ΑΝΤικαπιταλιστική ΑΡιστερή ΣΥνεργασία για την Ανατροπή

338 εκπαιδευτικοί στηρίζουν την ΑΝΤΑΡΣΥΑ στις ευρωεκλογές

338 εκπαιδευτικοί στηρίζουν την ΑΝΤΑΡΣΥΑ στις ευρωεκλογές

Στήριξη στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ στις ευρωεκλογές της Κυριακής υπογράφουν με κείμενο τους 338 εκπαιδευτικοί όλων των βαθμίδων. Η συλλογή υπογραφών συνεχίζεται.

Το κείμενο με τις υπογραφές είναι το εξής:

  • Με τον ρεαλισμό των αναγκών μας, με τους αγώνες και τα κινήματα διεκδικούμε τη ζωή που μας αξίζει
  • Ενάντια στην Ευρώπη του κεφαλαίου, του ρατσισμού και του πολέμου!
  • Για διεθνιστική ρήξη και αποδέσμευση από την ΕΕ
  • Ενάντια στην κυβέρνηση των ευρωμνημονίων και τη δεξιά αντιπολίτευση!
  • Ενάντια στην ακροδεξιά, τον ρατσισμό και τη φασιστική απειλή!

ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ-ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ ΤΗΣ ΑΝΤΑΡΣΥΑ ΣΤΙΣ ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ

Οι κυρίαρχες δυνάμεις μας λένε όχι στις επερχόμενες ευρωεκλογές θα κριθεί το δίλημμα «ΣΥΡΙΖΑ ή ΝΔ», «Μνημονιακή βαρβαρότητα με ευαισθησία ή με φιλελευθερισμό;», «Μακρόν/Μέρκελ ή Σαλβίνι/Ορμπαν», «ευρωπαϊσμός, δημοκρατία» από την μια και «εθνικισμός, ρατσισμός, ακροδεξιά» από την άλλη.

Για τους εργαζόμενους και τη νεολαία ζητούμενο είναι να ενισχυθούν οι δυνάμεις:

  • που πάλεψαν με συνέπεια ενάντια στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αποκάλυψαν τον αντιδραστικό της ρόλο, έδειξαν ότι δεν μπορούν να καταργηθούν η λιτότητα, τα μνημόνια, ιδιωτικοποιήσεις και η διαρκής επιτροπεία εντός της.
  • που παλεύουν για να πληρώσει το κεφάλαιο και οι τραπεζίτες, για την άμεση βελτίωση της ζωής των λαϊκών στρωμάτων, ενάντια στην εκμετάλλευση, την Ευρωπαϊκή Ένωση, τα μνημόνια
  • που δίνουν την μάχη ενάντια στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ που υποσχέθηκε ότι θα «σκίσει τα μνημόνια» μέσα στην ευρωζώνη και την ΕΕ, για να οδηγήσει στην συνέχιση και στη κλιμάκωση της επίθεσης. Μιας κυβέρνησης που εκτείνεται από τον ΣΥΡΙΖΑ έως το εκσυγχρονιστικό ΠΑΣΟΚ, το «κέντρο» και την Καραμανλική δεξιά! Αυτή είναι «πρώτη φορά αριστερά».
  • που αντιμάχονται αποφασιστικά την δεξιά αντιπολίτευση της ΝΔ, του ΚΙΝΑΛ και συνολικά το αστικό πολιτικό σύστημα, που εκφράζουν με το δικό της επιθετικό τρόπο την προώθηση της ίδιας αστικής μνημονιακής πολιτικής και πρωτοστατούν στην ανάπτυξη του εθνικισμού χέρι χέρι με την ΧΑ.
  • που παλεύουν καθημερινά να συντριβούν η ακροδεξιά και οι φασίστες που επιδιώκουν να ψαρέψουν στα θολά νερά της απογοήτευσης, που στηρίζουν σε Ελλάδα και Ευρώπη τις πιο βάρβαρες αντεργατικές επιλογές, καλλιεργούν τον εθνικισμό, τον ρατσισμό και το μίσος ανάμεσα στους λαούς, επιτίθενται εγκληματικά στους αγώνες και την αριστερά.

Αυτές οι δυνάμεις μπορεί και πρέπει να ενισχυθούν και πρώτα απ’ όλα οι δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ που έδωσαν με συνέπεια όλες αυτές τις μάχες.

ΓΥΡΝΑΜΕ ΤΗΝ ΠΛΑΤΗ ΣΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΑΣΤΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

Απορρίπτουμε τη λογική του «μικρότερου κακού». Η λογική του «μικρότερου κακού» οδηγεί πάντα στο μεγαλύτερο, όπως έχει δείξει και η ιστορική εμπειρία. Παλεύουμε η λαϊκή δυσαρέσκεια απέναντι στην κυβέρνηση, το πολιτικό σύστημα και την ΕΕ να προσανατολιστεί αριστερά ανατρεπτικά ενισχύοντας την πάλη για τα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα και ελευθερίες.

Το δρόμο στη δεξιά και την ακροδεξιά τον ανοίγουν οι πολιτικές της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ που συνεχίζει τις μνημονιακές αντεργατικές επιθέσεις, εξαπολύει επιχειρήσεις σκούπα σε μετανάστες θυμίζοντας τις μέρες του “ξένιου Δία” του Σαμαρά, διατηρεί τα στρατόπεδα συγκέντρωσης για τους πρόσφυγες, το φράχτη του Έβρου.

Η EE ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ TO ΣΠΙΤΙ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΕΙΝΑΙ TO ΣΦΑΓΕΙΟ ΤΩΝ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΩΝ

Εδώ και μισό αιώνα μας λένε ότι η συμμετοχή στην ΕΕ θα μας εξασφάλιζε ευημερία, σταθερότητα, δημοκρατία. Αλλά μας εξασφάλισε μνημόνια, λιτότητα, αιματηρά πλεονάσματα, καταστροφή της μικρομεσαίας αγροτιάς, ιδιωτικοποίηση των δημόσιων αγαθών, επιτροπεία.

Η ΕΕ δεν είναι το «ήσυχο λιμάνι» της σταθερότητας και της ευημερίας, αλλά ένα βαθιά ταξικό, αντιδραστικό και ιμπεριαλιστικό οικοδόμημα που τρίζει τόσο από τους μεταξύ τους ανταγωνισμούς όσο και από την οργή που τροφοδοτεί η γιγάντια ταξική πόλωση.

Η μόνη διέξοδος για την υπεράσπιση των εργατικών λαϊκών δικαιωμάτων, είναι η πάλη ενάντια στην ΕΕ, η αντικαπιταλιστική διεθνιστική ρήξη και η αποδέσμευση από αυτήν.

Η ρήξη και έξοδος από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ, η απειθαρχία στο δημοσιονομικό σφαγείο είναι αναπόσπαστο τμήμα του συνολικού αγώνα για να επιβληθούν τα συμφέροντα και οι ανάγκες των εργαζομένων και του λαού απέναντι στην πολιτική των τραπεζών και των πολυεθνικών.

Είναι αναπόσπαστα δεμένη με τους κοινωνικούς αγώνες των εργατών, της νεολαίας και των λαϊκών στρωμάτων για:

  • Αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις, για μαζικές προσλήψεις και μόνιμη σταθερή δουλειά με δικαιώματα ενάντια στην ελαστική και μαύρη εργασία, για την υπεράσπιση των δημόσιων αγαθών, την προστασία της λαϊκής κατοικίας, ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις, για την καταπολέμηση της ανεργίας και τη μείωση των ωρών εργασίας.
  • Τη διαγραφή του ληστρικού χρέους, την εθνικοποίηση των τραπεζών και όλων των μεγάλων επιχειρήσεων με εργατικό έλεγχο.
  • Τα σύγχρονα δημοκρατικά δικαιώματα των εργαζόμενων και της νεολαίας και την λαϊκή κυριαρχία.
  • Την ειρήνη και τον διεθνισμό, ενάντια στην ιμπεριαλιστική επιβολή της ΕΕ, τον ευρωστρατό, τη στρατιωτικοποίηση.
  • Σύνορα, πόλεις και γειτονιές ανοιχτές στους πρόσφυγες και τους μετανάστες
  • Το τσάκισμα των νεοναζί και της φασιστικής απειλής.
  • Την οικολογική επιβίωση του πλανήτη, ενάντια στο κέρδος, τα μεταλλαγμένα, την αλόγιστη «ανάπτυξη».
  • Την υπεράσπιση της μικρομεσαίας αγροτιάς από τις ποσοστώσεις, την επέλαση των πολυεθνικών τροφίμων, τον καταστροφικό έλεγχο των τραπεζών.
  • Την πάλη ενάντια στη γυναικεία καταπίεση, τις διακρίσεις σε βάρος των ΛΟΑΤΚΙΑ+, που έχουν ακόμα και τη βούλα των αποφάσεων του ευρωπαϊκού δικαστηρίου.
  • Για μια εκπαίδευση χωρίς τα δεσμά της ΕΕ και του κεφαλαίου, για πλήρη μόρφωση και δουλειά με δικαιώματα, για το σχολείο των αναγκών και των δικαιωμάτων μας.

Η εκπαίδευση στη χώρα μας είναι δεμένη από παντού με την ΕΕ.

Όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ δούλεψαν με συνέπεια για αυτό.

Εδώ και δεκαετίες, η Ευρωπαϊκή Ένωση επιχειρεί να αναδιαρθρώσει εκ βάθρων την εκπαίδευση και να καθορίσει τους βασικούς πυλώνες που θα γίνουν το «ευαγγέλιο» κάθε αντιδραστικής αλλαγής: δεξιότητες και κατάρτιση αντί για στέρεη, καθολική γνώση, ευελιξία, επισφάλεια και μαθητεία αντί για μόνιμη και σταθερή δουλειά, εκπαίδευση πλήρως υποταγμένη στις ανάγκες της αγοράς αντί να υπηρετεί την ανάγκη της ολόπλευρης καλλιέργειας του ανθρώπου με σκοπό τη χειραφέτησή του.

Δεκαετίες ευρωπαϊκών εκπαιδευτικών πολιτικών και παρεμβάσεων όχι μόνο δεν έχουν λύσει αλλά έχουν οξύνει τα βασικά προβλήματα στην εκπαίδευση. Οι «απαντήσεις» που δίνει η ΕΕ, δίνονται πάντα από τη σκοπιά της εξυπηρέτησης των συμφερόντων αυτών που κατέχουν τον πλούτο και την εξουσία.

Αντί για στέρεη καθολική γενική γνώση, που δημιουργεί κριτική σκέψη και αμφισβήτηση, πρέπει να έχουμε δεξιότητα, κατάρτιση και μαθητεία.

Αντί για κατοχυρωμένα επαγγελματικά δικαιώματα, έχουμε ένα αέναο κυνήγι προσόντων και συνεχών επανακαταρτίσεων όπου ο καθένας προσπαθεί να επιβιώνει στην αρένα της μορφωτικής και εργασιακής κινητικότητας και περιπλάνησης. Ταυτόχρονα, τα πάντα πρέπει να μετριούνται και να αξιολογούνται. Για να ελέγχεται η «επένδυση» και να συμμορφωνόμαστε με την κυβερνητική πολιτική και την ευρωπαϊκή στρατηγική.

Αντί για γενναία δημόσια χρηματοδότηση, έχουμε τη μόνιμη υποχρηματοδότηση που λειτουργεί εκβιαστικά έτσι ώστε η ιδιωτικοποίηση, οι χορηγίες και τα πακέτα ΕΣΠΑ να φαίνονται ως οι μόνες λύσεις για τη λειτουργία της εκπαίδευσης. Με αντάλλαγμα φυσικά τις ελαστικές σχέσεις εργασίας, τα «καινοτόμα» προγράμματα και τις «καλές πρακτικές» μιας χρήσης, που αναπαράγουν κατά κύριο λόγο τα κυρίαρχα ιδεολογήματα.

Και φυσικά παντού επιχειρήσεις. Αφού η κρίση στην εκπαίδευση και η ανεργία αποδίδεται στην «έλλειψη προσαρμογής στις απαιτήσεις της οικονομίας και της παραγωγής σε ένα ανταγωνιστικό περιβάλλον».

ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΓΙΑ

  • Ενιαίο δημόσιο δωρεάν δωδεκάχρονο σχολείο για όλους με υποχρεωτική δημόσια δίχρονη προσχολική αγωγή-εκπαίδευση
  • Μαζικούς μόνιμους διορισμούς εκπαιδευτικών. Όχι στις απολύσεις εκπαιδευτικών και το προσοντολόγιο. Ίσα εργασιακά και συνδικαλιστικά δικαιώματα για όλους
  • Ενιαία πανεπιστημιακή εκπαίδευση αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν . Για ένα ενιαίο πτυχίο ανά γνωστικό αντικείμενο, με πλήρη επαγγελματικά δικαιώματα σε αυτό χωρίς επιπλέον πιστοποιήσεις.

Η ψήφος στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι μήνυμα στους λαούς της Ευρώπης πως υπάρχει άλλος δρόμος. Αυτός της διεθνιστικής ρήξης με την ΕΕ.

Οι μεγάλες αντιφασιστικές και αντιρατσιστικές κινητοποιήσεις στις χώρες της Ευρώπης το τελευταίο διάστημα, ο ξεσηκωμός των Κίτρινων Γιλέκων, οι κινητοποιήσεις στην Ουγγαρία, οι αγώνες στην εκπαίδευση στη Μεγάλη Βρετανία και στη Γαλλία, στην Ιταλία, η δική μας εκπαιδευτική άνοιξη αν και μέσα στο Γενάρη με τους αγώνες ενάντια στο προσοντολόγιο είναι ελπιδοφόρα μηνύματα για έναν τέτοιο δρόμο.

Δυναμώνουμε τους αγώνες για να πληρώσει το κεφάλαιο την κρίση, για το σπάσιμο των αλυσίδων των μνημονίων και των «δεσμεύσεων», του χρέους και της ΕΕ. Για την αντικαπιταλιστική ανατροπή της επίθεσης.

ΣΤΙΣ ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ-ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ

ΑΝΤΑΡΣΥΑ

ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑ-ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

 

 

 

  1. Αγαπητός Θανάσης
  2. Αγγελίδου Έβελιν
  3. Αθανασίου Ρίζος
  4. Αθανασοπούλου Γιόλα
  5. Αλεμίδου Θώμη
  6. Αλχατζίδου Μάχη
  7. Αναστασίου Χρύσα
  8. Ανδρέου Μαρία
  9. Ανδριά Ασπασία
  10. Ανδρούτσος Γιώργος
  11. Ανεζάκη Στέλλα
  12. Αποστολίδου Ελένη
  13. Αρβανιτάκη Κόκιαρη Αγγελική
  14. Αριστείδης Σγατζός
  15. Αρκομάνη Εύη
  16. Ασμής Λάζαρος
  17. Αυγουστίνου Μαρία
  18. Βάιας Μιχάλης
  19. Βάσης Διονύσης
  20. Βασιλάτου Βίκυ
  21. Βασιλειάδου Δέσποινα
  22. Βαφιά Μαρίκα
  23. Βέζου Θάνια
  24. Βισβάρδη Μαρία
  25. Βουρτσάκη Βάνα
  26. Γανιάρη Ιφιγένεια
  27. Γέροντας Θωμάς
  28. Γεώργα Παναγιώτα
  29. Γεωργάκη-Κόλλια Ειρήνη
  30. Γεωργιοπούλου Κωνσταντίνα
  31. Γεωργοκώστα Σοφία
  32. Γιακουμάκης Μανώλης 
  33. Γιαννάκης Νίκος
  34. Γιαννόπουλος Γιώργος
  35. Γιαννούλης Στέλιος
  36. Γιατράκου Δήμητρα
  37. Γκαρανέ Ντίνα
  38. Γκίκα Έφη
  39. Γκίνος Βαγγέλης
  40. Γκουλιούμη Ζακελίνα
  41. Γούνας Παναγιώτης
  42. Γράφου Ματίνα
  43. Γρυσπολάκη Πωλίνα
  44. Δασκαλάκη Όλγα
  45. Δεληγιαννοπούλου Καλλιόπη
  46. Δημητρακόπουλος Νίκος
  47. Δημοπούλου Κατερίνα
  48. Διαμαντίδης Τάκης
  49. Δινοπούλου Βαγγελίτσα
  50. Δομούζη Σταυρούλα
  51. Δούκα Ευαγγελία
  52. Ζαγανίδης Χρήστος
  53. Ζαμπουλάκης Νίκος
  54. Ζαχαροπούλου Ιλεάννα
  55. Ζάχου Ελένη
  56. Ζευγαρίδου Αγγέλα
  57. Ζωιτσάκος Σωτήρης
  58. Ηλιάδη Εύα
  59. Ηλιάδη Σοφία
  60. Θαλάσση Έφη
  61. Θάνος Ιωάννης
  62. Ιωαννίδης Τάσος
  63. Ιωαννίδου Γιώτα
  64. Ιωαννίδου Κατερίνα
  65. Καβακλής Λουκάς
  66. Καββαδάς Διονύσης
  67. Καλημερίδης Γιώργος
  68. Κάλλη Ιωάννα
  69. Καλούσης Ακρίτας
  70. Κανελλοπούλου Δώρα
  71. Καπακτσής Αλέξανδρος
  72. Καπακτσής Δημήτρης
  73. Καπέτης Δημήτρης
  74. Καπλανίδου Χρύσα
  75. Καραγκούνη Βάσω
  76. Καραμήτρου Χρυσάνθη
  77. Καρασίμος Γιάννης
  78. Κάργα Σταυρούλα
  79. Καριώτου Ευτυχία
  80. Καρτέρης Μάνος
  81. Κασβίκη Βιβή
  82. Κασιδάκης Παναγιώτης
  83. Κάσκαρης Γιάννης
  84. Κατάκη Δημητρούλα
  85. Κατσιαμπούρα Σούλα
  86. Κατσούλας Θεοδόσιος
  87. Κατσούλη Αθανασία
  88. Καυκιά Ζαχαρούλα
  89. Καφές Μάνος
  90. Καψαλάκη Σταυρούλα
  91. Κιλουκιώτου Φωτώ
  92. Κιντή Θεοδώρα
  93. Κιούπης Χρήστος
  94. Κιτσαντά Μάρθα
  95. Κλοκίδου Γιούλη
  96. Κοκκίνου Μαίρη
  97. Κοκκόλης Λεωνίδας
  98. Κολωνιώτου Νατάσσα
  99. Κομπιτσάκη Αργυρώ
  100. Κονδύλη Νατάσα
  101. Κοντελές Δημήτρης
  102. Κοντελές Θανάσης
  103. Κορδίλας Ξενοφώντας
  104. Κοτίνης Χρήστος
  105. Κούβαρη Δέσποινα
  106. Κουμαντζιάς Δημήτρης
  107. Κουράκης Νικόλαος
  108. Κουρνιώτης Χρήστος
  109. Κουρτέση Κατερίνα
  110. Κούρτη Ιουλία
  111. Κουτσούκη Χρυσάνθη
  112. Κουτσώνης Βύρωνας
  113. Κρεασίδης Γιώργος
  114. Κυργιάκης Χρήστος
  115. Κυριακόπουλος Μάνθος
  116. Κυρομίτη Μερόπη
  117. Κωστόγιαννης Ταξιάρχης
  118. Λαγωνικού Φωτεινή
  119. Λαδά Χριστίνα
  120. Λαθήρα Βάσω
  121. Λαθήρα Ιωάννα
  122. Λαθήρας Γιάννης
  123. Λασπίδου Αλίκη
  124. Λεγάκης Μιχάλης
  125. Λιβανός Βασίλης
  126. Λιόντος Βασίλης
  127. Λύκος Επαμεινώνδας
  128. Μακρυγιάννης Στέφανος
  129. Μακρυγιάννης Στέφανος
  130. Μαλγαρινού Βάσω
  131. Μαλικούτη Ελένη
  132. Μαργαρίτη Ελεάνα
  133. Μαρίκα Βαγιά
  134. Μαρίνης Στέλιος
  135. Μαρούτας Γιάννης
  136. Μαστραπά Δώρα
  137. Ματσούκας Χρήστος
  138. Μαυραγάνη Γεωργία
  139. Μαυρίδης Θοδωρής
  140. Μαυριδόπουλος Βαγγέλης
  141. Μελαμπιανάκη Ζέττα
  142. Μηλιαζήμ Τζεμαλή
  143. Μιλτσακάκης Μιχάλης
  144. Μιχαλόπουλος Παναγιώτης
  145. Μίχας Γιώργος
  146. Μούρης Ηλίας
  147. Μουσοπούλου Μαρία
  148. Μουσταφάογλου Γκικαλή (Αλί)
  149. Μουτάφης Οδυσσέας
  150. Μπαζώρας Γιάννης
  151. Μπαλή Χαρούλα
  152. Μπάλλας Ανδρέας
  153. Μπαρδάνη Θάλεια
  154. Μπαχτή Άννα
  155. Μπιχάκης Φώτης
  156. Μποασί Χουσεΐν
  157. Μπουρδομπούρα Γεωργία
  158. Μπουρδομπούρα Μαρία
  159. Νασιόπουλος Δημήτρης
  160. Νικολόπουλος Αποστόλης
  161. Νικολούδης Δημήτρης
  162. Νικολούζου Ελευθερία
  163. Νομικός Πέτρος
  164. Νταβλούρου Ιωάννα
  165. Ντίνος Θωμάς
  166. Ξοπλίδης Γιώργος
  167. Οικονομάκη Μαρία
  168. Παζαρλή Αγγελική
  169. Παλαιστίδου Ελευθερία
  170. Παναγιώτου Χρήστος
  171. Πανάγου Μαρίνα
  172. Πανδή Βάσω
  173. Πανίδου Σταυρούλα
  174. Παπαδάκης Χρήστος
  175. Παπαδοπούλου Ελισάβετ
  176. Παπαδοπούλου Μαρία
  177. Παπαθανασίου Αργύρης
  178. Παπακωνσταντίνου Βιβή
  179. Παπαμηνά Μαργαρίτα
  180. Παπαναγιώτου Έφη
  181. Παπασπύρου Νίκος
  182. Παπαστεργίου Ευμορφία
  183. Παπατσίμπας Βασίλης
  184. Παπαφιλίππου Παναγιώτα
  185. Παπαχρόνης Δημήτρης
  186. Παππά Ιωάννα
  187. Παππάς Θεόφιλος
  188. Παρασκευόπουλος Γιώργος
  189. Πατέλη Βιολέττα
  190. Πατσιού Παναγιώτα
  191. Περδικομμάτης Μάκης
  192. Πέρδου Χριστιάνα
  193. Περιστεροπούλου Μαρία
  194. Πιπιλή Αναστασία
  195. Πολίτης Λουκάς
  196. Πολίτου Βίκυ
  197. Πολυζώη Νίκη
  198. Πολυμέρου Χρυσούλα
  199. Πολυχρονιάδης Δημήτρης
  200. Πολυχρονόπουλος Πάνος
  201. Προβελεγγίου Δήμητρα
  202. Προυσαλίδης Γιώργος
  203. Πυκνή Δέσποινα
  204. Ρακόπουλος Κώστας
  205. Ρέππα Βέτα
  206. Ρέππα Ντίνα
  207. Ρέππας Χρήστος
  208. Ρίζος Σεραφείμ
  209. Ρούπα Δήμητρα
  210. Ρώιμπα Φωτεινή
  211. Σαμοΐλης Γιάννης
  212. Σαραϊδάρη Πόπη
  213. Σιγάλα Κατερίνα
  214. Σκοπελίτου Ειρήνη
  215. Σκούρα Μαρία
  216. Σμήλιος Ηλίας
  217. Σμπιλίρη Γιάννα
  218. Σούρλα Ελένη
  219. Σουρτζής Φώτης
  220. Σπυρόπουλος Νίκος
  221. Σταρακάς Λεωνίδας
  222. Σταυροπούλου Άννα - Μάγια
  223. Στεφανίδου Σοφία
  224. Στυλιανού Σοφία
  225. Σφαιροπούλου Αθηνά
  226. Τακουρίδου Αριάδνη
  227. Τάσσου Δήμητρα
  228. Τέλιου Χρύσα
  229. Τέφα Ελένη
  230. Τζελέτας Νίκος
  231. Τζένου Εύα
  232. Τζήκα Δώρα
  233. Τζιώτζιου Δήμητρα
  234. Τζομάκα Αρετή
  235. Τολιάκης Βασίλης
  236. Τονοζλής Γιώργος
  237. Τουλγαρίδης Κώστας
  238. Τραγά Στέλλα
  239. Τραχανά Ελένη
  240. Τρίγκα Κατερίνα
  241. Τριμανδίλη Μαρία
  242. Τρούλη Αντιγόνη
  243. Τρώντσιου Λίτσα
  244. Τσαγκαράτου Αιμιλία
  245. Τσακανίκα Σταυρούλα
  246. Τσαρούχα Δήμητρα
  247. Τσατούρας Βαγγέλης
  248. Τσιλιμπάρη Όλγα
  249. Τσιμικλή Αγγελική
  250. Τσιούπης Κώστας
  251. Τσιρεπλής Τάκης
  252. Τσίτσος Άρης 
  253. Τσιφτσή Βασιλική
  254. Τσορμπατζόγλου Μιχάλης
  255. Τσώλη Ελένη Άννα
  256. Φάρκωνα Αγγελική
  257. Φερεντίνου Αναστασία
  258. Φίλιου Ρένα
  259. Φουντουλάκης Βαρθολομαίος
  260. Φρυδά Λίτσα
  261. Χαιρέτη Ειρήνη
  262. Χαλαστάνης Θόδωρος
  263. Χαλιμούρδα Αντιγόνη
  264. Χαλκής Γιώργος
  265. Χαλκιάς Νίκος
  266. Χατζηθεοδωρίδου Μαρία
  267. Χατζοπούλου Σοφία
  268. Χόρτη Βούλα
  269. Χρήστου Χάρης
  270. Χριστοφόρου Νίκος
  271. Χρόνης Γιώργος
  272. Χρονοπούλου Ιωάννα Μαρία
  273. Χρυσαφόπουλος Κωνσταντίνος 
  274. Χρυσικού Γιαννούλα
  275. Ψωμιάδης Θεόφιλος

 

 

 

ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

 

 

  1. Αλεφαντή Μελίνα
  2. Αμπάτης Διονύσης 
  3. Αρφάνη Δάφνη Ευγενία
  4. Βουτσίνος Αντώνης
  5. Γαϊτανίδου Άννα
  6. Γιάννοβιτς Σεβαστή
  7. Γκαντώνα Ματίνα
  8. Γραμμένου Μαρία
  9. Διαβολάκης Θανάσης
  10. Διδυμιώτη Ξένια
  11. Εξάρχου Λένα
  12. Ζάχαρης Μπάμπης
  13. Ζαχαροπούλου Ιλεάννα
  14. Ζησιμόπουλος Γιάννης
  15. Ηλιάδη Δέσποινα
  16. Ηλιόπουλος Ηλίας
  17. Θεοχαροπούλου Κωνσταντίνα
  18. Καμπίτσης Φώτης
  19. Κατλαμούση Ιωάννα
  20. Κιτσώνας Μιχάλης
  21. Κοζανιτάς Γιώργος 
  22. Κοντομήτρου Νάσια
  23. Μανωλά Κατερίνα
  24. Μανωλάκης Ιάσονας
  25. Μασούρας Ιάσονας
  26. Μιλούση Άρτεμις
  27. Μπαλάσης Γιάννης
  28. Μπάναμ Πωλ
  29. Μπουτούλη Εύη
  30. Νικολοπούλου Γιάννα
  31. Ντόμπροβιτς Ιωάννα (Zάννα)
  32. Ντρενογιάννη Αντωνία
  33. Ντρενογιάννη Κωνσταντίνα
  34. Οικονομίδου Φανή
  35. Παπαγεωργίου – Σιώρας Κώστας
  36. Παπαδογιαννάκη Γεωργία
  37. Παπαφυλάκη Σοφία
  38. Παπαχρόνης Θοδωρής
  39. Ποζίδου Ροζαλία
  40. Προδρομίδη Ελένη
  41. Σταντσίδου Αναστασία
  42. Στριφτάρα Χρυσούλα
  43. Τσιλικούδη Ελίζα
  44. Τσολάκης Θανάσης
  45. Φουντουλάκη Αργυρώ
  46. Χαντζή Μαρία
  47. Χριστοπούλου Βασιλική

 

 

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

 

  1. Αραχωβίτης Λάμπρος
  2. Βλασσόπουλος Κωνσταντίνος
  3. Γρόλλιος Γιώργος
  4. Κάργας Γιώργος
  5. Κατσανεβάκη Ζαμπία
  6. Κατσιαμπούρα Γιάννα
  7. Κτιστάκης Μάνος
  8. Κωστοπούλου Βάσω 
  9. Λούβρου Ιωάννα
  10. Μαρκέτος Σπύρος
  11. Σκορδούλης Κώστας
  12. Σταμούλης Κώστας
  13. Στραβελάκης Νικόλαος
  14. Τζήκας Χρήστος
  15. Φιοραβάντες Σπυροβασίλειος
  16. Χρυσοχού Πωλίνα

 

Tags: ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ2019Categories: ΑνακοινώσειςΗμερομηνία: 23/05/2019 - 21:45

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ Χαλανδρίου - Βριλησσίων - Ψυχικού στηρίζει «Αντίσταση και Ανατροπή»

Την Κυριακή 26 Μάη, ψηφίζουμε τους αγώνες μας ενάντια στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, στη δεξιά αντιπολίτευση, στην ακροδεξιά και στους φασίστες. Για τη διεθνιστική ρήξη – αποδέσμευση από την Ε.Ε., για να δυναμώσουμε τους αγώνες μας ενάντια στη βαρβαρότητα του καπιταλισμού.

 

Στηρίζουμε:

 

  • Τις προσπάθειες για δημιουργία δομών λαϊκής αυτοοργάνωσης και αγώνα (δημοτικές κινήσεις, επιτροπές κατοίκων, συντονισμούς) σε κάθε γειτονιά

 

  • Τους αγώνες των εργαζόμενων σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, ενάντια στις απολύσεις και στις ελαστικές σχέσεις εργασίας, για μαζικές μόνιμες προσλήψεις κόντρα στην ανεργία και την ανασφάλεια

 

Υπερασπιζόμαστε:

 

  • Το δημόσιο χαρακτήρα των δημοτικών υπηρεσιών και δομών

 

  • Τις προσπάθειες που συγκροτούν μαζικές αντιφασιστικές και αντιρατσιστικές πρωτοβουλίες ώστε να μη χυθεί το φασιστικό και ρατσιστικό δηλητήριο στις γειτονιές μας

 

  • Την αντίληψη ότι μια μάχιμη αριστερή τοποθέτηση σήμερα στο τοπικό επίπεδο δεν μπορεί παρά να είναι σε σύγκρουση με την Ε.Ε. και τις οδηγίες της.

 

Συμβάλλουμε στην ενίσχυση του ευρύτερου κοινωνικού και πολιτικού ρεύματος της αντικαπιταλιστικής και ανατρεπτικής Αριστεράς.

 

Στις 26 Μάη σας καλούμε να στηρίξετε και να ψηφίσετε την «Αντίσταση και Ανατροπή – Αντικαπιταλιστική Κίνηση Βριλησσίων»

 

ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Χαλανδρίου – Βριλησσίων – Ψυχικού

Tags: ΤΟΠΙΚΕΣΒΡΙΛΗΣΣΙΩΝ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ ΨΥΧΙΚΟΥCategories: ΑνακοινώσειςΑνακοινωσεις-Δελτια Τυπου: Ανακοινωσεις-Δελτια ΤυπουΗμερομηνία: 23/05/2019 - 18:30

«Τα προβλήματα δεν λύνονται με την ανάθεση σε ειδικούς» [της Κωνσταντίνας Θεοχαροπούλου]

Είναι υποψήφια στις ευρωεκλογές και είναι μόλις 25 χρόνων – ίσα που έπιασε δηλαδή το ηλικιακό όριο για να κατέβει. 

Έχει ενεργό ρόλο στα κοινά καθώς δραστηριοποιείται στον Σύλλογο Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών Λειτουργών Αχαΐας. Συμμετέχει στο ψηφοδέλτιο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ αλλά και στο ψηφοδέλτιο της Αριστερής Παρέμβασης στη Δυτική Ελλάδα. Η Κωνσταντίνα Θεοχαροπούλου μιλάει στο documentonews.gr για το πώς βλέπει το μέλλον, για να νέα κινήματα στην Ευρώπη όπως αυτό των «κίτρινων γιλέκων» στη Γαλλία, αλλά και για το φάντασμα της ακροδεξιάς που απειλεί άλλη μία φορά τη γηραιά ήπειρο.

– Είστε μόλις 25 χρόνων, μία από τις νεαρότερες αν όχι η νεαρότερη, και βάζετε υποψηφιότητα για να το Ευρωκοινοβούλιο. Τελικά η πολιτική έχει ηλικία. Τι σας παρακίνησε για να κατεβείτε στην πολιτική;

Η πολιτική όντως δεν έχει ηλικία. Ειδικά για τη νεολαία η οποία μεγαλώνει στην κρίση και βιώνει με τον πιο άσχημο τρόπο τα αποτελέσματα της μνημονιακής πολιτικής, η πολιτική θέση είναι μονόδρομος. Προσωπικά, δεν αντιλαμβάνομαι την πολιτική με την παραδοσιακή έννοια. Στρατεύτηκα ως φοιτήτρια στην αντικαπιταλιστική αριστερά και σήμερα ως νέα εργαζόμενη συμμετέχω στο ευρωψηφοδέλτιο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Η στράτευση αυτή θεωρώ πως δεν έχει χαρακτηριστικά «επαγγελματικής» πολιτικής καριέρας, αλλά σηματοδοτεί μια στάση ζωής, ότι τα προβλήματα δεν λύνονται με την ανάθεση σε κάποιους ειδικούς, ούτε με την επιλογή του ατομικού δρόμου. Λύνονται μόνο με συλλογικούς αγώνες, σε ρήξη με το καπιταλιστικό σύστημα και την αστική πολιτική.

– Έκθεση της ΓΣΕΕ σημειώνει τη διαρκή αύξηση της ελαστικής εργασίας (54,8% επί του συνόλου των προσλήψεων για το 2018 από 21% το 2009), μεγάλο ποσοστό των οποίων αφορά νέους εργαζόμενους. Εκτιμάτε ότι η Ευρώπη πρέπει να αλλάξει αυτό το μοντέλο εργασίας;

Η ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων αποτελεί τη σύγχρονη μάστιγα για τον κόσμο της εργασίας και ειδικά για τους νέους. Είναι προφανές πως αν δεν έχεις μια σταθερή δουλειά με αξιοπρεπείς συνθήκες, αυτό επηρεάζει και την υπόλοιπή σου ζωή. Πόσο εύκολο είναι σήμερα για έναν νέο άνθρωπο να κάνει οικογένεια; Πόσο εύκολα μπορείς να σχεδιάσεις τη ζωή σου όταν δουλεύεις για έξι μήνες, μετά είσαι άνεργος κ.ο.κ.; Δεν μπορούμε να ελπίζουμε ότι ξαφνικά η ΕΕ θα ευαισθητοποιηθεί γύρω από αυτό το ζήτημα. Μην ξεχνάμε ότι τέτοιου τύπου εργασιακές σχέσεις δεν υπάρχουν μόνο στην Ελλάδα, αλλά και σε χώρες-ατμομηχανές της ΕΕ όπως η Γερμανία (mini jobs). Η μόνη λύση είναι το εργατικό κίνημα σε όλες τις χώρες της ΕΕ να αντεπιτεθεί και να δώσει ξανά μάχες για να κερδίσει μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους και παράλληλη μείωση του χρόνου εργασίας. Όπως κάποτε κερδήθηκε το οκτάωρο, έτσι και σήμερα οι εργαζόμενοι πρέπει να παλέψουν για δουλειά και εν τέλει για ζωή με αξιοπρέπεια.

– Τα «κίτρινα γιλέκα» στη Γαλλία είναι μια μορφή αντίδρασης/αντίστασης σε κυβερνητικά μέτρα που δεν έχει πάρει «πολιτικό»/«κομματικό» πρόσημο. Πόσο κοντά ή πόσο μακριά νιώθετε ως νέα από αυτούς;

Τα «κίτρινα γιλέκα» είναι ένα μαζικό κίνημα το οποίο δεν υποχωρεί ούτε μπροστά στις λειψές υποσχέσεις της κυβέρνησης Μακρόν ούτε μπροστά στην εγκληματική καταστολή της αστυνομίας που έχει αποτέλεσμα περισσότερους από δέκα νεκρούς και εκατοντάδες τραυματίες. Μπορεί να μην ενέχει κάποιον ξεκάθαρο πολιτικό χρωματισμό, ωστόσο αυτό δεν σημαίνει ότι εντός του κινήματος δεν υπάρχει διαπάλη διαφορετικών απόψεων, πολιτικοποίηση απέναντι στην κυβέρνηση Μακρόν, την ΕΕ κτλ. Σε αυτό το πεδίο και οι αντικαπιταλιστικές δυνάμεις στη Γαλλία δίνουν μάχη για να τροφοδοτήσουν το κίνημα με ανατρεπτικά και αντικαπιταλιστικά χαρακτηριστικά. Από την πλευρά μας ως ΑΝΤΑΡΣΥΑ στηρίζουμε ολόψυχα τα «κίτρινα γιλέκα» και τον σκληρό αγώνα που δίνουν. Άλλωστε, τα πραγματικά ανατρεπτικά κινήματα δεν προκύπτουν από κάποια κομματική «συνταγή». Είναι απρόβλεπτα, δυναμικά και μέσα από τη διαπάλη εντός τους μπορούν οι αντικαπιταλιστικές θέσεις να πείθουν και να τους δίνουν κατεύθυνση σύγκρουσης με το κεφάλαιο και τους θεσμούς του.

– Η ακροδεξιά μοιάζει να προελαύνει στην Ευρώπη με ακροδεξιά - φασιστικά και ρατσιστικά κόμματα όχι μόνο να διεκδικούν παρουσία στα κοινοβούλια αλλά και στις κυβερνήσεις. Τι μπορεί να γίνει για να ανασχεθεί η τάση να επιστρέψει η Ευρώπη στους σκοτεινούς χρόνους του μεσοπολέμου;

Κατ’ αρχάς, αξίζει να σημειωθεί ότι η ΕΕ φέρει πολύ μεγάλο μερίδιο ευθύνης για την άνοδο της ακροδεξιάς. Ας μην ξεχνάμε ότι πριν από λίγα χρόνια στήριξε την κυβέρνηση της Ουκρανίας, με τη συμμετοχή ανοιχτά φιλοναζιστικών δυνάμεων, καθώς ήθελε να εξυπηρετήσει τα συμφέροντά της. Ταυτόχρονα, η συνεχής αντιδημοκρατική στροφή της ΕΕ τα τελευταία χρόνια (ακύρωση δημοψηφίσματος στην Καταλονία, καταστολή στην Γαλλία, κτλ.), ποιον ευνοεί αν όχι την ακροδεξιά που παραδοσιακά ενσωμάτωνε αυτές τις πρακτικές; Η ακραία ρατσιστική πολιτική της ΕΕ απέναντι στους πρόσφυγες, που από τη μία παίρνει μέρος στους πολέμους που ξεριζώνουν αυτούς τους ανθρώπους από τον τόπο τους και από την άλλη τους πνίγει στη Μεσόγειο, ποιον ευνοεί αν όχι κάθε λογής ρατσιστικές φωνές που θέλουν να πείσουν πως το πρόβλημα είναι οι πρόσφυγες; Άρα το πρώτο βήμα για μια ουσιαστική αντιφασιστική απάντηση είναι η ανατροπή της ΕΕ που με την πολιτική της και τον ρόλο της ενισχύει την άνοδο της ακροδεξιάς.

Ταυτόχρονα, η λύση δεν μπορεί να αναζητηθεί σε δήθεν προοδευτικά μέτωπα, όπως αυτά που περιγράφει ο ΣΥΡΙΖΑ και άλλες σοσιαλδημοκρατικές δυνάμεις της ΕΕ. Ο φασισμός δεν μπορεί να νικηθεί αν δεν συγκρουστείς με το σύστημα που τον γεννά και τον θρέφει. Η ακροδεξιά είναι χρήσιμη για το σύστημα γιατί από τη μία βγαίνει στον δρόμο με τα τάγματα εφόδου για να τρομοκρατήσει όποιον υψώνει φωνή αντίστασης και από την άλλη, είναι χρήσιμη και εντός βουλής ή κυβερνήσεων καθώς βάζει πλάτη σε όλα τα νομοσχέδια που εξυπηρετούν τα συμφέροντα των εφοπλιστών, των επιχειρηματιών, του κεφαλαίου γενικά. Όσο κι αν το παίζουν αντισυστημικοί, έχουν αποδείξει πολλές φορές ότι είναι σάρκα από την σάρκα του συστήματος. Αυτός άλλωστε είναι και ο λόγος που ενώ τα στοιχεία αποδεικνύουν ότι η ΧΑ πρόκειται για μια εγκληματική φιλοναζιστική οργάνωση, η δίκη της είναι ένα σίριαλ που παίζεται χρόνια. Χρειάζεται λοιπόν ο λαός και η νεολαία να μπουν στην πρώτη γραμμή του αντιφασιστικού αγώνα. Στις γειτονιές, στα σχολεία, στους χώρους δουλειάς, ώστε να μην υπάρχει χώρος πουθενά γι’ αυτούς και τη σκοτεινή ιδεολογία τους.

Πηγή: Documento

Tags: ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ2019Categories: ΔιαλογοςΑποψειςΗμερομηνία: 23/05/2019 - 18:30

Οικονομική πολιτική για τις ανάγκες του λαού [του Χρήστου Βαφειάδη]

Οικονομική πολιτική για τις ανάγκες του λαού

Χρήστος Βαφειάδης, συνταξιούχος καθηγητής ΤΕΙ, υποψήφιος ευρωβουλευτής με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Με την είσοδο της χώρας στην ΕΟΚ και ήδη από την εποχή του Μάαστριχτ και της Λευκής Βίβλου, αυτό που επιβεβαιωνόταν ήταν ότι όχι μόνο δεν θα τρώγαμε με χρυσά κουτάλια, αλλά ότι μέσα στην αρένα της ευρωπαϊκής αγοράς, χωρίς μέτρα προστασίας απέναντι στις ευρωπαϊκές ιμπεριαλιστικές μονοπωλιακές ενώσεις, θα είχαμε διαρκή συρρίκνωση του εθνικού προϊόντος, των εξαγωγών, της αγροτικής παραγωγής, της βιομηχανίας. Με την άρση της δασμολογικής προστασίας ολόκληροι τομείς άρχισαν να γίνονται προβληματικοί. Παρά τις σκανδαλώδεις επιδοτήσεις και δανειοδοτήσεις, έκλειναν τα περισσότερα μεγάλα εργοστάσια, ενώ εκατοντάδες επιχειρήσεις «μετανάστευαν» στα Βαλκάνια με απλήρωτα τα δάνεια στα ταμεία τους. Ταυτόχρονα, η χώρα ευθυγραμμίστηκε με όλους τους ιμπεριαλιστικούς τυχοδιωκτισμούς των ΗΠΑ και της ΕΕ.

Σήμερα, 40 χρόνια από την είσοδο στην ΕΕ και 9 χρόνια επιβολής της μνημονιακής λαίλαπας με το ξέσπασμα της κρίσης, ο λαός στενάζει από τα αντιλαϊκά μέτρα, τους εκατοντάδες εφαρμοστικούς νόμους και τις ρυθμίσεις των τριών μνημονίων, που θα ρουφούν το αίμα της κοινωνίας ως το 2060, υπό καθεστώς αυστηρής επιτροπείας με στόχο την αποπληρωμή του ληστρικού χρέους.

 

Παρά την κοκορομαχία του νέου διπόλου ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ, η συναίνεση όλης της συστημικής «αντιπολίτευσης», του επιχειρηματικού κόσμου και της ΕΕ εκφράζεται στην προσήλωσή τους στις αναδιαρθρώσεις, που μετέφεραν στην πλάτη των εργαζομένων το κόστος της κρίσης που ξέσπασε 10 χρόνια πριν. Με την ανεργία στα ύψη, τη νέα γενιά της μετανάστευσης και των 250 ευρώ, με ελαστικές τις εργασιακές σχέσεις, με την απαγόρευση των απεργιών, την κατάργηση των ΣΣΕ, το διευθυντικό δικαίωμα, την κυριακάτικη αργία-7ήμερο, το χτύπημα κάθε εργατικού δικαιώματος , της παιδείας, της υγείας, του ξεπουλήματος οτιδήποτε βρίσκουν μπροστά τους, τις ιδιωτικοποιήσεις. Κι όλα αυτά ενώ οι κυρίαρχες τάξεις έχουν μεταφέρει στο εξωτερικό αστρονομικά ποσά. Αυτός είναι ο παράδεισος της ΕΕ.

 

Για την επιβολή αυτής της καταστροφικής πορείας έχει εξαπολυθεί μια παραπλανητική εκστρατεία για την υποταγή της εργατικής τάξης και του λαού με διλήμματα όπως: «Παραμονή στο ευρώ και την ΕΕ ή θάνατος», «Δεν υπάρχει εναλλακτική». Όλη αυτή η μεθοδευμένη πλύση εγκεφάλου προσπαθεί να πείσει ότι δεν υπάρχει ελπίδα έξω από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης με τις ειδικές οικονομικές ζώνες που έχει ετοιμάσει η ΕΕ, έξω από τα νέα Νταχάου και ότι δεν υπάρχει ζωή πέρα από το εκτελεστικό απόσπασμα των κατακτήσεων και των δικαιωμάτων που έχουν στήσει.

Η αλήθεια είναι, για κάθε λογικό άνθρωπο, ότι η ζωή αρχίζει μονάχα έξω από όλα αυτά. Μια ζωή που, όπως ποτέ δεν ήταν, δεν θα είναι ούτε και σήμερα στρωμένη με ροδοπέταλα. Θα ορίζεται όμως όλο και περισσότερο από την αξιοποίηση των αγώνων μας και του δικού μας μόχθου για την ικανοποίηση των κοινωνικών αναγκών και όχι για τα πλούτη και την κυριαρχία του μεγάλου ντόπιου και ξένου κεφαλαίου. Με την παύση πληρωμών και τη διαγραφή του τοκογλυφικού χρέους θα έχουμε ήδη από τώρα τη δυνατότητα όχι μόνο για την πληρωμή των σημερινών, αλλά και για τη βελτίωση μισθών και συντάξεων, μέσα από την ανακατανομή του παραγόμενου πλούτου. Μόνο η έξοδος από το ευρώ και την ΕΕ και η εισαγωγή ενός εθνικού νομίσματος, μαζί με την κρατικοποίηση του τραπεζικού συστήματος και όλων των μεγάλων επιχειρήσεων, μπορούν να μας δώσουν μια δυνατότητα για το σχεδιασμό μιας οικονομικής πολιτικής που θα είναι σύμφωνη με τις ανάγκες και τις δυνατότητες του λαού και του τόπου.

 

Εφημερίδα ΠΡΙΝ, 19.5.2019

Tags: ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ2019Categories: ΔιαλογοςΑποψειςΗμερομηνία: 23/05/2019 - 18:30

Η ελπίδα έχει όνομα: ΑΝΤΑΡΣΥΑ [του Μουσταφά Τσολάκ Αλή]

ποιητής, δημοσιογράφος και μεταφραστής, υποψήφιος ευρωβουλευτής με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Αριστερή διέξοδος και στην απογοητευμένη μειονότητα

Γιατί ο απογοητευμένος κόσμος του ΣΥΡΙΖΑ να ψηφίσει ΑΝΤΑΡΣΥΑ;

Γιατί πολύ απλά, αποδείχτηκε πως ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει να προσφέρει τίποτα στον κόσμο της εργασίας, τη νεολαία, την αγροτιά, τους μικρομαγαζάτορες και τα λαϊκά στρώματα, πέρα από δυστυχία, φτώχεια, φορολεηλασία και μνημόνια διαρκείας. Γι’ αυτό και γέμισε τα ψηφοδέλτια του με εφοπλιστές, ακροδεξιούς και διεφθαρμένους του σάπιου πολιτικού συστήματος.

Και η απάντηση στις νεοφιλελεύθερες-ακροδεξιές πολιτικές του ΣΥΡΙΖΑ (και των λοιπών «προοδευτικών» της Ευρώπης όπως ο Μακρόν που με την άγρια καταστολή που ασκεί στα «κίτρινα γιλέκα» κάνει τον Ερντογάν να τον ζηλέψει) σαφώς και δεν είναι η νεοφιλελεύθερη ακροδεξιά του Κ. Μητσοτάκη, ούτε η νεοφιλελεύθερη δεξιά της Φ. Γεννηματά. Αλλά ούτε και ο αριστερός ρεφορμισμός του ΚΚΕ ή της ΛΑΕ, που σ’ όλο αυτό διάστημα έδειξαν πως είναι πολύ πιο χαμηλά απ’ το ύψος των περιστάσεων και αδυνατούν να ερμηνεύσουν σωστά τα πράγματα.

Καιρός είναι ο κόσμος της εργασίας να ενώσει τις δυνάμεις του με την αντικαπιταλιστική Αριστερά, να αρνηθεί τη μιζέρια και την απελπισία που του σερβίρεται, να διεκδικήσει μια καλύτερη ζωή. Καιρός είναι να χτίσουμε όλοι μαζί ένα τοίχο αντίστασης στην άνοδο της ακροδεξιάς, του πολέμου, του ρατσισμού. Σ’ αυτές τις ευρωεκλογές η αντίσταση, η ελπίδα και το μέλλον έχουν όνομα: ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Γιατί ο λαός της μειονότητας να ψηφίσει ΑΝΤΑΡΣΥΑ;

Η μειονότητα της Θράκης έχει ζήσει το ρατσισμό και τις διακρίσεις σ’ όλα τα προηγούμενα χρόνια και συνεχίζει να τις ζει, έχει απογοητευτεί με τις πολιτικές των αστικών κομμάτων. Και κυρίως με τις πολιτικές του ΣΥΡΙΖΑ, που το ’15 το τίμησε με «σταλινικά» ποσοστά, εκλέγοντας τρεις βουλευτές προερχόμενους απ’ τη μειονότητα… Και είδε τα πράγματα -κυρίως σ’ ότι αφορά τα δικαιωματικά- να πηγαίνουν απ’ το κακό στο χειρότερο. Τώρα της δίνεται η ευκαιρία να τους γυρίσει πλάτη –και θα το κάνει. Αλλά πρέπει να το κάνει σωστά, ενώνοντας τις δυνάμεις του με την αντικαπιταλιστική Αριστερά και τους καταπιεζόμενους, εκμεταλλευόμενους, αδικημένους όλης της χώρας, χωρίς να πέσει στην παγίδα να στραφεί στον «δικό της» εθνικισμό ψηφίζοντας το μειονοτικό ΚΙΕΦ που δεν έχει να πει τίποτα για τα καθημερινά της προβλήματα.

Πιστεύω πως σε αυτές τις ευρωεκλογές θα έχουμε μια αντικαπιταλιστική στροφή σ’ όλη τη χώρα και αυτό θα βρει ανταπόκριση και στη μειονότητα της Θράκης.

 

Εφημερίδα ΠΡΙΝ, 19.5.2019

Tags: ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ2019Categories: ΔιαλογοςΑποψειςΗμερομηνία: 23/05/2019 - 18:15

Αγώνας ενάντια στη λεηλασία του τόπου [του Στέλιου Νικητόπουλου]

Στέλιος Νικητόπουλος, δημοσιογράφος, υποψήφιος ευρωβουλευτής με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Η πολιτική κυβέρνησης-Ευρωπαϊκής Ένωσης όλο και πιο πολύ μετατρέπει τη χώρα σε τόπο υπερεκμετάλλευσης, με αποκορύφωμα την εξόρυξη υδρογονανθράκων, που προδιαγράφει την εμπλοκή τεράστιων οικονομικών, πολιτικών και ιμπεριαλιστικών συμφερόντων του κεφαλαίου. Μετά την Ήπειρο, τον Πατραϊκό, το Κατάκολο και τη θάλασσα νοτιοδυτικά της Κρήτης, κι άλλες περιοχές της χώρας μας παραδίδονται σε πετρελαϊκές εταιρίες.

Ο Γ. Σταθάκης υπέγραψε πρόσφατα τις συμβάσεις για παραχώρηση των δικαιωμάτων έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων σε δύο περιοχές του Ιονίου πελάγους, τη θαλάσσια περιοχή 10 στον Κυπαρισσιακό κόλπο, η οποία παραχωρήθηκε στα Ελληνικά Πετρέλαια (ΕΛΠΕ), και τη θαλάσσια περιοχή «Ιόνιο», που παραχωρείται στην κοινοπραξία των ΕΛΠΕ με την ισπανική Repsol. Το ένα τρίτο της χώρας, ηπειρωτικής και θαλάσσιας, εκχωρείται σε πολυεθνικές εταιρίες εξόρυξης υδρογονανθράκων (πετρελαίου και φυσικού αερίου)!

Το ένα τρίτο της χώρας παραδίδεται σε πολυεθνικές εξορύξεων

Στη Χαλκιδική η κυβέρνηση έδωσε πριν από δύο χρόνια άδεια στην καναδική πολυεθνική εταιρία εξόρυξης χρυσού Eldorado Gold για την Ολυμπιάδα και άδεια για το χώρο απόθεσης επικίνδυνων αποβλήτων στο ρέμα του Κοκκινόλακκα, πάνω στο μεγάλο σεισμικό ρήγμα της Ιερισσού. Κωφεύει στις προειδοποιήσεις του καθηγητή Κώστα Παπαζάχου για επικείμενη μεγάλη καταστροφή, καθώς τα φράγματα δεν θα αντέξουν σε ισχυρό σεισμό. Η Eldorado εδραιώνεται στη Χαλκιδική και βάζει σε εφαρμογή το σχέδιο επέκτασης των δραστηριοτήτων της σε περιοχές της Β. Ελλάδας.

Η λεηλασία του τόπου είναι πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ένωσης του κεφαλαίου. «Απαλλοτριώνεται» η γη, το νερό, ο αέρας του λαού, στο όνομα της «ανάπτυξης», της εκμετάλλευσης από το κεφάλαιο. Η ρήξη και η αποδέσμευση από αυτόν το μηχανισμό είναι όρος επιβίωσης για το λαό.

Η κυβέρνηση παραδίδει γεωπολιτικό πλούτο και υπέδαφος σε ιμπεριαλιστικές εταιρίες- κολοσσούς. Με αυτό τον τρόπο υποθηκεύει το μέλλον της χώρας, προσδοκώντας προς όφελος της ελληνικής αστικής τάξης ένα μικρό μερίδιο από τα κέρδη.

Το ζήτημα, εκτός από περιβαλλοντική, έχει κοινωνική και πολιτική διάσταση, που σχετίζεται με τη θεμελιακή μάχη για την αλλαγή του συσχετισμού δύναμης μεταξύ κεφαλαίου και εργασίας, και την ενίσχυση της θέσης των εργαζομένων. Βάζουμε εργατικό-αγροτικό πρόσημο στους μεγάλους κοινωνικούς αγώνες καθώς η λεηλασία και η καταστροφή του τόπου πλήττουν τους εργαζομένους και καταστρέφουν καλλιεργήσιμες εκτάσεις με τεράστιες επιπτώσεις στην παραγωγή.

Στη μεγάλη πανελλαδική πορεία ενάντια στις εξορύξεις υδρογονανθράκων σε Ήπειρο ‒ Κρήτη ‒ Δυτική Ελλάδα ‒ Ιόνιο που έγινε στα Γιάννενα συσπειρώθηκαν όλοι οι άλλοι αγώνες για τη γη και την ελευθερία ενάντια στη λεηλασία του τόπου μας. Αυτή είναι η απάντηση των κοινωνιών. Η απάντηση του λαού δίνεται στους αγώνες. Εκεί θα ανατραπούν αυτές οι πολιτικές της κυβέρνησης και της ΕΕ.

 

Εφημερίδα ΠΡΙΝ, 19.5.2019

Tags: ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ2019Categories: ΔιαλογοςΑποψειςΗμερομηνία: 23/05/2019 - 18:00

Ούτε πληβειακή ούτε αντισυστημική η Ακροδεξιά [του Θανάση Καμπαγιάννη]

Θανάσης Καμπαγιάννης, δικηγόρος, Πολιτική Αγωγή κατά Χρυσής Αυγής, υποψήφιος ευρωβουλευτής με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Δεν νικιέται ο φασισμός με υπεράσπιση του αντιλαϊκού οικοδομήματος

Αν πιστέψουμε την κυρίαρχη αφήγηση για τις ευρωεκλογές, το βασικό διακύβευμα της 26ης Μαΐου είναι η σύγκρουση ανάμεσα στα παραδοσιακά κόμματα της κεντροδεξιάς και κεντροαριστεράς από τη μια πλευρά και στα «λαϊκίστικα» ή «αντισυστημικά» κόμματα της ακροδεξιάς από την άλλη. Οι ταγοί της ΕΕ ισχυρίζονται ότι η υπερψήφιση των πρώτων είναι μονόδρομος για όσους αντιλαμβάνονται τον κίνδυνο του εθνικισμού, του ρατσισμού και του πισωγυρίσματος της Ευρώπης στις διπλωματικές και πολεμικές έριδες που μάστιζαν την ήπειρο πριν τη δημιουργία των πρόδρομων σχημάτων.

Η αλήθεια είναι ότι η συστημική απάντηση στην οικονομική κρίση του 2008, με κύρια ευθύνη των δομών της ΕΕ, έστρωσε τον δρόμο και φούσκωσε εθνικιστικά και ρατσιστικά μορφώματα σε ολόκληρη την Ευρώπη. Δεν υπάρχει τίποτα το πληβειακό ή αντισυστημικό στην αναδυόμενη ακροδεξιά: η ατζέντα της νομιμοποιήθηκε από τις πολιτικές λιτότητας, διάλυσης των δημόσιων υπηρεσιών, παρανομοποίησης των μεταναστευτικών πληθυσμών, στοχοποίησης των «εσωτερικών εχθρών», όπως είναι οι μουσουλμανικές κοινότητες που θεωρούνται πλέον συλλήβδην ύποπτες για «τρομοκρατία». Αυτοί είναι οι πυλώνες πάνω στους οποίους τα ακροδεξιά κόμματα ξετυλίγουν το πολιτικό τους σχέδιο, είτε πρόκειται για διασπάσεις πολιτικού προσωπικού των κεντροδεξιών κομμάτων προς τα ακροδεξιά είτε πρόκειται για παλιότερα φασιστικά και ναζιστικά μορφώματα που σπεύδουν να «κανονικοποιηθούν» στις νέες ευνοϊκές συνθήκες.

Με δεδομένα αυτά, οι εργατικές τάξεις, η νεολαία και τα κινήματα στην Ευρώπη, στην ήπειρο με τη σημαντικότερη συγκέντρωση ιδεολογικής, πολιτικής και κινηματικής εμπειρίας των από κάτω, πρέπει να απορρίψουν το δίλημμα της κυρίαρχης αφήγησης. Όχι γιατί προτείνουμε να υποτιμηθεί ο κίνδυνος της αναδυόμενης ακροδεξιάς, που αποτελεί στην πραγματικότητα έκφραση της εργοδοτικής και δεξιάς αντεπίθεσης κατά των κατακτήσεων περασμένων δεκαετιών. Αλλά γιατί η μάχη ενάντια στην άκρα δεξιά δεν μπορεί να δοθεί υπερασπίζοντας το status quo της λεηλασίας των εργαζόμενων και των φτωχών, των πολεμικών επεμβάσεων και της Ευρώπης Φρούριο.

Για το λόγο αυτό, απευθυνόμαστε από τις τάξεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ σε όσες και όσους δώσαμε κοινούς αγώνες τα προηγούμενα χρόνια, και ιδίως μετά το 2010, στα μεγάλα κινήματα κατά των μνημονίων και του φασισμού, για να πούμε: η γραμμή που θέλει την Αριστερά να προσαρμόζεται «ρεαλιστικά» και να γίνεται κομμάτι του ενός από τους δύο πυλώνες του ευρωπαϊκού πολιτικού συστήματος, όπως είναι σήμερα η γραμμή του ΣΥΡΙΖΑ και η προσέγγιση του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος μέσω της Προοδευτικής Συμμαχίας, είναι ιστορικά ανεπίκαιρη και προοπτικά καταστροφική. Δεν αντιμετωπίζει τον φασισμό, όπως ισχυρίζεται. Επενδύει σε ένα οικοδόμημα που τρίζει και, που στην επόμενη παρόξυνση της κρίσης, θα πέσει πάνω στα κεφάλια όσων θα επιλέξουν να καταφύγουν σ’ αυτό.

Οι ευρωεκλογές δίνουν μια καλή ευκαιρία να στηρίξουμε τη στρατηγική της επιμονής στους εργατικούς αγώνες, στο μαζικό αντιφασιστικό και αντιρατσιστικό κίνημα, στη διεθνιστική σύγκρουση με την ΕΕ και στην αντικαπιταλιστική προοπτική. Απαραίτητη προϋπόθεση γι’ αυτά είναι η αυτοτελής συγκρότηση και έκφραση της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς και στο πολιτικό σκηνικό. Γι’ αυτό ζητάμε την ψήφο στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ, την πιο υπεύθυνη, ρεαλιστική και καλοζυγισμένη επιλογή στις προκλήσεις που έχουμε μπροστά μας!

Εφημερίδα ΠΡΙΝ, 19.5.2019

Tags: ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ2019Categories: ΔιαλογοςΑποψειςΗμερομηνία: 23/05/2019 - 18:00

Η ΤΕ Αγίας Παρασκευής-Χολαργού-Παπάγου στηρίζει το 'Φυσάει Κόντρα'

Η Τοπική Επιτροπή Αγίας Παρασκευής- Χολαργού- Παπάγου της ΑΝΤΑΡΣΥΑ δηλώνει τη στήριξή της στη δημοτική Παρέμβαση «Φυσάει Κόντρα στην Αγία Παρασκευή» για τις δημοτικές εκλογές τις 26ης Μαΐου.

Οι δημοτικές και περιφερειακές εκλογές, είναι μια ιδιαίτερα κρίσιμη μάχη καθώς κρίνουν πολλά για την καθημερινή ζωή της κοινωνίας και ειδικά των ασθενέστερων στρωμάτων που ακόμα ασφυκτιούν μετά από δέκα χρόνια κρίσης και μνημονιακής πολιτικής. Και σε αυτές τις εκλογές πρέπει να ηχήσει ένα μήνυμα αγώνα, ανυπακοής και αντεπίθεσης ενάντια την κυβέρνηση και τις δημοτικές αρχές του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και ενάντια στην ακροδεξιά αντιπολίτευση και την παλινόρθωση του παλαιού δικομματισμού ΝΔ- ΠΑΣΟΚ.

Το Φυσάει Κόντρα αποτελεί μια αριστερή- ανατρεπτική παρέμβαση που λειτουργεί με ανοιχτό και δημοκρατικό τρόπο εδώ και πέντε χρόνια, έχοντας διαρκή παρουσία και συμβολή σε όλους τους αγώνες και τις διεκδικήσεις στην περιοχή μας αλλά και στο δημοτικό συμβούλιο του Δήμου. Αποτελεί ένα σημαντικό εγχείρημα ανατρεπτικής κοινής δράσης της ριζοσπαστικής και αντικαπιταλιστικής Αριστεράς που αξίζει να στηριχθεί τόσο για την πιο αναβαθμισμένη δράση του στην πόλη όσο και για τη συνολική υπόθεση της αντικαπιταλιστικής ανατροπής της αντεργατικής επίθεσης.

Για το λόγο αυτό, δεκάδες μέλη και φίλοι της ΑΝΤΑΡΣΥΑ συμμετέχουν στο ψηφοδέλτιο του Φυσάει Κόντρα, μεταξύ των οποίων και ο επικεφαλής, Θάνος Ανδρίτσος.

Στις εκλογές της 26ης Μάη, σας καλούμε να ψηφίσετε- στηρίξετε Φυσάει Κόντρα στην Αγία Παρασκευή. Tags: ΤΟΠΙΚΕΣΑΓ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ΧΟΛΑΡΓΟΥ ΠΑΠΑΓΟΥCategories: ΑνακοινώσειςΑνακοινωσεις-Δελτια Τυπου: Ανακοινωσεις-Δελτια ΤυπουΗμερομηνία: 23/05/2019 - 00:30

Η κρίση του εργατικού κινήματος και το 37ο Συνέδριο της ΓΣΕΕ [της Χριστίνας Πάλλιου]

Η κρίση του εργατικού κινήματος και το 37ο Συνέδριο της ΓΣΕΕ

Χριστίνα Πάλλιου, αρχιτέκτων-, μέλος του ΣΜΤ, υποψήφια στον Κεντρικό Τομέα Αθηνών με την Αντικαπιταλιστική Ανατροπή στην Αττική

 

 

Στις 17 Απριλίου εκδόθηκε η προσωρινή διαταγή του Πρωτοδικείου Αθηνών για διορισμό διοίκησης στη ΓΣΕΕ, για πρώτη φορά μετά το 1985.

Ο διορισμός της διοίκησης ήρθε στην ουσία να επισφραγίσει τις ήδη αντιδημοκρατικές και εκφυλιστικές διαδικασίες με τις οποίες επιχειρήθηκε η πραγματοποίηση του 37ου Συνεδρίου. Τόσο στην Καλαμάτα, όπου ήταν αρχικά προγραμματισμένη η διεξαγωγή του για τις 14-17 Μάρτη, όσο και στη Ρόδο στις 4 Απρίλη. Η ηγεσία της ΓΣΕΕ επιχείρησε τη διεξαγωγή ενός συνεδρίου χωρίς ουσιαστικές διαδικασίες, με νόθους αντιπροσώπους (χαρακτηριστικά αναφέρουμε ότι στο συνέδριο κυκλοφορούσαν περισσότερες από 800 κάρτες για 350 αντιπροσώπους), με αντιπροσώπους που είναι εργοδότες ή προϊστάμενοι και υψηλόβαθμα στελέχη σε εταιρείες, σε πολυτελή ξενοδοχεία, με μπράβους, σεκιουριτάδες και αστυνομία να εγγυώνται τη φύλαξη του χώρου, τραμπουκισμούς και αποκλεισμούς. Ενώ στην περίπτωση της επαναληπτικής προσπάθειας στη Ρόδο, ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ προσπάθησαν να πραγματοποιήσουν ένα συνέδριο που δεν θα ήταν παρά μια γελοία fast track διαδικασία εκλογής εφορευτικής επιτροπής και αρχαιρεσιών, χωρίς καν νομιμοποίηση των αντιπροσώπων από το σώμα του συνεδρίου και χωρίς καμία πολιτική συζήτηση, με μοναδικές ομιλίες αυτή του Παναγόπουλου και των παρατάξεων. Γνήσιος υποστηρικτής του κεφαλαίου, και η Χρυσή Αυγή, σε κοινή γραμμή με την ηγεσία της ΓΣΕΕ, στήριξε με δηλώσεις τους τραμπουκισμούς ενάντια στους συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ, με χαρακτηριστικότερη αυτή του Μιχαλολιάκου στο twitter «ΕΑΜ – ΕΛΑΣ Μελιγαλάς στην πράξη. Η νέα ΟΠΛΑ σε πλήρη δράση».

Τέτοιες διαδικασίες και πρακτικές μπορούν να είναι μόνο αποκρουστικές και εχθρικές για το εργατικό κίνημα. Αν προσθέσουμε σε αυτή την εικόνα τη χαμηλή συνδικαλιστική οργάνωση στον ιδιωτικό τομέα, όπως αποτυπώνεται στα τελευταία συνέδρια της ΓΣΕΕ, με την πλειοψηφία των δυνάμεων στη ΓΣΕΕ να αρνούνται την ένταξη μεγάλων μερίδων της εργατικής τάξης σήμερα (συμβασιούχοι, ελαστικά εργαζόμενοι, μετανάστες, κ.ά), και τη μάχη απλώς για την αναπαραγωγή του μηχανισμού τους, δεν είναι τυχαία η ελάχιστη πλέον νομιμοποίηση που έχει η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ στα μάτια των εργαζομένων. Τελευταίο παράδειγμα, η φετινή πρωτομαγιά, όπου ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ δεν κατάφεραν να κάνουν ούτε καν συγκέντρωση λόγω μηδαμινής ουσιαστικά συμμετοχής.

Ως αντικαπιταλιστική αριστερά δεν μπορούμε παρά να καταδικάσουμε τέτοιες πρακτικές και διαδικασίες. Δεν μπορούμε παρά να μείνουμε απέξω και να μην δώσουμε καμία νομιμοποίηση σε δικαστικά διορισμένες διοικήσεις, σε αντίθεση και με τις δυνάμεις του ΠΑΜΕ που, στο όνομα του ξεσκεπάσματος των εργατοπατέρων της ΓΣΕΕ, συμμετέχει στις δοτές διοικήσεις της ΓΣΕΕ και της ΟΙΥΕ (στην περίπτωση μάλιστα της ΟΙΥΕ ήταν το ΚΚΕ που προσέφυγε στα δικαστήρια για τον διορισμό διοίκησης), εξυπηρετώντας τους δικούς του γραφειοκρατικούς σχεδιασμούς.

Στοίχημα για την αντικαπιταλιστική αριστερά και για τα σχήματά της είναι να οργανωθούν οι εργαζόμενοι στα σωματεία και να ενταχθούν όλοι όσοι αποκλείονται από τη ΓΣΕΕ και τις ομοσπονδίες (συμβασιούχοι, ελαστικά εργαζόμενοι, μετανάστες, κ.ά.).

Σε κόντρα με την εκφυλισμένη και ξεπουλημένη πλειοψηφία της ΓΣΕΕ, αλλά και με συνείδηση ότι δεν υπάρχουν οι δυνάμεις για αντίπαλη τριτοβάθμια οργάνωση, να αγωνιστούν ώστε να γίνουν πραγματικά εργατικά συνέδρια, όπου θα είναι ευθύνη των πρωτοβάθμια σωματεία να καθαρίσουν τα μητρώα μελών πετώντας έξω εργοδότες και διευθυντικά στελέχη, με αιρετούς και ανακλητούς αντιπροσώπους που θα λογοδοτούν στη βάση των σωματείων από τα οποία εκλέγονται. Να παλέψουν ώστε να βγουν οι αγώνες των εργαζομένων και των καταπιεσμένων στο προσκήνιο, με δυναμικό και μαχητικό τρόπο, ξεπερνώντας στην πράξη τις αντεργατικές και αντιδημοκρατικές πρακτικές της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ και των μεγάλων ομοσπονδιών.

Categories: ΔιαλογοςΑποψειςΕργασιαΗμερομηνία: 23/05/2019 - 00:00

Kίνημα διεκδίκησης δημοκρατικών ελευθεριών [του Κώστα Παπαδάκη]

Kίνημα διεκδίκησης δημοκρατικών ελευθεριών Κώστας Παπαδάκης   Για μία ακόμη φορά απασχολεί την επικαιρότητα το αίτημα παροχής άδειας στον Δημήτρη Κουφοντίνα, που ήδη νοσηλεύεται στην Εντατική, καθώς βρίσκεται σε απεργία πείνας εξαιτίας της προσφυγής του Εισαγγελέα Φυλακών Κασσαβέτειας ενάντια στην απόφαση του Συμβουλίου Φυλακών για χορήγηση άδειας, η οποία έγινε ήδη δεκτή την Πέμπτη 9/5/2019 από το Τριμελές Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Βόλου.   Η απόφαση που απορρίπτει τη χορήγηση της άδειας είναι αντίθετη στις διατάξεις της σωφρονιστικής νομοθεσίας και επικαλείται φρονηματικά κριτήρια με κύριο το ότι ο Δ. Κουφοντίνας δεν έχει αποδοκιμάσει τις πράξεις της  17Ν. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Δ. Κουφοντίνας μέχρι τώρα έχει πάρει έξι άδειες χωρίς να παραβιάσει τους όρους τους.   Είναι όμως γνωστή κάθε φορά η λυσσαλέα επίθεση των Η.Π.Α, της Ν.Δ, της – επελαύνουσας εκ νέου και δη σωρηδόν για την πρωτοκαθεδρία στην Αθήνα και εν γένει στη χώρα – οικογένειας Μητσοτάκη, των κυρίαρχων Μ.Μ.Ε. και τελικά της (διορισμένης με απόφαση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ) εισαγγελέως Αρείου Πάγου, που πριν είχε θητεύσει για πολλά χρόνια ως εισαγγελέας της Αντιτρομοκρατικής με ιδιαίτερες επιδόσεις στις φυλακίσεις νεαρών «τρομοκρατών» του αντικαπιταλιστικού χώρου, αλλά και με πλήρη ανοχή στη ναζιστική τρομοκρατική και εγκληματική δράση, η οποία εισαγγελέας στο πρόσφατο παρελθόν έχει ασκήσει πειθαρχική δίωξη σε τρείς εισαγγελείς του Κορυδαλλού επειδή δεν μπλόκαραν τις άδειες του Κουφοντίνα. Ένας από τους τρείς είναι εκείνος που, αφού μετατέθηκε στις φυλακές Κασσαβέτειας έχει ασκήσει την εκκρεμή προσφυγή. Προφανώς πήρε το μάθημά του. Οι δικαστές που έκριναν την άδεια προχθές  λειτούργησαν υπό το καθεστώς της ίδιας απειλής;    Η ανοχή στην απροκάλυπτη παρέμβαση στην «ανεξαρτησία της δικαιοσύνης» εκ μέρους όσων ομνύουν στο Κοινοβούλιο σε αυτήν και η απροσχημάτιστη χρήση πολιτικών κριτηρίων για τη νομική αντιμετώπιση ενός κρατούμενου διαλύει κάθε αμφιβολία για τον τρόπο που αντιλαμβάνονται οι φορείς όλων των αρμόδιων εξουσιών την έννοια και τη λειτουργία του κράτους δικαίου.   Και όμως η ίδια εισαγγελέας Αρείου Πάγου, προς έκπληξη ακόμα και των υφισταμένων της, ασκεί αυτοπροσώπως την Παρασκευή το βράδυ αναίρεση κατά του βουλεύματος του Βόλου. Η εξήγηση βρίσκεται στό ότι είμαστε σε προεκλογική περίοδο, ενώ σε έναν μήνα η Εισαγγελέας αποχωρεί από την υπηρεσία. Προφανής η προοπτική να λήξει το ζήτημα προτού κλείσουν τα δικαστήρια για τις εκλογές.   Αναδεικνύεται άλλη μία φορά η ανάγκη κατάργησης των τρομονόμων (Π.Κ. 187 και Π.Κ.187Α) που όμως το νέο σχέδιο Ποινικού Κώδικα αντί να τους καταργεί τους διευρύνει, με μόνη εξαίρεση την προκλητική υποβάθμιση της ποινικής ευθύνης των διευθυνόντων εγκληματική οργάνωση, που είναι η μόνη κατηγορία που αντιμετωπίζει η υπόδικη ηγεσία της Χ.Α.   Αναδεικνύεται η ανάγκη κατάργησης των υπερεξουσιών του εισαγγελέα φυλακής, όπως στη συγκεκριμένη περίπτωση το δικαίωμα του εισαγγελέα να προσφεύγει και να μπλοκάρει αποφάσεις του Συμβουλίου Φυλακής για χορήγηση άδειας. Αλλά και αυτές με το νέο σχέδιο Σωφρονιστικού Κώδικα αντί να καταργούνται διευρύνονται με αποτέλεσμα να βρίσκονται σε κινητοποιήσεις οι κρατούμενοι σχεδόν επί ενάμισυ χρόνο.   Αναδεικνύεται η ανάγκη υπεράσπισης ενός πολιτικού κρατούμενου που αρνείται να απεμπολήσει την αξιοπρέπειά του παρότι δικάστηκε σε πολλά ισόβια με μόνο στοιχείο την από μέρους του ανάληψη πολιτικής ευθύνης και τις διάτρητες ενοχοποιητικές καταθέσεις συγκατηγορουμένων του, όταν άλλοι με σωρεία αποδείξεων όχι μόνο πολιτικής, αλλά και ποινικής ευθύνης κυκλοφορούν ακόμα ελεύθεροι.   Αναδεικνύεται η ανάγκη για ένα κίνημα διεκδίκησης δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών με προτεραιότητα την κατάργηση των τρομονόμων και την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των κρατουμένων χωρίς φρονηματικά κριτήρια.   Αναδεικνύεται η ανάγκη να σταματήσουν οι πολιτικές αυταπάτες, όχι μόνο για την οικονομική και εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης, αλλά και για τα δικαιώματα και τις ελευθερίες. Είναι προφανές όμως ότι λιτότητα και καταστολή συμβαδίζουν. Το ίδιο και ο αγώνας ενάντιά τους.   Ο Κώστας Παπαδάκης είναι μέλος της Πολιτικής Αγωγής στη δίκη της Χρυσής Αυγής, υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος με την Ανταρσία στις γειτονιές της Αθήνας και υποψήφιος Ευρωβουλευτής της ΑΝΤΑΡΣΥΑ Tags: ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ2019Categories: ΔιαλογοςΑποψειςΗμερομηνία: 22/05/2019 - 21:15

"Ανταρσία στους δρόμους και στις κάλπες" [του Γιάννη Σηφακάκη]

Γιάννης Σηφακάκης: "Ανταρσία στους δρόμους και στις κάλπες"   Οι εκλογές στις 26 Μάη είναι μια κρίσιμη πολιτική αναμέτρηση. Επιδιώκουμε να εκφραστεί και στις κάλπες όχι μονάχα η κρίση των από πάνω αλλά και η δύναμη και δυναμική των από κάτω. Των εργατών που παλεύουν με τις απεργίες τους για να τα πάρουν όλα πίσω. Των γυναικών και των ΛΟΑΤΚΙ που παλεύουν ενάντια στον σεξισμό, την καταπίεση και τις διακρίσεις. Η μάχη για ανοιχτά σύνορα για τους πρόσφυγες και ισόβια στους φασίστες της Χρυσής Αυγής. Το κίνημα για την υπεράσπιση του πλανήτη από την κλιματική αλλαγή και καταστροφή.   Αυτά επιδιώκουμε να εκφράσουμε με τα ψηφοδέλτια της ΑΝΤΑΡΣΥΑ σε όλες τις κάλπες και στις ευρωεκλογές, στέλνοντας πολύ δυνατό μήνυμα ότι δεν θα αφήσουμε η οργή απέναντι στη διακυβέρνηση του Τσίπρα να πάει προς τα δεξιά, να πισωγυρίσει προς τη Νέα Δημοκρατία αλλά να βρει διέξοδο προς τα αριστερά με την ενίσχυση της αντικαπιταλιστικής και επαναστατικής αριστεράς.    Θέλουμε δυνατή ΑΝΤΑΡΣΥΑ, δυνατή αντικαπιταλιστική αριστερά για να μπορέσουμε να συγκρουστούμε με την Ευρωπαϊκή Ένωση του κεφαλαίου και των μνημονίων, του ρατσισμού και της ακροδεξιάς απειλής, του πολέμου. Απέναντι στην εικόνα που προσπαθούν να ζωγραφίσουν για την ενωμένη, δημοκρατική και ευημερούσα ΕΕ, η πραγματικότητα είναι ότι οι μηχανισμοί της ΕΕ διευρύνουν και αναπαράγουν τις ανισότητες ανάμεσα στους πλούσιους και τους φτωχούς, ανάμεσα στο κεφάλαιο και τους εργάτες. Kαι γι' αυτό η διεθνιστική ρήξη με τους θεσμούς της ΕΕ είναι απαραίτητη για να βελτιώσουμε τη ζωή και την θέση των εργατών.    Η πραγματικότητα είναι ότι η “ευημερούσα” ΕΕ κλυδωνίζεται. Ο γαλλογερμανικός άξονας τρίζει, η Βρετανία βρίσκεται μπροστά στην απειλή του μπρέξιτ, οι ιταλικές τράπεζες βρίσκονται στο κόκκινο. Το “πρότυπο” του Μακρόν έχει τσαλακωθεί από τους απεργούς και τους διαδηλωτές που με τα Κίτρινα Γιλέκα επιμένουν εδώ και μήνες ενάντια στην πολιτική του. Στην Ιταλία, τον ακροδεξιό Σαλβίνι υποδέχονται καθημερινά διαδηλωτές ενάντια στην ρατσιστική πολιτική του. Στην Ισπανία το κόμμα του Ραχόι πάτωσε στις πρόσφατες εκλογές. Στην Αυστρία κατέρρευσε η κυβέρνηση δεξιάς και φασιστών μετά την αποκάλυψη του σκανδάλου του αντιπροέδρου Στράχε, δείχνοντας ότι η άνοδος της ακροδεξιάς δεν είναι μονόδρομος. Μια τεράστια νίκη για το αντιφασιστικό κίνημα και την αντικαπιταλιστική αριστερά που έπαιξαν πρωταγωνιστικό ρόλο σε αυτήν την εξέλιξη. Από την Βραζιλία που 1,5 εκατομμύριο διαδηλώνουν ενάντια στον Μπολσονάρο μέχρι το Σουδάν που ο κόσμος ανατρέπει δικτάτορες θυμίζοντας τις μέρες της επαναστατικής Ρωσίας το '17, οι από κάτω είναι ένα καζάνι που βράζει και μπορούν να τα κερδίσουν όλα.    Αυτή είναι η εικόνα της κρίσης των από τα πάνω και της αντίστασης των από κάτω και αυτήν την εικόνα επιδιώκουμε να εκφράσουμε με τα ψηφοδέλτια της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Επιδιώκουμε να βγει ενισχυμένη η αντικαπιταλιστική αριστερά για να κλιμακώσουμε τη σύγκρουση και εδώ στην Ελλάδα, ενάντια στην πολιτική των μνημονίων και την κυβερνητική πολιτική του Τσίπρα.    Παραμονές των εκλογών η κυβέρνηση υπόσχεται ψίχουλα στους φτωχούς και τους εργαζόμενους, την περιβόητη 13η σύνταξη. Ποια είναι η πραγματικότητα όμως; Επιλέγουν να δώσουν 800 εκατομμύρια ευρώ για τα 2,5 εκατομμύρια χαμηλοσυνταξιούχους, την ώρα που επιλέγουν να δώσουν 5,5 δις ευρώ, 7 φορές πάνω δηλαδή, για να μπορέσουν να εξασφαλίσουν τη συνέχεια της αποπληρωμής του χρέους. Τα μνημόνια είναι εδώ μαζί με τα αιματοβαμμένα υπερπλεονάσματα που πετυχαίνουν κόβοντας τις κοινωνικές δαπάνες.     Ταξική πολιτική   Aυτή είναι η ταξική πολιτική που ακολουθεί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και γι' αυτό επί της ουσίας συγκλίνουν με τη Νέα Δημοκρατία που βρίσκει το θράσος να λέει ότι πρέπει να δουλεύουμε 7 μέρες τη βδομάδα και ότι πρέπει να επιταχυνθούν ακόμη περισσότερο αυτές οι αντεργατικές πολιτικές. Απέναντι σε αυτήν την εικόνα εμείς προβάλλουμε ότι η εργατική τάξη και το κίνημά της έχει τη δύναμη να τα πάρει όλα πίσω με απεργίες και όχι με προεκλογικές υποσχέσεις για ψίχουλα.    Έχουμε τη δύναμη να συγκρουστούμε όχι μονάχα με τη λιτότητα και τα μνημόνια αλλά συνολικά με όλα όσα αφορούν τη ζωή μας. Να συγκρουστούμε με το ρατσισμό και την φασιστική απειλή. Δικιά μας υπόθεση είναι, του αντιρατσιστικού και αντιφασιστικού κινήματος που βγήκε μαζικά στους δρόμους φέτος στις 16 Μάρτη σε όλο τον πλανήτη να συγκρουστεί με την Ευρώπη-Φρούριο απαιτώντας ανοιχτά σύνορα για τους πρόσφυγες, ίσα δικαιώματα και νομιμοποίηση για τους μετανάστες, άσυλο και στέγη, ιθαγένεια για τα παιδιά των μεταναστών, δικαίωμα ψήφου, δικαίωμα στους χώρους λατρείας. Είμαστε οργισμένοι με την δολοφονία του Ζακ-Ζackie Κωστόπουλου, με τον θάνατο του Εμπουκά μέσα στο αστυνομικό τμήμα Ομονοίας με υπουργό Δημόσιας Τάξης τη Γεροβασίλη. Ο κόσμος που ανέδειξε τον ΣΥΡΙΖΑ είναι μίλια μακρυά από αυτές τις πολιτικές και μαζί του θα παλέψουμε για να κάνουμε ανταρσία και στους δρόμους και στις κάλπες.   Για να τσακίσουμε την ακροδεξιά απειλή, για να συγκρουστούμε με τους φασίστες της Χρυσής Αυγής. Δεν θα περιμένουμε τα λεγόμενα “δημοκρατικά” μέτωπα που προσπαθεί να στήσει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ με τα ρετάλια της σοσιαλδημοκρατίας, ακόμη και με πολιτικούς σαν τον Δένδια. Δεν ξεχνάμε ότι ήταν εκείνος που σαν υπουργός δημόσιας τάξης έστελνε την αστυνομία να “καθαρίσει” τους δρόμους της Αθήνας από τους μετανάστες, οπλίζοντας το χέρι της φασιστικής Χρυσής Αυγής για να προχωράει σε δολοφονικές επιθέσεις. Δεν έχουμε να κάνουμε τίποτε με τέτοιου είδους “μέτωπα”. Η αντιρατσιστική και αντιφασιστική δράση του ίδιου του κινήματος είναι η εγγύηση -  όπως η αντιφασιστική συγκέντρωση ενάντια στην απόπειρα του Κασιδιάρη και της φασιστικής συμμορίας να κάνουν προεκλογική σύναξη στην Ακαδημία Πλάτωνα. Ακολουθώντας το παράδειγμα των εργαζόμενων της ΕΡΤ που υλοποιώντας την απόφαση του συνδικάτου τους εμπόδισαν να υπάρχει διακαναλική συνέντευξη της φασιστικής συμμορίας.   Παλεύουμε ενάντια στην απειλή του πολέμου. Δεν εμπιστευόμαστε την “πολυδιάστατη” εξωτερική πολιτική  του Τσίπρα για να λύσει τα ζητήματα. Η δική μας διεθνιστική απάντηση είναι: Οι εργάτες των Βαλκανίων και της Τουρκίας είναι αδέλφια μας. Με αυτόν τον τρόπο αντιπαρατεθήκαμε  στη Συμφωνία των Πρεσπών λέγοντας ένα μεγάλο διεθνιστικό “Όχι” για να μπορεί να εκφράσει πραγματικά τις αγωνίες και τις προσδοκίες του κόσμου που παλεύει από τα κάτω.    Μας παίρνει να αλλάξουμε τα πράγματα; Κόντρα στον ψεύτικο ρεαλισμό των “αρνητικών συσχετισμών” η ΑΝΤΑΡΣΥΑ λέει ότι έχουμε τη δύναμη να τα αλλάξουμε όλα. Γιατί η εργατική τάξη και η νεολαία είναι εδώ. Το ΟΧΙ, που το καλοκαίρι του 2015 εκφράστηκε με ένα σαρωτικό τρόπο με το 62% στο δημοψήφισμα, είναι εδώ. Η ριζοσπαστικοποίηση προς τα αριστερά δεν έχει τελειώσει παρά τους συμβιβασμούς του ΣΥΡΙΖΑ. Παράδειγμα, η φετινή μεγάλη -και για πρώτη φορά απεργιακή- 8 Μάρτη. Αλλά και το περσινό  Pride της Αθήνας, η μεγάλη διαδήλωση των ΛΟΑΤΚΙ -που είχε παραπάνω κόσμο από τα θλιβερά εθνικιστικά συλλαλητήρια “για το όνομα της Μακεδονίας”.   Μπορούμε να τα αλλάξουμε όλα πατώντας πάνω σε ένα ολόκληρο κίνημα που παλεύει για την ανατροπή του καπιταλισμού  και όχι τη διαχείρισή του. Κόντρα στον ψεύτικο ρεαλισμό που περιορίζεται στα όρια του κοινοβουλευτικού δρόμου, υπάρχει εναλλακτική λύση και είναι η αντικαπιταλιστική ανατροπή που εκφράζει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Εμπρός για ανταρσίες και στους δρόμους και στις κάλπες!   Γιάννης Σηφακάκης  μέλος ΚΣΕ ΑΝΤΑΡΣΥΑ, υποψήφιος ευρωβουλευτής ΑΝΤΑΡΣΥΑ   Δημοσιεύτηκε στην Εργατική Αλληλεγγύη 22/05/2019, No 1374 Tags: ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ2019Categories: ΔιαλογοςΑποψειςΗμερομηνία: 22/05/2019 - 21:00

Δύναμη που συγκροτεί αντιστάσεις [του Τάκη Ζώτου]

Συνέντευξη στην Εργατική Αλληλεγγύη που κυκλοφορεί την Τετάρτη 22.05.19    Τρεις εκπρόσωποι της Πολιτικής Αγωγής στην δίκη της Χ.Α υποψήφιοι με την Ανταρσία στις Γειτονιές της Αθήνας και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ στις ευρωεκλογές, ας ξεκινήσουμε με ένα σχόλιο πάνω σε αυτό.    H δίκη της Χρυσής Αυγής είναι πολύ στενά συνδεδεμένη με τις εκλογές. Τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ευρώπη, καθώς έχει διεθνή αντίκτυπο. Στις προηγούμενες δημοτικές εκλογές ο Κασιδιάρης μπόρεσε και πήρε ένα πολύ υψηλό ποσοστό σε μια περίοδο που η δίκη δεν είχε ακόμη ξεκινήσει, το ΛΑΟΣ δεν συμμετείχε στις εκλογές και η Νέα Δημοκρατία κατέρρεε μετά την έκρηξη που πυροδότησε η κατάληψη της ΕΡΤ.    Σήμερα με τη δίκη να έχει κλείσει τέσσερα χρόνια και όλο το συντριπτικό αποδεικτικό υλικό που έχει έρθει στο φως για την ενοχή της εγκληματικής οργάνωσης της Χ.Α, τα πράγματα έχουν αλλάξει. Η Χ.Α είναι απομονωμένη αφενός εξαιτίας της δίκης, αφετέρου εξαιτίας των συνεχών αντιφασιστικών κινητοποιήσεων. Ήδη, δημοσκοπικά, στο δήμο Αθήνας καταγράφει 40% μείωση, ενώ στο εσωτερικό της καταγράφονται συγκρούσεις. Τι φταίει και η Χ.Α δεν ακολουθεί ανοδικά την υπόλοιπη ευρωπαϊκή ακροδεξιά;    Την απάντηση τη δίνει ο ίδιος ο Μιχαλολιάκος λέγοντας ότι εδώ έχουμε τη δίκη – και αυτό είναι αλήθεια. Η δίκη τους έχει καθηλώσει, όχι μόνο μέσα στο δικαστήριο, αλλά και μέσα από την πολιτική καμπάνια του αντιφασιστικού κινήματος. Το δεύτερο που λέει ο Μιχαλολιάκος είναι ότι στην Ελλάδα είναι συνέχεια αντιμέτωποι στους δρόμους και στους χώρους εργασίας και εκπαίδευσης με το αντιφασιστικό κίνημα. Αυτό βρίσκουν τώρα απέναντί τους και οι υπόλοιποι φασίστες στην Ευρώπη - πατώντας και πάνω στην δική μας εμπειρία - ένα κίνημα που λέει όχι στον φασισμό με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα τους 250.000 αντιφασίστες που διαδήλωσαν πριν μερικούς μήνες στο Βερολίνο.    Πότε ξεκίνησε η προσπάθεια να καταδικαστεί η Χ.Α;   Αυτή η προσπάθεια ξεκινάει από πολύ παλιά, από τα μέσα της δεκαετίας του '90, γιατί πάντα είχαμε την άποψη ότι η Χ.Α είναι ναζιστικά τάγματα εφόδου που λειτουργούν κάτω από ένα μανδύα “νόμιμου πολιτικού κόμματος”. Κρίναμε από τότε ότι η απάντηση πρέπει να είναι και στα δύο επίπεδα. Σταματώντας τους στο δρόμο, αλλά και στο νομικό επίπεδο. Σήμερα δεν αμφιβάλει κανείς για την αξία αυτού του δεύτερου σκέλους αν και παλαιότερα είχε υποτιμηθεί από κομμάτια του αντιφασιστικού κινήματος. Από το 1996 που ξεκινήσαμε τις πρώτες δίκες εναντίον των φασιστών, στόχος μας ήταν να εμπλέξουμε στη μάχη ενάντια στους φασίστες όλο τον κόσμο, πρώτα από όλα τα συνδικάτα και το εργατικό κίνημα, αλλά και τη νεολαία στις γειτονιές. Έτσι κινηθήκαμε όλη την επόμενη περίοδο αποκομίζοντας χρήσιμες εμπειρίες για να φτάσουμε στη μεγάλη δίκη της Χ.Α.     Ένας μεγάλος σταθμός βέβαια ήταν η δίκη των δολοφόνων του Σαχζάτ Λουκμάν. Ήταν ένα ρατσιστικό έγκλημα με προφανή εμπλοκή της Χ.Α το οποίο στην αρχή η αστυνομία και το δικαστήριο θεωρούσαν απλή “παρεξήγηση”. Η δίκη του Σαχζάτ Λουκμάν στην πραγματικότητα ξεκίνησε στους δρόμους δύο μέρες μετά τη δολοφονία του, όταν με πρωτοβουλία της ΚΕΕΡΦΑ πραγματοποιήθηκε το συλλαλητήριο “Αθήνα πόλη αντιφασιστική” - με την Ανταρσία στις Γειτονιές της Αθήνας να περνάει το κάλεσμα από το δημοτικό συμβούλιο της Αθήνας. Από εκείνη τη μέρα ξεκίνησε και η καμπάνια δικαιοσύνης για τον Σαχζάτ Λουκμάν με αποτέλεσμα φέτος οι δράστες να καταδικαστούν και στο δεύτερο βαθμό με το ρατσιστικό κίνητρο, ενώ είναι κατηγορούμενοι και στη μεγάλη δίκη της Χ.Α.   Πως θα σχολίαζες την πρόσφατη απόφαση της κυβέρνησης να δώσει χώρο στην Χ.Α για τη φασιστοσύναξητου Κασιδιάρη στην Ακαδημία Πλάτωνος;   Υπήρξε μετά από πρόταση της Ανταρσίας στις Γειτονιές της Αθήνας, η απόφαση του δημοτικού συμβουλίου να μην δοθούν χώροι στους ναζί της Χ.Α στο δήμο Αθήνας. Η απόφαση που πήρε το υπουργείο Εσωτερικών, μέσω της αποκεντρωμένης διοίκησης, να ακυρώσει την απόφαση του δήμου της Αθήνας, δεν είναι απλώς τραγική, αλλά υποστηρικτική της Χρυσής Αυγής. Δεν ζήτησε η Χ.Α την ακύρωση, επενέβη αυτεπάγγελτα η αρχή του υπ. Εσωτερικών δίνοντας στην Χ.Α την ευκαιρία να απαιτεί χώρους και από άλλους δήμους που πήραν αντίστοιχες αποφάσεις.     Η πολιτική χρέωση γι' αυτό είναι στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - με τη Γεροβασίλη να κλείνει  τους σταθμούς του ΜΕΤΡΟ για να μην φτάσει ο κόσμος στην αντιφασιστική συγκέντρωση, ενώ προστάτευσε τη μικρή σύναξη των ταγμάτων εφόδου με εκατοντάδες ΜΑΤ. Επιπλέον, η αλλαγή του Ποινικού Κώδικα που απειλεί να ρίξει στα μαλακά την ηγεσία της Χ.Α έρχεται από μια επιτροπή που όρισε η κυβέρνηση, όπως και η τροποποίηση που ρίχνει στα μαλακά τους βιαστές.   Γιατί με την Ανταρσία στις Γειτονιές της Αθήνας;   Γιατί έχει αποδείξει ότι είναι η βασική δύναμη που μπορεί να συγκροτεί η ίδια ευρύτερες αντιστάσεις, ενώ ταυτόχρονα είναι δίπλα σε κάθε κίνηση αντίστασης του κόσμου. Στην περίοδο των επιθέσεων που συνεχίζουμε να ζούμε, το ζήτημα είναι πως θα οργανωθεί η αντίσταση των από κάτω.    Σε σχέση με το εργατικό κίνημα που είναι το κέντρο όλων των αντιστάσεων –θυμηθείτε τη συμπαράσταση στην 26ημερη κατάληψη των εργαζομένων του δήμου, στην απεργία των εκπαιδευτικών, των νοσοκομειακών. Τη στήριξη στο γυναικείο κίνημα. Οι πρώτες εντυπωσιακές εκδηλώσεις παρουσίασης του βιβλίου της Μ. Στύλλου για την απελευθέρωση των γυναικών έγιναν στους εργαζόμενους του δήμου της Αθήνας αποτελώντας την αφετηρία για την απεργιακή 8 Μάρτη.   Και βέβαια σε σχέση με το αντιφασιστικό-αντιρατσιστικό κίνημα.   Η ΚΕΕΡΦΑ και η Ανταρσία στις Γειτονιές της Αθήνας είναι ο κινητήρας του αντιφασιστικού κινήματος στην Αθήνα. Και του αντιρατσιστικού. Η μεγαλύτερη ίσως διαδήλωση μεταναστών στην Αθήνα έγινε στις 20 Αυγούστου του 2012 ενάντια στην έναρξη της εκστρατείας “ανακατάληψης των πόλεων” του Σαμαρά με περίπου 20.000 μετανάστες να διαδηλώνουν στο Σύνταγμα. Εκεί έσπασε ο φόβος. Αλλά και στις γειτονιές.    Στη δική μου γειτονιά, στους Αμπελόκηπους, πήραμε την πρωτοβουλία στην καμπάνια για να κλείσουν τα γραφεία της Χ.Α μετά την δολοφονική επίθεση στον Αλέξη Λάζαρη. Η άμεση απάντηση ήταν μια τοπική διαδήλωση 2000 ατόμων στα γραφεία της Χ.Α που απλώθηκε και σε άλλες γειτονιές με ψηφίσματα από δημοτικά και διαμερισματικά συμβούλια. Έτσι τα γραφεία τους, από 75 το 2013, σήμερα έχουν φτάσει τα 25. Δίπλα στον αντιφασιστικό αγώνα, η Ανταρσία βρέθηκε στην πρώτη γραμμή των αγώνων των εργαζομένων και των κατοίκων της περιοχής για το Γηροκομείο Αθήνας, αλλά και για την υπεράσπιση των ελεύθερων χώρων από το ΚΑΠΑΨ μέχρι το μητροπολιτικό πάρκο Γουδή.     Για όλα αυτά, από το αντιφασιστικό μέχρι τα κινήματα γειτονιάς, τίποτε δεν είναι δεδομένο αν δεν κινητοποιείται κόσμος. Ένας κόσμος, που έχει τις ελπίδες του ακόμη στην αριστερά και σε αυτό ανταποκρίνεται η αριστερή ρητορική του ΣΥΡΙΖΑ αλλά όχι και η πράξη, καθώς ως ρεφορμιστικό κόμμα στην κυβέρνηση, προσαρμόζεται στις πιέσεις που ασκεί η δεξιά και η άρχουσα τάξη.   Γιατί με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ στις ευρωεκλογές;     Η πολιτική ιδιαιτερότητα της Ελλάδας, που αναφέραμε και προηγουμένως, οφείλεται στις φοβερές απεργίες και στους πολιτικούς αγώνες που ξέσπασαν από το 2010 και συνεχίζονται μέχρι σήμερα.    Αυτή η αγωνιστική έκρηξη και αριστερή ριζοσπαστικοποίηση ανέβασαν τον ΣΥΡΙΖΑ από το 4% στο 32%, αλλά δεν εξαφάνισαν ούτε αφομοίωσαν την αντικαπιταλιστική αριστερά που κράτησε την οργανωτική και πολιτική της αυτοτέλεια. Σε ένα αντίστροφο παράδειγμα, στην Ιταλία, η αντικαπιταλιστική αριστερά προσχώρησε στον ρεφορμισμό που συμμετείχε στην κυβέρνηση Πρόντι, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει αριστερή εναλλακτική και σήμερα να έχουμε στην κυβέρνηση την ακροδεξιά και τον Σαλβίνι. Αυτό είναι ένα μεγάλο κρατούμενο.    Η νέα επαναστατική αριστερά στην Ελλάδα γεννήθηκε μέσα στην εξέγερση του Πολυτεχνείου το 1973. Συμμετείχα, φοιτητής της Νομικής τότε, από την αρχή, στην κατάληψη του Πολυτεχνείου. Η ρήξη ανάμεσα στις δύο διαφορετικές στρατηγικές της επανάστασης και του ρεφορμισμού δόθηκε τη δεύτερη μέρα της κατάληψης πάνω στο “μένουμε ή φεύγουμε και σταματάμε την κατάληψη”. Και τα δύο κόμματα του ρεφορμισμού, το ΚΚΕ και το ΚΚΕεσ, λέγανε να φύγουμε. Το ότι τελικά μείναμε ήταν η αρχή του τέλους της δικτατορίας. Εμείς συνεχίσαμε στον ίδιο δρόμο και αυτοί συνέχισαν τον δικό τους, που λίγα χρόνια αργότερα οδήγησε στο 1989 και τη συγκυβέρνηση με τον μπαμπά Μητσοτάκη.   Εδώ και δέκα χρόνια, από τη συγκρότηση των αγωνιστών της αντικαπιταλιστικής αριστεράς στο μέτωπο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ το 2009, οι αγωνιστές-τριες της ΑΝΤΑΡΣΥΑ έχουν παίξει τον πιο σημαντικό ρόλο στην ενίσχυση του εργατικού και αντιφασιστικού κινήματος βοηθώντας ταυτόχρονα στην ριζοσπαστικοποίησή του: με το αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα πάλης και το αίτημα της διαγραφής του χρέους αλλά και με την στάση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ πάνω στα ζητήματα του φασισμού, του ρατσισμού, του εθνικισμού. Είναι η δύναμη που προπαγάνδισε μαζικά, πολύ περισσότερο από κάθε άλλη δύναμη, το ΟΧΙ στο δημοψήφισμα του 2015 χτίζοντας την σχέση με τον κόσμο του αγώνα -ενώ η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ έκανε την κωλοτούμπα και το ΚΚΕ καθόταν αμέτοχο. Το μεγάλο μας στοίχημα σήμερα είναι, στηρίζοντας όλες τις μάχες, να κερδίσουμε στην αντικαπιταλιστική εναλλακτική τον κόσμο που επιμένει αριστερά κόντρα στις προδοσίες του ΣΥΡΙΖΑ.    Ο Τάκης Ζώτος είναι υποψήφιος ευρωβουλευτής με το ψηφοδέλτιο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ  Tags: ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ2019Categories: ΔιαλογοςΑποψειςΗμερομηνία: 22/05/2019 - 21:00

Ψήφος στο σήμερα, με το βλέμμα στο αύριο [του Παναγιώτη Καλαβάνου-Πετρόγιαννη]

Παναγιώτης Καλαβάνος-Πετρόγιαννης, δικηγόρος υποψήφιος ευρωβουλευτής με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Παραχαράσσουν και την ίδια την πραγματικότητα, βαφτίζοντας το κρέας ψάρι

Στις ευρωεκλογές στις 26 Μάη στόχος για τη μαχόμενη αντικαπιταλιστική Αριστερά είναι η ανάδειξη ενός άλλου δρόμου απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ένωση των πολυεθνικών ομίλων, του πολέμου και του φασισμού. Δέκα χρόνια από το ξέσπασμα της καπιταλιστικής κρίσης, και οι πολιτικές λιτότητας και φτώχειας δεν αφήνουν ούτε τον πλέον δύσπιστο να αντιληφθεί το πραγματικό πρόσωπο της ΕΕ, που πλέον εκφράζεται μέσα από το δίλημμα νεοφιλελευθερισμού και ακροδεξιάς, συνθέτοντας και τα αντίστοιχα ρεύματα αστικής πολιτικής. Είναι η ΕΕ των τεράστιων ποσοστών ανεργίας, των αντιλαϊκών πολιτικών του Μακρόν και της σκληρής καταστολής του κινήματος των «Κίτρινων Γιλέκων» στη Γαλλία, της δωδεκάωρης εργασίας και της απλήρωτης υπερεργασίας του Κουρτς και του Όρμπαν, είναι η ΕΕ-στυλοβάτης του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ στο πραξικόπημα στη Βενεζουέλα και στις πολεμικές επεμβάσεις που γεννούν μετανάστευση και προσφυγιά.

Η ΕΕ δεν μεταρρυθμίζεται και, αν αλλάζει πρόσωπο, είναι μόνο προς αντιδραστικότερη κατεύθυνση στην επίθεση και στην εκμετάλλευση της εργατικής τάξης και των σύμμαχων στρωμάτων της, του λαού και της νεολαίας, καθώς και των δημοκρατικών δικαιωμάτων. Κι αυτό στη χώρα μας το ξέρουμε καλά, έχοντας πληρώσει πολύ βαρύ το τίμημα της συμμετοχής στην ΕΕ ως κοινωνία, σε επίπεδο οικονομικό, λαϊκής κυριαρχίας και εθνικής ανεξαρτησίας.

Μερικά χρόνια πριν μας μιλούσαν για το τέλος της Ιστορίας, παραχαράσσοντάς την. Τώρα φροντίζουν να παραχαράξουν την ίδια την πραγματικότητα, βαφτίζοντας το κρέας ψάρι, τα ψίχουλα του ΣΥΡΙΖΑ «13η σύνταξη» και την εν γένει επιδοματική πολιτική «κοινωνικό κράτος». Η συγκυβέρνηση με τον ακροδεξιό Καμμένο μετατρέπεται σε «προοδευτική συμμαχία ενάντια στην ακροδεξιά» και η Συμφωνία των Πρεσπών με την περαιτέρω εμπλοκή των ΗΠΑ στην περιοχή «λειτουργεί υπέρ της αυτοδιάθεσης των λαών». Οι ελαστικές εργασιακές σχέσεις, οι ιδιωτικοποιήσεις και η σύνδεση στο άρμα του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ του Τραμπ συνιστούν «αριστερή πολιτική». Αντίστοιχα, σύμφωνα με τη ΝΔ, η επταήμερη εργασία αποτελεί «πρόοδο» και «προσαρμογή στα νέα δεδομένα» και πρέπει να την αποδεχτούμε.

Χρειάζεται βαθιά καταδίκη των μνημονιακών δυνάμεων ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ , ΚΙΝΑΛ, της ακροδεξιάς και της Χρυσής Αυγής μέσω των αγώνων και της ψήφου μας. Για μια αριστερή ανατρεπτική συμμαχία και λαϊκή αντιπολίτευση εναντίον τους. Απαιτείται ένα μέτωπο από την πλευρά των δυνάμεων της εργασίας ρήξης, ανατροπής και κατακτήσεων στο σήμερα, ενάντια και έξω από την ΕΕ και το ευρώ, όπως και μια νέα μετωπική αντίληψη και πολιτική για την Αριστερά και το κίνημα, η οποία θα υπερβαίνει τον σημερινό κατακερματισμό, για τον οποίο κανείς μας δεν είναι άμοιρος ευθυνών. Ανάγκη που δείχνει να μην αντιλαμβάνεται η ηγεσία του ΚΚΕ. Παρά τους αγώνες του, πήρε θέση με άκυρο στο δημοψήφισμα, και όχι υπέρ της εξόδου από το ευρώ, το καλοκαίρι του 2015, ενώ υποκλίθηκε σε εθνικιστικά ακροατήρια, όπως και η ηγεσία της ΛΑΕ.

Στις ευρωεκλογές στις 26 Μάη στηρίζουμε την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και το ψηφοδέλτιό της και το, παρά τις αντιφάσεις της, πιο ελπιδοφόρο και ενωτικό εγχείρημα της επαναστατικής Αριστεράς.

  Εφημερίδα ΠΡΙΝ, 19.5.2019 http://prin.gr/?p=25959 Tags: ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ2019Categories: ΔιαλογοςΑποψειςΗμερομηνία: 22/05/2019 - 21:00

Αντικαπιταλιστική ψήφος με διεθνή αντίκτυπο [του Κώστα Σκορδούλη]

Kώστας Σκορδούλης, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, υποψήφιος ευρωβουλευτής με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Η παρουσία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στις ευρωεκλογές είναι εξαιρετικά κρίσιμη. Για τον απλούστατο λόγο ότι αποτελεί τη μόνη αυτοτελή και ενωτική παρέμβαση της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Είναι το μόνο αντικαπιταλιστικό εγχείρημα που μπόρεσε να παρέμβει με το αντικαπιταλιστικό μεταβατικό πρόγραμμά του στην ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή. Τα μάτια των συντρόφων μας στην Ευρώπη είναι στραμμένα στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Η παρέμβαση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στις ευρωπαϊκές εκλογές γίνεται σε μια συγκυρία που δεν είναι ευνοϊκή για την Αριστερά. Η αποτυχία των πλατιών ρεφορμιστικών σχηματισμών τύπου ΣΥΡΙΖΑ (Ποδέμος, Μπλόκο), αλλά και η διαφαινόμενη απογοήτευση από τον Κόρμπιν έχουν δημιουργήσει ένα κλίμα αποπροσανατολισμού στις εργαζόμενες μάζες, μια αίσθηση ότι η Αριστερά είναι ανίκανη να παρουσιάσει βιώσιμες λύσεις στη νεοφιλελεύθερη επίθεση, με αποτέλεσμα να παρασύρονται από την ακροδεξιά ρητορική. Η άνοδος της ακροδεξιάς στην Ευρώπη είναι και παράγωγο αυτής της χρεοκοπίας του ρεφορμισμού. Από την άλλη, όμως, δείχνει ότι και τα παραδοσιακά αστικά κόμματα δεν μπορούν να ανταποκριθούν στην εκπροσώπηση των συμφερόντων του κεφαλαίου και αναθέτουν αυτόν το ρόλο στην ακροδεξιά.

Η συνεχιζόμενη καπιταλιστική κρίση συνοδεύεται επίσης από μια κρίση πολιτικής εκπροσώπησης τόσο της αστικής τάξης όσο και του παραδοσιακού εργατικού κινήματος. Αυτό μπορεί να ανοίξει το δρόμο στην ακροδεξιά, που διεκδικεί την ηγεμόνευση στο πολιτικό σκηνικό με όρους ξενοφοβίας και ρατσισμού, περιχαράκωσης στο έθνος-κράτος, «νόμου και τάξης». Μπορεί όμως να ανοίξει το δρόμο και σε μια αντικαπιταλιστική και διεθνιστική αμφισβήτηση του συστήματος.

Είναι φανερό ότι η ήττα της ακροδεξιάς περνάει μέσα από την ενίσχυση της αξιοπιστίας της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς στο παραδοσιακό εργατικό κίνημα. Αυτό σημαίνει επιμονή στην πολιτική της ταξικής ανεξαρτησίας και στη συμμετοχή στην καθημερινότητα των αποσπασματικών αγώνων της εργατικής τάξης. Επιμονή στη συσσώρευση έστω και μικρών επιμέρους επιτυχημένων αγώνων που θα αναπτερώσουν το ηθικό και θα αλλάξουν το συσχετισμό στο εργατικό κίνημα προς όφελος των αντικαπιταλιστών.

Τα μάτια των συντρόφων μας στην Ευρώπη είναι στραμμένα στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Η κινητοποίηση των «Κίτρινων Γιλέκων» είναι μια τέτοια αποσπασματική κινητοποίηση της τάξης, έξω από τις παραδοσιακές μορφές οργάνωσής της. Η αντικαπιταλιστική Αριστερά τη στηρίζει και συμμετέχει προσπαθώντας να τη συνδέσει με τους οργανωμένους αγώνες. Όπως στηρίζει και συμμετέχει στις μεγάλες κινητοποιήσεις του φεμινιστικού κινήματος, είτε αυτές αφορούν ζητήματα διακρίσεων με βάση το φύλο είτε εργασιακών δικαιωμάτων των γυναικών. Γνωρίζουμε ότι η πατριαρχία και οι διακρίσεις σε βάρος των γυναικών είναι εγγενής μορφή καταπίεσης και εκμετάλλευσης στο καπιταλιστικό σύστημα. Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι μια νέα σοσιαλιστική κοινωνία δεν θα είναι εφικτή χωρίς την οριστική ήττα της πατριαρχίας και το αντίστροφο.

Ταυτόχρονα στηρίζουμε και συμμετέχουμε στις μεγάλες κινητοποιήσεις της ευρωπαϊκής νεολαίας ενάντια στην κλιματική αλλαγή. Ο καπιταλισμός, έχοντας επιβιώσει περισσότερο απ’ ό,τι ήταν ιστορικά αναγκαίο, καταστρέφει τον ίδιο τον πλανήτη, και η πρώτη ένδειξη αυτής της καταστροφής είναι η κλιματική αλλαγή. Η καπιταλιστική κρίση συνοδεύεται από μια οικολογική κρίση. Η ανατροπή του καπιταλισμού είναι επιτακτική και για να σωθεί ο πλανήτης, απαραίτητη προϋπόθεση για τη δημιουργία μιας άλλης, οικοσοσιαλιστικής κοινωνίας.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η επιτυχία του εγχειρήματος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο είναι μονόδρομος. Δεν έχουμε την πολυτέλεια να αποτύχουμε!

Εφημερίδα ΠΡΙΝ, 20.5.2019

http://prin.gr/?p=25962

Tags: ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ2019Categories: ΔιαλογοςΑποψειςΗμερομηνία: 22/05/2019 - 21:00

Βίντεο από την κεντρική προεκλογική εκδήλωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στην Αθήνα (20/5)

Τη Δευτέρα 20/5, πραγματοποιήθηκε η κεντρική προεκλογική συγκέντρωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τις Ευρωεκλογές, στο χώρο μπροστά από το εκλογικό της περίπτερο στην Εθνική Βιβλιοθήκη, στην οποία μίλησαν υποήφιοι ευρωβουλευτές και ευρωβουλεύτριες, ενώ συντόνιζε το μέλος της ΚΣΕ Δέσποινα Κουτσούμπα.

Στέλιος Νικητόπουλος Σπύρος Ρούμπας

Γιάννης Σηφακάκης

 

Κώστας Παπαδάκης

 

Παναγιώτης Καλαβάνος - Πετρόγιαννης:

 

Φανή Οικονομίδου:

 

Ελένη Βαφειάδου:

Tags: ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ2019Categories: ΕκδηλώσειςΔρασεις-Εκδηλωσεις: Δρασεις-ΕκδηλωσειςΗμερομηνία: 22/05/2019 - 20:00

ΤΕ ΑΝΤΑΡΣΥΑ Δυτικής Ευρώπης : “Στις 26 του Μάη στηρίζουμε-ψηφίζουμε ΑΝΤΑΡΣΥΑ”

“Στις 26 του Μάη στηρίζουμε-ψηφίζουμε ΑΝΤΑΡΣΥΑ”

Είμαστε νέες και νέοι, εργαζόμενες κι εργαζόμενοι που από την αρχή της κρίσης ως και σήμερα, πάνω από μία δεκαετία πλέον, έχουμε μεταναστεύσει. Είτε ως εργάτες, ειδικεμένοι ή ανειδίκευτοι, είτε ως επιστήμονες, είτε ως φοιτητές αναγκαστήκαμε να μεταναστεύσουμε σαν απόρροια των πολιτικών επιλογών που επιβάλλονται από την ΕΕ στα κράτη-μέλη. Τις πολιτικές επιλογές αυτές στη χώρα μας τις εξυπηρέτησαν οι κυβερνήσεις από την αρχή της κρίσης ως σήμερα με στόχο δήθεν “την έξοδο από την κρίση”, αλλά στην πραγματικότητα την υπεράσπιση της κερδοφορίας του συστήματος.

Η παγκόσμια καπιταλιστική κρίση δεν έχει ξεπεραστεί. Οι αντιθέσεις ανάμεσα στα ιμπεριαλιστικά κέντρα και τις αστικές τάξεις δυναμώνουν, ενώ τα πολιτικά συστήματα γίνονται πιο αντιδραστικά. Όσο κι αν η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ευαγγελίζεται πως η χώρα έχει εξέλθει από την κρίση, τα λαϊκά στρώματα εξακολουθούν να υποφέρουν. Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ έχει οδηγήσει στην συνέχιση και κλιμάκωση της αντεργατικής επίθεσης, στη μόνιμη επιτροπεία, ενώ η οι εργασιακές σχέσεις ελαστικοποιούνται και η μερική απασχόληση επελαύνει. Τρανή απόδειξη, το μεταναστευτικό ρεύμα από την Ελλάδα όχι μόνο δεν μειώνεται αλλά παραμένει σταθερό.

Η μακρόχρονη πλέον προσωπική μας εμπειρία μας ανέδειξε ότι η κρίση δε συνιστά “ελληνική ιδιαιτερότητα”, αλλά είναι μία δομική κρίση του ίδιου του καπιταλιστικού συστήματος, που σκοπό έχει να ρουφήξει όλες τις δυνατότητες που έχει ο άνθρωπος και η φύση, με στόχο την παραγωγή κέρδους. Βλέπουμε την κρίση μέσα από τα μάτια μας στις χώρες της Ευρώπης.

Το βάθεμα της εκμετάλλευσης των εργαζομένων και οι αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις στις Ευρωπαϊκές χώρες, περνάνε μέσα από την ΕΕ. Εδώ και μισό αιώνα μας λένε ότι η συμμετοχή στην ΕΕ θα μας εξασφάλιζε ευημερία, σταθερότητα, δημοκρατία. Αλλά μας εξασφάλισε μνημόνια, λιτότητα, αιματηρά πλεονάσματα, ιδιωτικοποίηση των δημόσιων αγαθών. Η Ε.Ε δεν είναι το «ήσυχο λιμάνι» της ευημερίας, αλλά ένα βαθιά ταξικό κι αντιδραστικό οικοδόμημα. Η ΕΕ των 17 εκατ. Ανέργων και των 15 εκατ. φτωχών βρίσκεται σε βαθιά δομική κρίση. Δεν διορθώνεται, δεν εκσυγχρονίζεται, δεν μεταρρυθμίζεται.

Η μόνη διέξοδος για την υπεράσπιση των εργατικών λαϊκών δικαιωμάτων, είναι η πάλη ενάντια στην ΕΕ, η αντικαπιταλιστική διεθνιστική ρήξη και η αποδέσμευση από αυτήν. Η αμφισβήτηση της ΕΕ, που έχει ξεκινήσει εδώ και καιρό, και που κορυφώθηκε με την ιστορική ψήφο των πολιτών στη Μεγάλη Βρετανία για την αποχώρηση από την ΕΕ (ψήφος λαική αλλά με αστική ηγεμονία), θα πρέπει να συνεχιστεί. Θα πρέπει να συνεχιστεί γιατί βλέπουμε πώς εκμεταλλεύονται και εδώ τους εργαζόμενους, πως βιώνεται η ανεργία και ο ρατσισμός από πρώτο χέρι. Ζούμε τις προωθημένες εργασιακές σχέσεις της ΕΕ μέσα από την επισφαλή εργασία και τα συμβόλαια μηδενικών ωρών. Βλέπουμε στην πράξη τι σημαίνει “ανταγωνιστικό περιβάλλον” και “ανεπτυγμένες οικονομίες”

Καταλαβαίνουμε τη μεγάλη άνοδο της ακροδεξιάς με δήθεν αντί-συστημικά συνθήματα, που απορροφάει σημαντικό κομμάτι της εναντίωσης στην ΕΕ, αλλά που οι πολιτικές της είναι βαθιά συστημικές, αφού δεν κάνουν τίποτε άλλο παρά να διαπραγματεύονται μια καλύτερη θέση για την δική τους αστική τάξη μέσα στο πλαίσιο της ΕΕ. Πάνω στο έδαφος της οικονομικής κρίσης και της κρίσης της ΕΕ αναπτύσσεται το ρεύμα του εθνικισμού, του ρατσισμού και της ακροδεξιάς.

Μπροστά σε αυτή την αναστάτωση, οι κυρίαρχες πολιτικές δυνάμεις στις χώρες της ΕΕ ισχυρίζονται ότι στις επερχόμενες ευρωεκλογές θα κριθεί το δίλημμα «ΣΥΡΙΖΑ ή ΝΔ»,», «Μνημονιακή βαρβαρότητα με ευαισθησία ή με φιλελευθερισμό;» «Μακρόν/Μέρκελ ή Σαλβίνι / Όρμπαν», ευρωπαϊσμός, δημοκρατία» από την μια και «εθνικισμός, ρατσισμός, ακροδεξιά» από την άλλη.

Ωστόσο, υπάρχει κι ο άλλος δρόμος, ο ανατρεπτικός, ο δρόμος του αγώνα, της αντίστασης, και της διαρκής πάλης ενάντια στην ΕΕ. Ο αγώνας αυτός, στον οποίο πρωτοστατούν εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι πανευρωπαϊκά, αναδεικνύει τον αντιδραστικό χαρακτήρα της ΕΕ, δείχνοντας ότι δεν μπορούν να καταργηθούν η λιτότητα, τα μνημόνια, ιδιωτικοποιήσεις και η διαρκής επιτροπεία εντός της. Οι εργαζόμενοι που παλεύουν για να πληρώσει το κεφάλαιο και οι τραπεζίτες, για την άμεση βελτίωση της ζωής των λαϊκών στρωμάτων, ενάντια στην εκμετάλλευση και τα μνημόνια. Οι εργαζόμενοι που δίνουν την μάχη κόντρα στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ που υποσχέθηκε ότι θα «σκίσει τα μνημόνια» μέσα στην ευρωζώνη και την ΕΕ, για να οδηγήσει στην συνέχιση και στη κλιμάκωση της επίθεσης. Οι εργαζόμενοι που αντιμάχονται αποφασιστικά την δεξιά αντιπολίτευση της ΝΔ, του ΚΙΝΑΛ και συνολικά το αστικό πολιτικό σύστημα, που εκφράζουν με το δικό της επιθετικό τρόπο την προώθηση της ίδιας αστικής μνημονιακής πολιτικής και πρωτοστατούν στην ανάπτυξη του εθνικισμού αγκαλιά με την ΧΑ. Υπάρχει ο δρόμος του πλατιού αντιφασιστικού και αντιρατσιτικού κινήματος σε κάθε γωνιά της Ευρώπης. Οι 200 χιλιάδες διαδηλωτές ενάντια στο AfD στο Βερολίνο και οι δεκάδες χιλιάδες στο Κέμνιτζ, το μαζικό Ιταλικό κίνημα που καλωσορίζει πρόσφυγες από το Παλέρμο έως το Τορίνο.

Σε αυτές οι αντιστάσεις που αναζωογονήθηκαν από τις μάχες πανευρωπαϊκά, ήμασταν κι εμείς παρόντες. Οργανώσαμε σε πολλές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες συγκεντρώσεις αλληλεγγύης στους αγωνιζόμενους στην Ελλάδα. Υπήρξαμε ενεργοί στα κινήματα ανά χώρα, όπως πρόσφατα στη Γαλλία με τα «κίτρινα γιλέκα», στις απεργίες στην εκπαίδευση στην Ολλανδία και στη Μεγάλη Βρετανία, στη Γερμανία με τον αντιρατσιστικό ξεσηκωμό, στη Μεγάλη Βρετανία με τον αγώνα για τα δικαιώματα των μεταναστών, ενώ συμμετέχουμε ενεργά στα συνδικάτα και κινήματα των χωρών που βρισκόμαστε. Προσπαθήσαμε να μεγαλώσουμε την αντίληψη εκείνη που αναδεικνύει τη θέληση των ευρωπαϊκών λαών να πάνε τα πράγματα διαφορετικά, σε ριζικά άλλη κατεύθυνση.

Σε αυτή τη βάση, εμείς δηλώνουμε ότι απαιτείται να στηριχτεί στις ευρωεκλογές της 26ης Μάη αλλά και στο δρόμο, σε κάθε μικρό ή μεγάλο αγώνα από τις 26 του μήνα και μετά, εκείνη η Αριστερά που θα συμβάλλει σε ένα οργανωμένο λαϊκό ξεσηκωμό, την μόνη λύση για να μπει φρένο στη βαρβαρότητα. Η Αριστερά που απαιτεί αποδέσμευση από το ευρώ και ρηξη και αποδεσμευση από την ΕΕ, από θεση διεθνιστικη, ταξικη, αντικαπιταλιστικη. Η Αριστερα που αντιλαμβανεται ότι η παλη για έξοδο από την ΕΕ είναι αναπόσπαστα δεμένη με τους κοινωνικούς αγώνες, με την πάλη για τη διαγραφή του χρέους, με τον αγώνα για τα σύγχρονα δημοκρατικά δικαιώματα, με τον αγώνα για ειρήνη ενάνατια στην ιμπεριαλιστική επιβολή της ΕΕ, με την πάλη για την οικολογικη επιβίωση του πλανήτη, με την πάλη ενάντι στην καταπίεση των γυναικών και των ΛΟΑΤΚ.

Η Αριστερά που δίνει τη μόνη ρεαλιστική διέξοδο στους εργαζόμενους της Ευρώπης σήμερα: να διαλύσουν αυτό το ατσάλινο κλουβί που τους εκμεταλλεύεται και να χτίσουν αλλιώς τις κοινωνίες τους, βασισμένες στην αλληλεγγύη και τη συναδέλφωση των εργαζόμενων.

Γι αυτό στις ευρωεκλογές της 26ης Μάη στηρίζουμε-ψηφίζουμε ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Ταυτόχρονα επιθυμούμε την καταγραφή του αντι-ΕΕ και αντικαπιταλιστικού ρεύματος στην Ελληνική κοινωνία μέσω της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ώστε να αναπτυχθεί σε πανευρωπαϊκό ρεύμα μια σοβαρή αμφισβήτηση της ΕΕ από την Αριστερά, που θα βάζει όλα τα ζητήματα επί τάπητος και δεν θα χαρίζει τη θέση για έξοδο από την ΕΕ και διάλυση του ευρώ στις εθνικιστικές φωνές, όπως συμβαίνει τώρα με τη Λεπέν στη Γαλλία, τον Σαλβίνι στην Ιταλία, το AfD στη Γερμανία κ.ο.κ.

 

ΣΤΙΣ 26 ΤΟΥ ΜΑΗ ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΑΝΤΑΡΣΥΑ

 

ΑΝΤΑΡΣΥΑ Βελγίου

ΑΝΤΑΡΣΥΑ Βερολίνου

ΑΝΤΑΡΣΥΑ ΗΒ

ΑΝΤΑΡΣΥΑ Ολλανδίας

Μέλη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στη Γαλλία

Tags: ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ2019Categories: ΑνακοινώσειςΑνακοινωσεις-Δελτια Τυπου: Ανακοινωσεις-Δελτια ΤυπουΗμερομηνία: 22/05/2019 - 00:00

ΜΕΤΑΒΑΣΗ: Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ αναμετριέται με το «Νόμο και την Τάξη» της ΕΕ, του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΔ

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ αναμετριέται με το «Νόμο και την Τάξη» της ΕΕ, του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΔ

Με θλίψη αλλά και με αγανάκτηση ο κόσμος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ αλλά και ευρύτερα είδε δημοσιευμένη προεκλογική ηλεκτρονική αφίσα συνιστώσας του μετώπου με το λογότυπο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ που χαρακτηρίζει το ΚΚΕ και τη ΛΑΕ ως δυνάμεις «του Νόμου και της Τάξης» καλώντας σε «αντάρτικη στάση και ψήφο».
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και η ΜΕΤΑΒΑΣΗ δίνουν τη μάχη πάνω από όλα απέναντι στην πραγματική «Αριστερά του Νόμου και της Τάξης» που είναι ο ΣΥΡΙΖΑ και η κυβέρνησή του, απέναντι στην ΕΕ, τη ΝΔ και την Ακροδεξιά που είναι οι μέντορες αυτής της αντιδραστικής ιδεολογίας.
Έχουν αυτοπεποίθηση και ζητούν την ψήφο και τη στήριξη των εργαζομένων, του λαού και της νεολαίας κυρίως με βάση το δικό τους αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα, κομμουνιστική ιδεολογία και εργατικό πολιτισμό και δεν έχουν ανάγκη από αντιγραφές των μεθόδων αρνητικής διαφήμισης του αστικού πολιτικού μάρκετινγκ για να πείσουν.
Σέβονται τις μεγαλειώδεις επαναστατικές παραδόσεις του ΕΑΜ, του ΔΣΕ και του λαού μας και δεν τις ευτελίζουν ψηφοθηρικά. Αυτή η πρακτική ανήκει στον Τσίπρα που τολμά να συγκρίνει τον εαυτό του με τον Άρη Βελουχιώτη.
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και οι δυνάμεις της κομμουνιστικής χειραφέτησης ασκούν αυστηρή, συντροφική και γόνιμη κριτική στις άλλες δυνάμεις της μαχόμενης ρεφορμιστικής Αριστεράς, σε κάθε περίπτωση που υποκύπτουν σε πλευρές της αστικής πολιτικής, του πολιτισμού και της πρακτικής του κοσμοπολιτισμού και του εθνικισμού, χωρίς να ξεπέφτουν σε απαράδεκτους χαρακτηρισμούς, όπως «σταλινοφασίστες», που θρέφουν την εξομοίωση «κομμουνισμού και φασισμού», η οποία εκπορεύεται από την ΕΕ.
Ανοίγουν γέφυρες κοινής δράσης και ουσιαστικού διαλόγου για να αντιμετωπιστεί η νέα επίθεση που ετοιμάζεται μετά τις πολλαπλές εκλογές, χωρίς να υποστέλλουν αυτή την κριτική και κρατώντας την αυτοτέλειά τους.
Και θα αντιμετωπίσουν με σθένος και ψυχραιμία τις πρακτικές αξιοποίησης ορισμένων ηγεσιών και ρευμάτων, τέτοιων λαθών και αντιλήψεων, όπως το παραπάνω, για να χτυπήσουν την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, την αντικαπιταλιστική Αριστερά και την ανάγκη ενός σύγχρονου εργατικού και λαϊκού μετώπου ανατροπής της επίθεσης του κεφαλαίου, του ιμπεριαλισμού και του φασισμού, στο όνομα της επιβεβαίωσης ενός περιχαρακωμένου «κόμματος».
Η ΜΕΤΑΒΑΣΗ δίνει τη μάχη με αποφασιστικότητα και σκέψη, με κριτική και αυτοκριτική, για την ενίσχυση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, του αντικαπιταλιστικού μεταβατικού προγράμματος, της αντιιμπεριαλιστικής πάλης, του εργατικού και λαϊκού πολιτισμού, στις εκλογές και μετά από αυτές. Για την αναγκαία υπέρβαση της σημερινής κατάστασης στην Αριστερά και το εργατικό κίνημα.

Categories: Παρεμβάσεις ΟργανωσεωνΗμερομηνία: 21/05/2019 - 23:00

Ομάδα LGBTQI+: Στις εκλογές δυναμώνουμε την Αντικαπιταλιστική Αριστερά, στηρίζουμε ΑΝΤΑΡΣΥΑ σε Δήμους, Περιφέρειες και Ευρωβουλή!

 

Στις εκλογές δυναμώνουμε την Αντικαπιταλιστική Αριστερά, στηρίζουμε ΑΝΤΑΡΣΥΑ σε Δήμους, Περιφέρειες και Ευρωβουλή!

Στις εκλογικές αναμετρήσεις στις 26 Μάη για δήμους, περιφέρειες και ευρωεκλογές συγκρούονται δύο κόσμοι. Από τη μία μεριά βρίσκονται όλες οι πολιτικές της λιτότητας, του σεξισμού, του ρατσισμού και της Ευρώπης-φρούριο. Οι επιθέσεις τους διαπερνούν τόσο το κεντρικό πολιτικό σκηνικό όσο και τις επιμέρους συνθήκες σε κάθε γειτονιά και χώρο δουλειάς. Από την άλλη πλευρά βρίσκεται ο κόσμος του αγώνα, των κινημάτων και της ελπίδας ότι μέσα στη χειρότερη κρίση του συστήματος μπορούμε να τα πάρουμε όλα πίσω. Και να παλέψουμε ακόμα πιο δυνατά για έναν κόσμο χωρίς κρίσεις και εκμετάλλευση, χωρίς καταπίεση και διακρίσεις.

Οι αγώνες μας όλα τα τελευταία χρόνια έχουν αναδείξει πως η δύναμή μας μεγαλώνει. Νέα εργατικά κομμάτια οργανώνονται και διεκδικούν. Παράλληλα, η νεολαία στα σχολεία και τις σχολές παλεύει ενάντια στην ιδιωτικοποίηση της παιδείας και τη διάλυση των δημόσιων δομών της. Την ίδια στιγμή το αντιρατσιστικό κίνημα συντονίζεται διεθνώς σε μια σειρά από δράσεις και αιτήματα. Τα κινήματα ενάντια στην καταπίεση, από την Αμερική ως την Ασία αλλά και στην ίδια την Ευρώπη, ριζοσπαστικοποιούνται και παλεύουν για κατακτήσεις και πραγματικές αλλαγές στις ζωές μας.

Το ΛΟΑΤΚΙ+ κίνημα μπορεί να συντονίζεται, να συνεργάζεται και να βαθαίνει τις αναζητήσεις του. Το είδαμε αυτό σε μια σειρά από μικρές και μεγάλες κινητοποιήσεις, από την αντισεξιστική απεργία στις 8 Μάρτη, τις διαδηλώσεις και τις δράσεις που απαιτούν να τιμωρηθούν οι δολοφόνοι του Ζακ/ Zackie- Oh, μέχρι τις πορείες υπερηφάνειας που χρόνο το χρόνο γίνονται ακόμα πιο μαζικές.

Παρ’ όλα αυτά, οι μεγάλες προκλήσεις βρίσκονται ακόμα μπροστά μας. Παλεύουμε για να υλοποιηθούν όλα τα αιτήματά μας (διεύρυνση συμφώνου συμβίωσης, νομική αναγνώριση ταυτότητας φύλου χωρίς προϋποθέσεις, δικαίωμα γάμου και παιδοθεσίας κλπ.) ώστε να βελτιωθούν οι ζωές των ΛΟΑΤΚΙ+ και πολυσυντροφικών ανθρώπων και οικογενειών. Ταυτόχρονα οι αγώνες για καθολική πρόσβαση σε Υγεία, Παιδεία και εργασία, μάχες καθημερινές για τις ζωές μας, δίνονται σημείο το σημείο, κόντρα σε γραφειοκρατικούς θεσμούς και πολιτικές που μένουν στα μισά του δρόμου.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, η μαζικότερη οργάνωση της αντικαπιταλιστικής αριστεράς, βρέθηκε έμπρακτα στο πλευρό όλων όσων αγωνίζονται – από τις κινητοποιήσεις για να αλλάξουν οι νόμοι μέχρι τα Pride πανελλαδικά, τις διαδηλώσεις οργής για τη δολοφονία του Ζακ/Zackie και τις πορείες ενάντια σε ομο/τρανσφοβικές επιθέσεις. Βρέθηκε επίσης στην πρώτη γραμμή για να συνδεθεί το πολύχρωμο κίνημα με το αντιφασιστικό και το αντιρατσιστικό.

Αλλά η στήριξη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν ήταν μόνο κινηματική. Έβαλε τα ζητήματα αυτά μαζικά μέσα στους χώρους δουλειάς, συνδέοντας τις μάχες και διεκδικώντας ώστε τα δικαιώματά μας να γίνουν υπόθεση όλης της εργατικής τάξης. Γιατί μόνο έτσι μπορούμε να κερδίσουμε: βάζοντας μπροστά τη συλλογική μας δύναμη. Το ΛΟΑΤΚΙ+ κίνημα είναι διαχρονικά ένα ρεύμα αντίστασης που ό,τι έχει κερδίσει το έχει κατακτήσει με σκληρούς αγώνες – τίποτα δεν του έχει χαριστεί. Ουσιαστικό ρόλο για τη συνέχεια μπορεί να παίξει η πολιτική συζήτηση που ανοίγει με χίλιες δυο αφορμές αυτή την περίοδο και διεκδικεί συνολικές απαντήσεις. Το ζητούμενο είναι να βρούμε τις ρίζες της καταπίεσης αλλά και το πώς μπορούμε να παλέψουμε συνολικά για μια άλλη κοινωνία.

Ως ομάδα LGBTQI+ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ καλούμε τον κόσμο του πολύχρωμου κινήματος να στηρίξει τα ψηφοδέλτια της αντικαπιταλιστικής αριστεράς. Σ’ αυτά συμμετέχουν δεκάδες ΛΟΑΤΚΙ+ αγωνιστές και αγωνίστριες που θέτουν υποψηφιότητα σε δήμους, περιφέρειες και ευρωβουλή. Στόχος μας είναι να δυναμώσει η φωνή της αντίστασης και των αγώνων από τα κάτω. Για να συνεχίσουμε με μεγαλύτερες δυνάμεις σε όλες τις μάχες που ανοίγονται μπροστά μας. Ελάτε να τις οργανώσουμε μαζί!

Tags: ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ2019Categories: ΑνακοινώσειςΔικαιωματαΑνακοινωσεις-Δελτια Τυπου: Ανακοινωσεις-Δελτια ΤυπουΗμερομηνία: 21/05/2019 - 17:15

«Η κυβέρνηση έχει ευθύνες για την υποβάθμιση της δίκης της Χρυσής Αυγής» [του Κώστα Παπαδάκη]

Συνέντευξη του Κώστα Παπαδάκη, υποψήφιου ευρωβουλευτή της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στο dikastiko.gr

  Ποια είναι η στόχευση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στις Ευρωεκλογές και τι θεωρείτε εσείς ως κεντρικό ζήτημα που οφείλουμε να αναδείξουμε; Η ΕΕ είναι ένας μηχανισμός οργάνωσης των καπιταλιστικών και ιμπεριαλιστικών συμφερόντων των αστικών τάξεων των χωρών της, με κυρίαρχη την τραπεζική πλευρά τους. Εχει εξελιχθεί  στον πιο σκληρό δανειστή της χώρας μας, ενώ μετά τη διάλυση της βιομηχανικής και αγροτικής παραγωγής της Ελλάδας στα χρόνια που εντάχθηκε, επιβάλλει δεσμευτικούς όρους άσκησης οικονομικής πολιτικής, υιοθετεί πολιτικές που κατεδαφίζουν μισθούς, ωράρια και συντάξεις, στηρίζει αντικομμουνιστικές προπαγάνδες, φασιστικές κυβερνήσεις όπως στην Ουκρανία, πολέμους και ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις όπως στη Συρία και τη Λιβύη, το Ιράκ και την Υεμένη, τη Γάζα και το Αφγανιστάν και πρόσφατα τη Βενεζουέλα, ενώ οδηγεί στον πνιγμό και αντιμετωπίζει ρατσιστικά τους πρόσφυγες που προσπαθούν να σωθούν από τους πολέμους που η ίδια διεξάγει. Και στο επίπεδο των νομικού πολιτισμού αντί να προάγει  υποβαθμίζει δικαιώματα και ελευθερίες με τρονομόμους, ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης κ.α.   Κεντρικό ζήτημα είναι ότι η ΕΕ που σήμερα καταρρέει και κλυδωνίζεται από τον ανταγωνισμό των συμφερόντων στους κόλπους της, δεν  αποτελεί σπίτι των λαών, αλλά σφαγείο τους. Δεν μετασχηματίζεται, αλλά ανατρέπεται.   Η απάντησή μας είναι η ρήξη και αποδέσμευση της χώρας μας  από την ΕΕ και η προοπτική της διάλυσής της μέσα από εργατικούς διεθνιστικούς αγώνες και όχι η αναβίωση του εθνικισμού με τον λεγόμενο ευρωσκεπτικισμό.   Είστε δικηγόρος με παρουσία σε μεγάλες δίκες και αυτή την περίοδο ως συνήγορος πολιτικής  Αγωγής στη δίκη για την υπόθεση της Χρυσής Αυγής. Είστε ικανοποιημένος από τα εχέγγυα που παρείχε το Κράτος στην εξέλιξη αυτής της δίκης; Όλοι οι συνήγοροι πολιτικής αγωγής έχουμε επανειλημμένα καταγγείλει τις ευθύνες της κυβέρνησης και των προηγούμενων διοικήσεων του Εφετείου Αθηνών για την υποβάθμιση της δίκης, που έχει ως αποτέλεσμα την μέχρι σήμερα καθυστέρησή της.   Η παράλειψη απαλλαγής των δικαστών της σύνθεσης από άλλες υπηρεσίες και η άρνηση αποκλειστικής παραχώρησης της αίθουσας τελετών του Εφετείου Αθηνών, παρά τα επανειλημμένα διαβήματα και τις κινητοποιήσεις μας κατέστησαν αδύνατη την καθημερινή διεξαγωγή της. Τώρα ο ρυθμός διεξαγωγής της δίκης έχει αποκατασταθεί και βρίσκεται στην τελική ευθεία, αλλά θα μπορούσε και να έχει τελειώσει.   Όμως, η Χ.Α. καταφέρνει χάρη στα παραπάνω και στην δική της κωλυσιεργία να πάει σε άλλη μία εκλογική αναμέτρηση χωρίς δικαστική απόφαση.   Η κυβέρνηση βαρύνεται και για την έλλειψη δημοσιότητας της δίκης :   Εκτός από την ανοχή της περιθωριοποίησής της στον Κορυδαλλό διατηρεί σε ισχύ  τον ν. 3090/2002, που θεσπίστηκε την περίοδο της κυβέρνησης Σημίτη, με ομολογημένο σκοπό να αποτρέψει τότε τη ραδιοτηλεοπτική μετάδοση της επερχόμενης δίκης για την υπόθεση της «17 Νοέμβρη», με αποτέλεσμα να απαγορεύεται κατ ουσίαν μέχρι σήμερα στις ραδιοτηλεοπτικές κάμερες η είσοδός τους στη δίκη, αφού η μετάδοση εξαρτάται από τη συναίνεση όλων των παραγόντων της δίκης και όταν η πολιτική αγωγή την πρότεινε, η υπεράσπιση την αρνήθηκε. Ακόμα, ενώ την τελευταία δεκαπενταετία και στις πλέον ελάχιστης σημασίας αστικές δίκες υπάρχει μικροφωνική εγκατάσταση η οποία ηχογραφεί το σύνολο της στιχομυθίας όλων των υποθέσεων κάθε δικασίμου και μετά από ελάχιστες ημέρες απομαγνητοφωνούνται τα κείμενα και βάσει αυτών συντάσσονται τα επίσημα πρακτικά, αυτό δεν ισχύει υποχρεωτικά στις ποινικές δίκες. Η κυβέρνηση ούτε τροποποίησε σχετικά το άρθρο 142 Α Κ.Ποιν.Δ, ούτε διέθεσε τα απαραίτητα κονδύλια για την ηχογράφηση και απομαγνητοφώνηση της δίκης αυτής. Έτσι δεν υπάρχει καθημερινή ηχοληπτική τήρηση, διαφάνεια και διασφάλιση των πρακτικών και κυρίως έγκαιρη απομαγνητοφώνηση και έντυπη διανομή τους, πράγμα το οποίο και ασφάλεια ως προς τη διεξαγωγή της δίκης θα δημιουργούσε, αλλά και έμμεσα θα υποβοηθούσε τη δημοσιότητα με τη διοχέτευσή της στον τύπο.   Ας αναρωτηθούμε αν αντιστοιχεί σε μία δίκη με τέτοιο πολιτικό, κοινωνικό και ιστορικό βάρος να διεξάγεται χωρίς δημοσιότητα, ραδιοτηλεοπτική κάλυψη, ηχογράφηση πρακτικών και έλλειψη στοιχειωδών τεχνικών μέσων υποστήριξης.   Καθώς και ποιόν ωφελεί η περιθωριοποίηση της δίκης;   Είστε και υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος στο Δήμο Αθηναίων. Εκεί υπάρχουν προγνωστικά που δείχνουν άνοδο της Χρυσής Αυγής και του υποψηφίου της. Ποιο είναι το σχόλιο σας για αυτό; Δεν συμμερίζομαι τα προγνωστικά για την άνοδο. Αλλά γνωρίζω ότι το κέντρο της Αθήνας υπήρξε το φυτώριο της Χ.Α. και το Δημοτικό της Συμβούλιο ο πρώτος χώρος θεσμικής της εκπροσώπησης. Η εκλογική της επιτυχία τότε αύξησε την επικινδυνότητά της, τόνωσε την αυτοπεποίθησή της και μέσα από μεθοδευμένη κλιμάκωση επίδειξης ισχύος, επιβάλλοντας και εκμεταλλευόμενα την αστυνομική και κρατική ανοχή τα Τάγματα Εφόδου της Χ.Α. εγκληματούσαν και τραμπούκιζαν καθημερινά στις φτωχογειτονιές, όπως ο Άγιος Παντελεήμονας, η πλατεία Αττικής, η Βικτώρια, η Ομόνοια, ο Κολωνός κλπ, ιδίως την περίοδο 2012 – 2013 που η κοινοβουλευτική τους ανάδειξη προήγαγε την εγκληματική τους δράση.   Όσο και αν η ποινική δίωξη της ηγεσίας της Χ.Α. έχει αναστείλει αρκετά τη δράση της, η δυναμική της ρατσιστικής εγκληματικής βίας δεν έχει ακόμα εξαντληθεί. Η δολοφονία του Ζακ Κωστόπουλου και του Νιγηριανού Εμπουκά στο Α.Τ. Ομόνοιας, καθώς και η μυθοποίηση των Εξαρχείων με σκοπό τη νομιμοποίηση της αστυνομικής καταστολής κρατούν ψηλά τον δείκτη της ανησυχίας.   Οι δρόμοι της Αθήνας πρέπει να ξαναγίνουν δρόμοι συνύπαρξης, αγώνα και ελευθερίας. Αλλά για να γίνει αυτό πρέπει η Αθήνα να αποβάλλει τη φτώχεια, την υποβάθμιση που αποπνέει και να αλλάξει την ποιότητα ζωής της κατοίκων της. Να γίνει βιώσιμη, κατοικήσιμη, με αραιή δόμηση, με σοβαρό περιορισμό των ΙΧ στο κέντρο, με χώρους πρασίνου, γειτονιές, σπίτια και δουλειές. Να διώξει την αθλιότητα πάνω στην οποία επενδύει ο φασισμός. Και για αυτά χρειάζονται δυναμικές διεκδικήσεις μέσα και έξω από τον Δήμο.   Αυτός είναι και ο λόγος που θέλησα να δώσω το παρόν στις δημοτικές εκλογές της Αθήνας.   Για να σας ψηφίσει κάποιος και ως πρόσωπο και ως συλλογικό οργανισμό; Η προσωπική μου συμμετοχή τόσο στον Δήμο Αθήνας με το ψηφοδέλτιο «Ανταρσία στις γειτονιές της Αθήνας» και υποψήφιο Δήμαρχο τον Πέτρο Κωνσταντίνου, όσο και στο ευρωψηφοδέλτιο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, δεν υπηρετεί την εκπλήρωση οποιασδήποτε φιλοδοξίας, αλλά είναι ενταγμένη στην όλη πολιτική μου διαδρομή, της οποίας τα αποτυπώματα στον δικηγορικό χώρο είναι σχετικά γνωστά.   Η ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α., της οποία υπήρξα ιδρυτικό μέλος είναι μία ενωτική και πολυσυλλεκτική μετωπική συνεργασία που αποκατέστησε με επιτυχία την πολιτική εκπροσώπηση της αντικαπιταλιστικής αριστεράς στην Ελλάδα από το 2009 που δημιουργήθηκε. Τε εκλογικά της ποσοστά μέχρι τώρα δεν ήσαν αντίστοιχα εκείνων που πετυχαίνει στα συνδικάτα και τους μαζικούς χώρους, αλλά αυτό οφείλεται στην ταυτόχρονη με την δημιουργία της εκλογική πλημμυρίδα του ΣΥΡΙΖΑ και τις αυταπάτες που καλλιέργησε.   Σήμερα ο παράδεισος του ΣΥΡΙΖΑ έχει αποδειχθεί ψεύτικος. Μία αληθινή αριστερά δεν υπογράφει μνημόνια, δεν συμμαχεί με τους ιμπεριαλιστές, δεν υπηρετεί τους τραπεζίτες. Η μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ σε κόμμα που υπηρετεί το κατεστημένο είναι η αναπόφευκτη εξέλιξη του ρεφορμισμού.       Αλλά η απάντηση στον ψεύτικο παράδεισο του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι η αληθινή κόλαση της Ν.Δ, της δεξιάς ή και της ακροδεξιάς, που προσπαθούν με την  πατριδοκαπηλεία και τον εθνικισμό να εκμεταλλευθούν πολιτικά την αποτυχία της λεγόμενης πρώτης φοράς αριστεράς. Ούτε η πολιτική στήριξη των μικρομεσαίων κομπάρσων που συνωστίζονται για μια θέση στο αστικό πολιτικό στερέωμα.   Η απάντηση είναι η πραγματική αριστερά και ο καθημερινός αγώνας ανάμεσα σε άλλα για να πάρουμε πίσω όλα όσα μας έκλεψαν με τα μνημόνια, και την κρίση, μισθούς, δουλειές, συντάξεις, ασφάλιση, κοινωνικές παροχές, υγεία, μόρφωση, σπίτια, δημόσιους χώρους, πράσινο και περιβάλλον,  Για την κρατικοποίηση των τραπεζών και των μεγάλων επιχειρήσεων, για την προστασία της δημόσιας περιουσίας και του περιβάλλοντος, την έξοδο από Ευρώ, Ε.Ε, τον εργατικό έλεγχο, την διαγραφή του χρέους και την απαλλαγή μας από την επιτροπεία και τις δεσμεύσεις των δανειστών.   Σε αυτόν τον αγώνα η ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. βρισκόταν και θα βρίσκεται πάντα στην πρώτη γραμμή. Σήμερα δίνει το παρόν στις ευρωεκλογές, δίνει το παρόν στις περιφερειακές εκλογές σε 12 από τις 13 περιφέρειες της χώρας, και στις δημοτικές εκλογές σε περισσότερους από 35 Δήμους και κοινότητες στη χώρα .   Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι το ΟΧΙ που δεν θα γίνει ΝΑΙ.   Πέστε μου μια αλλαγή στο σύστημα δικαιοσύνης που θα επιδιώξετε να πετύχετε σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Η υπεράσπιση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών ενάντια στην κρατική καταστολή, το ξερίζωμα του φασισμού και του εθνικισμού, η καταδίκη της ναζιστικής εγκληματικής βίας, του ρατσισμού και του σεξισμού, η πραγματική ισότητα ανάμεσα σε γυναίκες και άντρες  και άτομα με διαφορετικό σεξουαλικό προσανατολισμό σε όλα τα πεδία  και η αλληλεγγύη σε πρόσφυγες και μετανάστες αποτελούν προτεραιότητά μας.   Όπως ανέφερα και πριν, η ΕΕ αντί να προάγει  υποβαθμίζει όρους αμοιβής και εργασίας, δικαιώματα και ελευθερίες. Η πολιτική της απορρέει από την ίδια την φυσιογνωμία της και συνεπώς δεν διατηρούμε αυταπάτες μεταρρύθμισής της.   Όσον αφορά το «σύστημα δικαιοσύνης» στο οποίο αναφέρεσθε, δηλαδή τη δικαστική εξουσία, αυτή όσο πιο συγκεντρωτική και ελεγχόμενη από την άρχουσα τάξη και τους μηχανισμούς της είναι, τόσο και πιο αντιλαϊκά λειτουργεί. Ακόμα και το ΕΔΔΑ, ότι πιο προοδευτικό έχει απομείνει, εκδίδει αποφάσεις συμβολικού χαρακτήρα, που ελάχιστη επιρροή ασκούν στις αυθαιρεσίες των χωρών της ΕΣΔΑ.   Διεκδικούμε ωστόσο κάθε τι που το κίνημα διεκδικεί από την εξουσία για να αποτρέψει την υποβάθμιση των δικαιωμάτων του, να ενισχύσει τη θέση του και να αποδυναμώσει την ισχύ της εξουσίας. Μίλησα ήδη για τρονομόμους, ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης κ.α. που πρέπει να καταργηθούν. Το ίδιο ισχύει για τη Σύμβαση Σέγκεν, ενώ επιτακτική είναι η αποκατάσταση της έννομης και δικαστικής προστασίας των πολιτών χωρίς οικονομικούς περιορισμούς. Tags: ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ2019Categories: ΔιαλογοςΑποψειςΗμερομηνία: 21/05/2019 - 17:00

Αγωνιστές όχι επαγγελματίες πολιτικοί [της Φανής Οικονομίδου]

Φανή Οικονομίδου, εκπαιδευτικός, μέλος ΣΙΕΛ-ΟΙΕΛΕ, υποψήφιος ευρωβουλευτής με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ

 

Γιατί υποψήφια με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, δεν είναι κάτι «παλιό» η ενασχόληση με τα κόμματα;

Η συμμετοχή και η υποψηφιότητα σε ψηφοδέλτιο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, τη μετωπική ανεξάρτητη αντικαπιταλιστική αριστερά, δεν έχει καμία σχέση με την αντίληψη για την «ενασχόληση με τα κόμματα» όπως την έχουμε συνηθίσει από τους επαγγελματίες πολιτικούς. Οι υποψήφιοι/ες της ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι «απλοί άνθρωποι», εργαζόμενοι, άνεργοι, φοιτητές, πρωτοπόροι/ες στους εργατικούς και κοινωνικούς αγώνες που αποτελούν το αντίπαλο δέος στην καπιταλιστική εκμετάλλευση, την καταπίεση και τον φασισμό. Δεν πιστεύουμε, γι’ αυτό και δε συμμετέχουμε σε κάποιο κόμμα που θα αναλάβει την κυβέρνηση στο όνομά μας. Επιδιώκουμε όμως εντός ή εκτός κοινοβουλίου, τοπικών-περιφερειακών συμβουλίων να αποκαλύπτουμε συνεχώς τον ρόλο της εξουσίας των καπιταλιστών και των πολιτικών τους αντιπροσώπων. Γι’ αυτό χρειαζόμαστε μια πολιτική έκφραση των αγώνων, του αντικαπιταλιστικού προγράμματος, ανεξάρτητη από το κράτος και τους θεσμούς του. Η αντικαπιταλιστική αριστερά, με κορμό τις δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, είναι μια τέτοια δύναμη, μειοψηφική αλλά πραγματική, με πολυδιάστατη δράση στο κίνημα. Έτσι ένα ικανοποιητικό εκλογικό αποτέλεσμα γι’ αυτήν θα βοηθήσει στην ενίσχυσή της ως κοινωνικού πόλου, ικανό να οργανώνει τους αγώνες και να προωθεί με συνέπεια τα συμφέροντα των εργαζομένων.

 

Η ΕΕ εμφανίζεται πρωτοπόρα στην υπεράσπιση των γυναικών και στην αντιμετώπιση των ζητημάτων φύλου. Είναι έτσι;

 

Η ΕΕ νομοθετεί υπέρ της ισότητας των δύο φύλων από το 1976. Από το 2000, όμως, το ζήτημα υποβαθμίζεται καθώς το φύλο αντιμετωπίζεται ως βάση διάκρισης, όπως η φυλετική /εθνική καταγωγή, η αναπηρία, η σεξουαλική προτίμηση. Οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές της ΕΕ έχουν οδηγήσει πλήθος γυναικών στην ανεργία, την κακοπληρωμένη εργασία, τη μερική απασχόληση, αφήνοντάς τις έκθετες στη φτώχεια. Δεν έχουν γίνει συντονισμένες προσπάθειες για εξάλειψη του μισθολογικού χάσματος, της βίας, της κακοποίησης /παρενόχλησης στα κράτη μέλη. Επιπλέον, χωρίς την εξασφάλιση της αυτοδιάθεσης του σώματος και εκτεθειμένες στα σεξιστικά πρότυπα των ΜΜΕ, οι γυναίκες αισθάνονται ανασφάλεια να ορθώσουν το ανάστημά τους. Αντιλαμβανόμαστε, λοιπόν, ότι οι «καλές προθέσεις», οι προσευχές, όσο και οι οδηγίες, δεν προσφέρουν τίποτα στην υπόθεση της γυναικείας χειραφέτησης. Μόνο με τις γυναίκες μπροστά θα τεθούν και τα φεμινιστικά αιτήματα στην ατζέντα των κινημάτων.

Οι νεολαιίστικοι αγώνες του προηγούμενου διαστήματος, τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζει η νεολαία στη ζωή της, φέρνουν στο προσκήνιο την ανάγκη μιας συνολικής πολιτικής αντικαπιταλιστικής αριστερής απάντησης. Νέοι αγωνιστές από διάφορους χώρους στέλνουν το δικό τους μήνυμα.

   

Εφημερίδα ΠΡΙΝ, 12.5.2019

http://prin.gr/?p=25762

Tags: ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ2019Categories: ΔιαλογοςΑποψειςΗμερομηνία: 21/05/2019 - 16:30

Pages