εστίασης, τμήμα τούρκικης επιχείρησης με 300 καταστήματα σε όλη την Ευρώπη, που χρησιμοποιεί ως δικαιολογία αλλαγές στο ιδιοκτησιακό καθεστώς, για να κρατάει απλήρωτους τους εργαζόμενους.

Η συγκεκριμένη εταιρία φαίνεται να γνωρίζει πολύ καλά τις εργασιακές συνθήκες στην Ελλάδα και ειδικά στον κλάδο του επισιτισμού, μετατρέποντας τους εργαζόμενους σε σκλάβους-έρμαια των διαθέσεών της. Δεν διστάζει μάλιστα να τους εκβιάζει με όλο το αντεργατικό οπλοστάσιο που έχει στη διάθεσή της σε περίπτωση που διεκδικήσουν τα χρήματα που έχουν δουλέψει.

Οι πρακτικές της κινούνται σε σύμπνοια με τις εξαγγελίες της κυβέρνησης της ΝΔ για 7ήμερη εργασία, επαναφορά του συμφώνου πρώτης απασχόλησης, επιβράβευση των εργοδοτών που εκμεταλλεύονται «σωστά» τους εργαζόμενούς τους και υποβάθμιση του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας. Επιδιώκουν να επιβάλλουν ένα καθεστώς αφοπλισμού κατατρομοκράτησης των εργαζόμενων που τολμούν να σηκώσουν κεφάλι.

Όμως οι εργαζόμενοι του MADO έχουν διαφορετική άποψη. Χρησιμοποιώντας όλα τα μέσα που διαθέτουν, κινητοποιούνται διεκδικώντας κάθε ευρώ που προσπαθεί να τους υποκλέψει η εταιρία. Αφού προχώρησαν σε καταγγελίες στο ΣΕΠΕ και στο Συνδικάτο Επισιτισμού Τουρισμού συγκρότησαν Επιτροπή Αγώνα, δίνοντας συλλογικά τη μάχη για την καταβολή των μισθών τους.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στέκεται αλληλέγγυα και στηρίζει τον δίκαιο αγώνα των εργαζόμενων του MADO. Δεν θα επιτρέψουμε σε καμία εταιρία να παίζει παιχνίδια στις πλάτες του λαού και της νεολαίας που δέχονται σκληρή επίθεση από κυβέρνηση και ΕΕ. Θα συνεχίζουμε να δίνουμε τη μάχη σε κάθε χώρο δουλειάς, διεκδικώντας ανθρώπινες συνθήκες εργασίας και αξιοπρεπείς μισθούς απέναντι σε όποιον επιτίθεται στα δικαιώματα και τα κεκτημένα των εργαζόμενων. Θα βρισκόμαστε στο δρόμο απέναντι στην κυβέρνηση που επιχειρεί να εφαρμόσει έναν νέο γύρο αντεργατικής πολιτικής και σε κάθε επιχείρηση που την αξιοποιεί. Θα στεκόμαστε στο πλευρό κάθε εργαζόμενου που διεκδικεί αυτά που του ανήκουν μέχρι να δικαιωθεί.

ΑΜΕΣΗ ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΟΥ MADO

ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΤΩΝ ΔΕΔΟΥΛΕΥΜΕΝΩΝ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΧΡΩΣΤΑΕΙ Η ΕΤΑΙΡΙΑ

ΑΜΕΣΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΚΛΑΔΙΚΗΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΣΤΟΝ ΚΛΑΔΟ ΕΠΙΣΙΤΙΣΜΟΥ-ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

 

ΑΝΤΑΡΣΥΑ Θεσσαλονίκης

 

Tags: ΤΟΠΙΚΕΣΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣCategories: ΑνακοινώσειςΕργασιαΑνακοινωσεις-Δελτια Τυπου: Ανακοινωσεις-Δελτια ΤυπουΗμερομηνία: 31/07/2019 - 14:00

Ισόβια στους δολοφόνους του Αλέξη Γρηγορόπουλου. Πρόκληση η δικαστική απόφαση που τους απαλλάσσει

Η απόφαση του Εφετείου Λαμίας που επιτρέπει την αποφυλάκιση του Ε. Κορκονέα, εν ψυχρώ, αμετανόητου δολοφόνου του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου και η αθώωση του συνεργού του Σαραλιώτη, αποτελούν βάναυση πρόκληση για την νεολαία και τον λαό! 

Η απόφαση αυτή επιχειρεί να δολοφονήσει για μια ακόμα φορά τη μνήμη του Αλ. Γρηγορόπουλου και την εξέγερση της νεολαίας και του λαού  τον Δεκέμβρη του 2008.  

Η κυβέρνηση της ΝΔ με τη λογική “του Νόμου και της Τάξης” έδωσε σήμα στις πιο αντιδραστικές δυνάμεις της δικαιοσύνης να αναλάβουν δράση. Αποφυλακίζουν τον φονιά Κορκονέα και αθωώνουν τον συνεργό του Σαραλιώτη. Αποφυλακίζουν τον καταχραστή Φλώρο. Την ίδια ώρα προωθούν την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, την κατάργηση του δικαιώματος της απεργίας μέσω των ηλεκτρονικών ψηφοφοριών, μιλάνε για την «ανομία» και  για το «άβατο των Εξαρχείων». 

Στο τελικό αποτέλεσμα συνέβαλε και ο νέος Ποινικός Κώδικας, που ψήφισε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, με τον οποίο μειώνονται οι ποινές, εφόσον αναγνωριστούν τα ελαφρυντικά. Μάλιστα, το τελευταίο διάστημα ήταν φανερή η μεθόδευση η τελική ετυμηγορία του δικαστηρίου να γίνει με το νέο Ποινικό Κώδικα σε ισχύ.

Η κρίση του λαού και της νεολαίας για την εν ψυχρώ δολοφονία του Α. Γρηγορόπουλου είναι οριστική και αμετάκλητη. 

Η νέα κυβέρνηση άρχισε σε μικρό χρονικό διάστημα να τοποθετεί στα πόδια της τις «βόμβες» που θα την τινάξουν στον αέρα. Είναι βαθιά γελασμένη αν πιστεύει ότι θα πάρει πολύ καιρό για να «απασφαλίσουν»! Η μεγαλειώδης πορεία των φοιτητών ενάντια στην κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου δείχνει ότι η εργατική τάξη και η νεολαία είναι εδώ και μπορούν να βάλουν φραγμό στα σχέδια της κυβέρνησης Μητσοτάκη.

Categories: ΑνακοινώσειςΑνακοινωσεις-Δελτια Τυπου: Ανακοινωσεις-Δελτια ΤυπουΗμερομηνία: 30/07/2019 - 16:00